Bölümler 32Şu an: “Dunkiton’a Yarım Mil.”
- 1 Okurlarıma216 kelime
- 2 1. Butterfield’a Giden Yol1.741 kelime
- 3 2. Dorothy, Düğme Parlak’la Karşılaşıyor777 kelime
- 4 3. Tuhaf Bir Köy1.387 kelime
- 5 4. Kral Dox1.683 kelime
- 6 5. Gökkuşağının Kızı888 kelime
- 7 6. Canavarlar Şehri458 kelime
- 8 “Dunkiton’a Yarım Mil.”678 kelime · Okuduğun bölüm
- 9 7. Tüylü Adam’ın Dönüşümü1.684 kelime
- 10 8. Müzikçi1.067 kelime
- 11 9. Scoodler’larla Karşılaşma979 kelime
- 12 10. Çorba Kazanından Kaçış1.376 kelime
- 13 11. Johnny Dooit İş Başında164 kelime
- 14 Herkes Uyarılır: Bu Çöle Girmeye Kalkışmayın — Ölümcül Kumlar, canlı ete değdiği anda — onu toza çevirir. Bu engelin ötesinde — Oz Diyarı — bulunur. — Ama hiç kimse bu güzel ülkeye ulaşamaz, — çünkü bu yok edici kumlar yolu kapatır.1.153 kelime
- 15 12. Ölümcül Çöl Geçiliyor556 kelime
- 16 13. Gerçeklik Göleti475 kelime
- 17 Gerçeklik Göleti360 kelime
- 18 14. Tik-Tok ile Billina1.239 kelime
- 19 15. İmparator’un Teneke Şatosu884 kelime
- 20 16. Kabak Tarlasını Ziyaret226 kelime
- 21 Burada Jack Kabak Kafalı’nın fani kısmı yatıyor. — 9 Nisan’da bozuldu.18 kelime
- 22 Burada Jack Kabak Kafalı’nın fani kısmı yatıyor. — 2 Ekim’de bozuldu.15 kelime
- 23 Burada Jack Kabak Kafalı’nın fani kısmı yatıyor. — 24 Ocak’ta bozuldu.446 kelime
- 24 17. Kraliyet Arabası Geliyor1.134 kelime
- 25 18. Zümrüt Şehir1.034 kelime
- 26 19. Tüylü Adam’ın Karşılanışı559 kelime
- 27 Tüylü Adam: — Süs Eşyaları Sandığı144 kelime
- 28 20. Oz’un Prensesi Ozma974 kelime
- 29 21. Dorothy Konukları Karşılıyor1.383 kelime
- 30 22. Önemli Konuklar1.461 kelime
- 31 23. Büyük Ziyafet658 kelime
- 32 24. Doğum Günü Kutlaması1.929 kelime
Bu aramayla eşleşen bölüm bulunamadı.
“DUNKİTON’A YARIM MİL.”
“Öyle mi,” dedi Tüylü Adam. “Eşeklerse hiç korkacak bir şeyimiz yok.”
“Tekme atabilirler,” dedi Dorothy, kuşkuyla.
“O zaman birkaç değnek keser, uslu durmalarını sağlarız,” diye karşılık verdi. İlk ağacın yanında durup dallarından uzun, ince bir değnek kesti; ötekiler için de daha kısa değnekler hazırladı.
“Hayvanlara emir vermekten çekinmeyin,” dedi. “Alışkındırlar.”
Çok geçmeden yol onları şehrin kapısına getirdi. Şehrin çevresinde badana yapılmış yüksek bir duvar vardı; yolcuların önündeki kapıysa duvarda parmaklıkları olmayan basit bir açıklıktan ibaretti. Duvarın üstünde kule, çan kulesi ya da kubbe görünmüyordu; dostlarımız yaklaşırken ortalıkta canlı tek bir varlık da yoktu.
Tam cesaretle açıklıktan girmek üzereyken birden sert bir gürültü koptu. Ses her yanda yükselip yankılandı; gürültüden neredeyse sağır olacaklardı. Gürültüyü engellemek için parmaklarını kulaklarına tıkamak zorunda kaldılar.
Sanki bir sürü top ateşleniyordu ama ortada top güllesi ya da başka bir mermi yoktu; sanki gök gürlüyordu ama gökyüzünde tek bir bulut bile yoktu; sanki sarp bir kıyıya vuran sayısız dalga kükreyip duruyordu ama çevrede deniz de başka bir su da yoktu.
İlerlemekte tereddüt ettiler; ama gürültü zarar vermediği için badanalı duvardan içeri girdiler ve kargaşanın nedenini hemen anladılar. İçeride pek çok teneke ya da ince demir levha asılıydı; bir sıra eşek de bu metal levhalara öfkeli tekmeler savuruyordu.
Tüylü Adam en yakındaki eşeğe koştu ve değneğiyle hayvana sertçe vurdu.
“Kes şu gürültüyü!” diye bağırdı. Eşek metal levhaya tekme atmayı bıraktı ve şaşkınlıkla Tüylü Adam’a baktı. Adam sıradaki eşeğe de değneğiyle vurup durdurdu, sonra bir sonrakine geçti. Böylece toynakların takırtısı yavaş yavaş kesildi, korkunç gürültü dindi. Eşekler bir araya toplanıp korku ve titremeyle yabancıları süzdüler.
“Böyle gürültü koparmak da ne demek oluyor?” diye sertçe sordu Tüylü Adam.
“Tilkileri korkutup kaçırıyorduk,” diye usulca cevap verdi eşeklerden biri. “Bu gürültüyü duyunca genellikle yeterince hızlı kaçıyorlar; çünkü korkuyorlar.”
“Burada tilki yok,” dedi Tüylü Adam.
“Size katılmıyorum. En azından bir tane var,” diye karşılık verdi eşek. Arka ayaklarının üzerine doğrulup bir toynağını Düğme Parlak’a doğru salladı. “Onun geldiğini gördük, tilkilerden oluşan koca bir ordunun bize saldırmaya geldiğini sandık.”
“Düğme Parlak tilki değil,” diye açıkladı Tüylü Adam. “Kendi başını geri alana kadar bir süreliğine tilki başı takıyor.”
“Ha, anlıyorum,” dedi eşek, düşünceli düşünceli sol kulağını sallayarak. “Böyle bir yanılgıya düştüğümüz ve onca uğraşıp boşuna kaygılandığımız için üzgünüm.”
Öteki eşekler de doğrulmuş, yabancıları iri, donuk gözlerle inceliyordu. Gerçekten tuhaf bir görüntüydü; boyunlarına geniş, beyaz yakalar takmışlardı; yakaların kenarlarında çok sayıda yuvarlak çıkıntı ve sivri uç vardı. Erkek eşeklerin kocaman kulaklarının arasına yerleştirilmiş, yüksek ve sivri takkeleri; dişi eşeklerinse kulaklarının dışarı çıkması için tepesi delik güneş şapkaları vardı. Kıllı postlarından başka giysileri yoktu; ama birçoğunun ön ayak bileklerinde altın ve gümüş bilezikler, arka ayak bileklerinde de farklı metallerden halkalar bulunuyordu. Tekme atarken ön ayaklarına dayanmışlardı; şimdi hepsi arka ayakları üzerinde dikiliyor ya da oturuyor, ön ayaklarını kol gibi kullanıyordu. Parmakları ve elleri olmadığı için, tahmin edebileceğiniz gibi, hayli beceriksizlerdi; ama Dorothy sert, ağır toynaklarıyla ne kadar çok iş yapabildiklerini görünce şaşırdı.
Eşeklerin kimi beyaz, kimi kahverengi, gri, siyah ya da benekliydi; ama tüyleri parlak ve düzgündü. Geniş yakalarıyla takkeleri onlara, tuhaf da olsa, derli toplu bir görünüş veriyordu.
“Ziyaretçileri böyle karşılamak da ne hoş bir davranış!” diye sitem etti Tüylü Adam.
“Ah, kabalık etmek istememiştik,” diye karşılık verdi, daha önce konuşmamış olan gri bir eşek. “Ama geleceğiniz beklenmiyordu; geleneklere uygun olarak ziyaret kartlarınızı da göndermemiştiniz.”
“Bu sözünüzde doğruluk payı var,” diye kabul etti Tüylü Adam. “Ama artık önemli ve seçkin yolcular olduğumuzu öğrendiğinize göre bize gereken saygıyı göstereceğinizi umarım.”
Bu gösterişli sözler eşekleri öyle memnun etti ki Tüylü Adam’ın önünde büyük bir saygıyla eğildiler. Gri olan şöyle dedi:
“Sizi, yüce mevkilerinize yaraşır biçimde karşılayacak olan ulu ve şanlı Majesteleri Kral Kik-a-bray’in huzuruna çıkaracağız.”
“Güzel,” diye cevap verdi Dorothy. “Bizi bir şey bilen birinin yanına götürün.”
“Ah, yavrum, hepimiz bir şey biliriz; yoksa eşek olmazdık,” diye ileri sürdü gri eşek, vakarla. “‘Eşek’ sözcüğü, bilirsin, ‘zeki’ demektir.”
“Bilmiyordum,” diye karşılık verdi. “Ben ‘aptal’ demek sanıyordum.”
“Hiç de değil, yavrum. Donkaniara Ansiklopedisi’ne bakarsan haklı olduğumu görürsün. Ama gel; seni bizzat görkemli, yüce ve son derece bilgili hükümdarımızın huzuruna çıkarayım.”
Bütün eşekler gösterişli sözleri severdi; gri eşeğin bu kadar çok gösterişli söz kullanmasına şaşmamak gerek.
Bölüm etkileşimi
