"SAKLI HESAPLAR" kitap kapağı

2. bölüm / 4

Son veda🥀

Uygulamada Aç
Bölümü paylaş
Bu sayfayı paylaş
WhatsApp

Kitap sayfası
Bölümler 4Şu an: Son veda🥀

Defne'ye babamızın ölüm haberini verdiğimde ikimiz de ne yapacağımızı bilmiyorduk.

Bana defalarca bunun gerçek olmadığını söylemiş, babamın sabah evden çıktığını ve akşam geri geleceğini anlatmıştı.

Onu sakinleştirmeye çalışmıştım ama kendim bile sakin değildim.

O gün evimizin içinde saatlerce ağladık. Babamın yakınları aradı, eve gelenler oldu. Herkes bize başsağlığı diliyordu.

Ama hiçbir söz içimizdeki boşluğu doldurmuyordu.

Akşam olduğunda Defne'yi odasına çıkardım. Bir süre yanında kaldım. Uyuyana kadar başından ayrılmadım.

Sonra kendi odama geçtim.

Sabaha kadar gözümü doğru düzgün kapatamadım.

Bir insanın hayatı bir telefonla nasıl değişebilirdi?

Daha dün sabah babamla aynı evdeydim. Şimdi ise onun cenazesine gidecektim.

---

Gözlerimi açtığımda odama dolan gün ışığıyla karşılaştım.

Bugün babamın son yolculuğuna uğurlanacağı gündü.

Yataktan kalkmak istemiyordum. Bir süre tavana baktım. Sonra derin bir nefes alıp doğruldum.

Hazırlanmak için dolabıma yöneldim. Siyah bir kıyafet seçip üzerime geçirdim. Saçlarımı topladım ve aynanın karşısına geçtim.

Gözlerim hâlâ şişti.

Aşağı indiğimde Defne salonda oturuyordu.

Yanına yaklaştım.

"Nasıl hissediyorsun?"

Bana baktı.

"İyi değilim abla."

Yanına oturdum.

"Ben de değilim."

Bir süre sessiz kaldık.

Sonra Defne elimi tuttu.

"Bugün babamızı göreceğiz, değil mi?"

Başımı hafifçe salladım.

"Evet."

Gözlerini yere indirdi.

"Keşke bugün hiç gelmeseydi."

Cevap vermedim.

Çünkü ben de aynı şeyi diliyordum.

---

Bir süre sonra evden çıktık.

Araçta Defne yanımda oturuyordu. Yol boyunca camdan dışarı baktım. Şehir her zamanki gibi hareketliydi. İnsanlar işlerine gidiyor, arabalar yollarına devam ediyordu.

Dünya durmuş değildi.

Sadece benim dünyam durmuştu.

Mezarlığa vardığımızda etrafta oldukça fazla insan vardı.

Babamın iş arkadaşları, dostları ve tanıdıkları oradaydı.

Arabadan indiğimde Defne'nin elimi tuttuğunu hissettim.

"Abla, yanımdan ayrılma."

"Buradayım."

Birlikte kalabalığın arasından ilerledik.

Sonra onu gördüm.

Babamın mezarını...

Ayaklarım bir anda ağırlaştı. Birkaç adım daha atmak bile istemiyordum.

Yıllarca bizi koruyan, her istediğimizde yanımızda olan adam şimdi toprağın altına mı girecekti?

Gözlerimden yaşlar süzülmeye başladı.

Dizlerimin üzerine çöktüm.

"Baba..."

Sesim titredi.

"Ben geldim."

Elimi mezar taşının üzerine koydum.

"Sen bana hep her şeyin üstesinden gelebileceğimi söylerdin. Peki ben şimdi sensiz nasıl yapacağım?"

Cevap yoktu.

"Defne'ye ne söyleyeceğim? Ona nasıl güçlü olmamız gerektiğini anlatacağım?"

Arkamda Defne'nin ağladığını duyuyordum.

"Keşke biraz daha kalsaydın baba. Sana anlatacağım çok şey vardı."

Başımı eğdim.

"Ben daha sana doyamamıştım."

Defne yanıma çöktü ve bana sarıldı.

"Babamızı özleyeceğim abla."

Gözyaşlarımı silmeye çalıştım.

"Ben de çok özleyeceğim."

---

Bir süre sonra mezarlığın girişinde birkaç siyah araç durdu.

Araçlardan önce takım elbiseli adamlar indi. Ardından birkaç kişi daha kalabalığa doğru ilerledi.

Gelenlerin kim olduğunu bilmiyordum.

Ancak çevremizdeki insanların bakışlarından önemli kişiler olduklarını anlamıştım.

Yanımızda duran babamın eski iş arkadaşlarından biri gelenleri fark edince hafifçe başını salladı.

"Karahan ailesi de gelmiş."

Karahan ailesi mi?

Bu soyadı daha önce duymuştum ama kim olduklarını bilmiyordum.

Defne kulağıma eğildi.

"Abla, kim bunlar?"

"Ben de bilmiyorum."

Gelenlerin arasından yaşça büyük bir adam öne çıktı. Yanında iki genç adam daha vardı.

Adam babamın mezarına yaklaştı. Bir süre sessizce durduktan sonra başını eğdi.

"Başınız sağ olsun."

Sözleri bizeydi.

Başımı hafifçe salladım.

"Sağ olun."

Adamın bakışları kısa bir süre üzerimde kaldı.

"Ben Karahan ailesindenim. Babanızla uzun yıllardır tanışırdık."

Ne söyleyeceğimi bilemedim.

"Teşekkür ederim."

Adam yeniden mezara döndü.

Yanındaki gençlerden biri ise sessizce etrafı inceliyordu.

Bakışlarımız bir anlığına karşılaştı.

Koyu renk takım elbisesi, ciddi yüz ifadesi ve mesafeli duruşuyla diğerlerinden ayrılıyordu.

Birkaç saniye sonra bakışlarını benden çekti.

Yanımdaki Defne hafifçe kolumu dürttü.

"Abla, bunlar kim acaba?"

"Sonra konuşuruz."

O sırada Karahan ailesinden yaşlı adam yeniden bize döndü.

"Babanız iyi bir insandı. Onu tanımış olmak benim için kıymetliydi."

Başımı eğdim.

"Teşekkür ederim."

Daha fazla konuşmak istemiyordum.

Çünkü bugün kimsenin kim olduğunu öğrenmekle ilgilenmiyordum.

Ben sadece babamı kaybetmiştim.

---

Cenaze sona erdiğinde mezarlık yavaş yavaş boşalmaya başladı.

Defne hâlâ gözlerini siliyordu.

Ben ise mezar taşının başından ayrılmak istemiyordum.

"Birkaç dakika daha kalabilir miyiz?" diye sordum.

Defne başını salladı.

Bir kez daha mezara baktım.

"Hoşça kal baba."

Bu iki kelimeyi söylemek bile ne kadar zordu.

Ayağa kalktığımda Karahan ailesinin araçlarına doğru ilerlediğini gördüm.

Az önce göz göze geldiğim genç adam aracın yanında durmuştu.

Bir an yeniden bakıştık.

Bu kez hiçbirimiz bir şey söylemedik.

Sonra o da aracına bindi.

Ben ise Defne'nin elini tutup kendi aracımıza yöneldim.

---

Eve döndüğümüzde her şey bıraktığımız gibiydi.

Ama artık hiçbir şey eskisi gibi değildi.

Defne doğrudan odasına çıktı.

Ben ise salonda biraz oturmak istedim.

Gözlerimi kapattığımda mezarlıktaki o anlar yeniden aklıma geldi.

Özellikle Karahan ailesi...

Babamla nereden tanışıyorlardı?

Neden cenazeye gelmişlerdi?

Babamın hayatında benim bilmediğim insanlar mı vardı?

Başımı iki yana salladım.

Şimdi bunları düşünmenin zamanı değildi.

Tam ayağa kalkacakken telefonuma bir mesaj geldi.

Tanımadığım bir numaraydı.

Mesajı açtım.

"Babanızla ilgili bilmeniz gereken bazı şeyler var. Sizinle en kısa zamanda görüşmem gerekiyor."

Mesaja birkaç saniye boyunca baktım.

Kimdi bu?

Ve babamla ilgili bilmem gereken ne olabilirdi?

Telefonu elimde tutarken içimde tuhaf bir his oluştu.

Belki de babamı gerçekten tanıdığımı sanıyordum.

Ama yanılıyordum.

Bölüm etkileşimi

Okurlar bu bölümle etkileşime geçti

16okunma 2beğeni 1yorum
Bu iki tercih yalnızca bu tarayıcıda saklanır; yukarıdaki Vaveyla sayaçları gerçek uygulama verisidir.

Kategoriler ve Temalar

Kategoriler ve temalar yükleniyor…