Bölüm 5

Theodor Alex'in mırıldandığı sözleri duyduktan sonra bir süre donakaldı.

Ne garip bir melek diye geçirdi içinden.

Tam gitmek üzereyken Theodor uzaktan bir ses duydu.

Çalıların arkasından yavaşçana ilerleyip sesin kaynağına doğru ilerledi.

2 melek yeşil saçlı küçük kızı saçından sürüklüyorlardı.

Meleklerden biri bağırarak konuşuyordu

"Bize zarar verecektin!"

Küçük kız yerde kolundan çekiştirilirken arada havaya kalkıp yere düşüyordu.

"Ben birşey yapmayacaktım."

Küçük kız çekiştirilmeden kendisini kurtarmak için büyü gücünü kullanıp kendisini çekiştiren meleğe güçlü bir darbe indirdi.

Theodor bu darbenin gücüne karşı şaşırmıştı.

Theodor:Bu kız neden bu kadar güçlü?

Bir melek ağaca savrulmuştu ve sırtını ağaca sert şekilde çarpmıştı. Bir süre ayağa kalkabilecek gibi durmuyordu.

Diğer melekse arkadaşına verilen bu zarara sinirlenmişti ve eliyle birkaç garip hareket yapıp sağ elinde yeşil bir büyülü top oluşturmuştu.

Küçük kız çareyi kaçmakta bulmuştu.

Arkasından kovalayan ve üstüne büyüler yollayan melekten kaçarken sürekli sağa sola çarpıyor ve sendeliyordu.

Theodor kızın yanına doğru koşmaya başladı.

Theodor: Bu küçük kızda başını belaya sokmaktan başka birşey yapmıyor.

Melek elinden çıkardığı bir büyülü topu tam kızın kafasına denk gelecek şekilde atmıştı.

Büyülü top küçük kıza isabet edince kız vurulmuş gibi irkildi ve birkaç saniyelik duraksamanın ardından yere düştü.

Theodor kızın vurulmasının ardından duraksadı ve kıza baktı.

Theodor, sinirden gözlerini kocaman açmış ve bakışlarını kıza vuran meleğe çevirmişti.

Bütün melekler aynıydı hepsi yıkımdan başka birşey getirmiyordu, diye geçirdi içinden.

Üzüntüsünü bile göstermekten korkan bir insanlık bırakmışlardı geriye.

Theodor hançerini kınısından çıkardı ve meleğe doğru koşmaya başladı.

O kadar hızlıydıki göz açıp kapayıncaya kadar meleğe hançeriye bir darbe indirecekti.

Melek hançeri anında fark etti ve Theodor'la yakın dövüşe girdi.

Theodor hançeriyle darbeler indiriyor melek ise savunma yapıyordu.

Theodor, meleğin yaptığı savunmayla bir saniyeliğine savunmasız kalınca melek, küçük kızı vurmak için kullandığı büyülü küreyi tekrar oluşturdu ve o büyülü küreyi Theodor'a doğru savurdu.

Theodor büyünün ona geldiğini fark ediyordu ama büyüden kaçabilecek kadar hızlı değildi.

Tam büyülü küre Theodor'u vuracakken arkadan bir el Theodor'u çekiştirip yere düşmesini sağladı.

Theodor bu el sayesinde vurulmamıştı ve dönüp kendisini kurtaran ele bakmaya yeltendi.

Bu Alex'ti.

Ne işi vardı burada? Neden kendisini kurtarmıştı.

Alex, Theodor'a döndü ve konuştu.
"Küçük kızıda bırak ve hızlıca köye dön.Köydekileri uyar ve köyü korumaya çalışın, bu durum Hostis'in hoşuna gitmeyecektir. Yeterince dayanırsanız size yardıma geleceğim."

Theodor:Ne saçmalıyorsun be! Neden senin sözünü dinleyeyim? Bende burada kalıyorum.

Alex:En iyi yöntem bu, güven bana.

Theodor:Ben hiçbir meleğe güvenmem hele senin gibi kim olduğu belli olmayan bir meleğe asla güvenmem.

Arkadan bir grup melek, meleklerin geç kalışının nedenini merak edip ormana girince ve meleği o pozisyonlarda görünce diğer meleği aramak için ormanın içinde dolaşıyorlardı.

Theodor, Alex ve küçük kız; çalıların arkasında bir yere saklanmışlardı.

Melekler diğer meleğide fark etti ve koşarak o meleğin yanına geldi. Melek, Alex'in yaptığı büyü yüzünden yerde bilinçsiz yatıyordu.

Melekler kendi aralarında konuşmaya başladı.

"Bu büyü bir melek tarafından yapılmış olmalı."

"Bir melek tarafından mı? Hangi melek böyle bir şey yapmak ister ki?"

"Hostis'e meydan okuyan meleği hatırlıyor musunuz? O yapmış olabilir."

Bu laf üstüne Theodor ve Alex aynı anda birbirlerine gergin şekilde baktılar.

"Kesinlikle o melek yapmış olmalı."

"Bir melek neden insanların tarafını tutarki."

"Köye dönelim orada saklanıyor olmalılar."

"Önce Hostis'e haber verelim."

"Köyü yıkalım, bize karşı gelmek neymiş görsünler."

"Haklısın köyü yıkalım."

"Kararı biz vermiyorum malesef önce Hostis'e haber verelim o ne yapacağını bilir."

"Hostis'e meydan okuyan melek çok güçlüydü elindeki dövmenin büyüktüğünü görmediniz mi?"

"Dövme, hostisin dövmesinden daha büyüktü."

"Hadi ama Hostis daha güçlüdür."

"Ya o melek hâla buradaysa."

Theodor, Alex'e dönerek Alex'i süzen bir bakış attı.

"O zaman hemen uzaklaşalım hâla buradaysa bize de saldırabilir."

Melek grubu koşarak geri döndüler ve geri dönerkende bayılmış melekleride taşımayı ihmal etmediler.

Ortalık sessizleşince odak küçük kıza kaydı.

Küçük olan bedeni gitgide daha da çok soğuyordu.

Theodor: Ne yapacağız bu kız ölecek mi?

Theodor duygularını belli edemeyen biriydi ama şuanda üzüldüğü suratından okunuyordu.

Alex:Bu kızı kurtarabilirim.

Theodor mutlu şekilde Alex'e baktı.

Theodor: Bir meleksin, neden kızı kurtarmak istiyorsun.

Alex: Meleğim evet ama olayların yanlış olduğunu anlayabilecek bir kafam var.

Theodor: Ne yani Hostisle dövüşüp bu adayı kendi kontrolün altına almak istemiyor musun?

Alex: Ne diyorsun be ne kontrol etmesi.

Theodor bu cevap oldukça şaşırmıştı içinden ilk defa güven duygusunu hissetmişti. Theodor bu sefer Alex'e güvenebileceğini hissediyordu fakat bunu belli etmek istemiyordu hâla Alex'in onlara ihanet edebilme ihtimalini düşünüyordu.

Theodor: Bu kadar aptal bir meleğin yalan söyleme ihtimali komik geliyor.

Alex: Çok vaktimiz yok köydekilere haber ver ve köyü koruyun. Bu kızı şuanda iyileşiremezsem ölebilir o yüzden iyileştirir iyileştirmez bende köye yardıma geleceğim.

Theodor bir kelime daha etmedi ve sessizce köye doğru ilerledi.