Altüst oldum

Demir Gürsoydan
Tüm genç kızların peşimde dolaştığı, herkesin etrafında fır döndüğü, babasının diğer oğluyla rekabet için yetiştirilmiş biriyim. Efeden daha iyi bir sayısalım olmayabilirdi ama sözelde onu geçmeliydim. Peki bunlar benim kararım mıydı. Değildi, hiçbirşey benim kontrolümde olmadı. Her ne kadar annemde kalmak istesemde ne babam ne annem beni istiyordu. Ama annem efeyi çok severdi. Peki beni niye sevmezdi. İnsan nasıl bir evladını diğerinden ayırırdı.
-Oğlum hadi antremana geç kalıcaksın
Yatağımdan kalktım. Formalarımın olduğu yere doğru gittim. Üstümü değiştirdim, çantamı alıp odadan çıktım.
-Ben çıktım.
Babamın umrunda bile değildi. Kapıdan çıktım arabama binip antremana gittim.
🏀🏀🏀
Eve gelir gelmez duşa girdim. Buz gibi suyla yıkandıktan sonra odama geçip üzerimi giyindim. Aynanın karşısında saçlarımı hafiften dağıttım. Telefonumu elime alıp batuhanı aradım.
-Alo butuhan. Geliyorum seni almaya.
-Tamam sevgilim.
İkimizde kahkaha attık.
-Tamam kapatıyorum.
-Tamam, he bu arada denizde burda haberin olsun ayrılmadı peşimden.
İçim sıkılmıştı bu kızdan. Sürekli peşimdeydi. Deniz benim eski kız arakadaşımdı ama ayrıldıktan sonra arkadaş kalmaya karar vermiştik.
-Off, tamam geliyorum.
Arabama bindim ve butuhanın evine doğru ilerledim. Geldiğimde kapıda denizle birlikte bekliyorlardı. Bekledikleri yerin önünde durdum.
-Atlayın
Batuhan ön koltuğa bindi deniz ise arkaya. Gazı kökleyerek ilerlemeye başladım.
En yakın kafeye doğru gittim. Tatlı birşeyler yedik ve bizim evde takılmaya karar verdik.
Bizim sokağa girdiğimde ise yavaşlamayı çok geç hatırladım için önümde ki arabaya çarptım. Hem çok sert çarpmadığımdan hemde kemerim takılı olduğu için hiç birimize birşey olmamıştı fakat karşımızdaki araba hasar almıştı.
Arabadan indik ben arabanın sahibi olan mehtap ablanın evine doğru yürümeye başladım. Tam o sırada mehtap abla dışarı çıktı yanında bir kız vardı benle aynı yaşta belki bir iki yaş küçüktü koyu kahve saçları hafif elektiriklenmişti ama yinede düzdü, gözleri de aynı saçları gibiydi. Aramızda yaklaşık 10 cm falan vardı. Mahtap ablaya çevirdim gözlerimi.
-Mehtap abla gereçkten çok özür dileriz.
-Demircim size birşey olmadı değil mi ?
Derken arkamdaki arkadaşlarıma baktı.
-Bize birşey olmadı mehtap abla.
Mehtap ablanın telefonu çalmıştı.
-Pardon çocuklar ben hemen gelicem.
Diyerek uzaklaştı. Kızı baştan aşağı süzdüm. Eğer ben söze başlamasaydım o başlamıyacaktı.
-Selam !
-Merhaba.
Elimi uzattım.
-Demir ben.
Oda elini uzattı.
-Ceren.
Dedi hafif gülümseyerek.
-Çok yargılayıcı baktın.
Sustu.
-Pek konuşkan değiliz galiba.
Yine birşey demedi.
-Yeni misin burda daha önce hiç görmedim seni ?
-Evet.
Mehtap abla telefonunu pantolonunun cebine koyarak bize doğru yaklaştı.
-Bakıyorum da baya iyi anlaştınız.
Kendisi konuşsaydı daha da iyi anlaşabilirdik.
-Tatlı kız.
-Madem iyi anlaştınız yarın okula sen bırakabilir misin cereni. Hem okulu falanda tanıtırsın basket kulübünü. Ne dersin ?
Bu benim için çok güzel bir teklifti. Nedense bu kızı tanımak istiyordum. Hayatımda hiç böyle bir his yaşamamıştım.
-Seve seve.
Derken ona bakıyordum. Oda tiksinerek bana.
Geri arkadaşlarımın yanına döndüğümde batuhan hafifçe koluma vurdu ben de napıyorsun dercesine kafamı salladım. Deniz ise kıskançlıkla bana bakıyordu.
-Ne konuştun o kızla.
Ne istiyordu benden.
-Sana ne ?
Öfkeyle bana baktı.
-Tabi bana ne ki.
Konuşurken aynı zamanda odama doğru yürüyorduk. Odama geldiğimizde kendimi yatağıma bırakmıştım.
Batuhan masamdaki sandalyeyi aldı ve yatağımın yanına koyup oturdu. Deniz ise camdan dışarı bakıyordu.
-Kim ki bu kız. İlk defa görüyorum onu buralarda.
Söze girdim.
-Kim olduğunu bilmem ama çok konuşmadığı kesin.
-Hemen de anlamışsın demir.
Hala mı kıskanıyordu. Hayatımda ilk defa gördüğüm bu kızdan hoşlanıcak değildim herhalde. Ben denizleyken bile hoşlantı mevzusu değildi konu. Efe benim en yakın arkadaşlarımdan olan ezginin canını yakmıştı. Uzun zamandırda denizden hoşlanınca bende denizle birlikte olmuştum. Aynı yatakta yatmıştık ama hiç öpüşmemiştik. Benim için ilk öpücük gerçekten sevdiğim birinden olmalıydı.
-Hala mı deniz ?
-Ne var ?
-Bu kızı hayatımda ilk defa görüyorum. Bu kadar hızlı kimseden hoşlanmam ben.
Hoşlanırmıydım yoksa, bu kızı görür görmez üzerimde hiç olmadığı kadar bir merak duygusu vardı. Saçmala demir.
-Emin misin kanka.
-Batuhan !
-Tamam sustum.
Biraz yanlız kalmam lazımdı.
-Ben sizi eve bırakayım hadi.
-Bırak bırak, belliki senin düşünmen gereken bir kişi var.
-Batuhan kankam falan demem atarım seni burdan aşağı.
🏀🏀🏀
Onları eve bıraktıktan sonra odama geçtim. Sandalyeyi alıp camın önüne koydum. O kız (ceren) kimdi ve mehtap ablaların evinde ne işi vardı. Hemde bizim okula mı gelicekti. Demek ki kalıcıydı. Peki ben neden sürekli bu kızı düşünüyordum ve neden kendime engel olamıyordum. Bunları düşünürken mehtap ablaların evinde bir odanın camı açıldı. Onunla göz göze geldiğimizde ise gözlerini kaçırıp camı kapattı.
Birde yarın bu kızı okula ben bırakacaktım. En azından biraz daha tanıma şansım olurdu. Beni bu kıza çeken bir şey vardı ama ne ?