Bölüm 4

Kurumuş otların hışırtısı rüzgara karışıyordu.Theodor otları kırarak ilerliyordu. Kimdi bu melek? Ne istiyordu? Soğuk yüzünden Theodorun bembeyaz teni kızarmıştı. Theodorun içindeki sinir büyüyordu.

Theodor daha küçük yaştayken tıpkı herkes gibi bu savaşa dahil olmaz zorunda kalmıştı. Meleklere karşı en ufak bir sevgi beslemiyordu.Bir melekle aynı ortamda bulunma fikri bile bazen midesini bulandırıyordu.Saçları gökyüzü gibi masmaviydi ama içi gökyüzü kadar sakin değildi. Meleklere kızgındı.

Alex'in güçlü ve takip edilmesi zor bir rakip olduğu Alex'in elinin tamamını kaplayan dövmelerden belliydi.

Annesi ölmeden önce Theodor'a umudun onu bulacağını ve umut onu bulduğundaysa o umudu koruması gerektiğini söylemişti. Theodor yıllardır bu sözü unutmamıştı ama artık bu söz bir masaldan başka birşey gibi gelmiyordu kulağa. Nasıl umut onu bulabilirdi ki? Meleklere karşı kim çıkabilirdi? Bu baskıyı kim sonlandırabilirdi? Belki yarın melekler tarafından öldürülecekti. Kim bilebilirdi?

Ormana girip biraz kafa dinlemek istedi. Ormana girdiğindeyse bir şey onu rahatsız etti. Bir tehlike seziyordu. Biraz sessiz kaldıktan sonra uzaktan bir hışırtı duydu. Sessiz adımlarla ilerledi ve hançerini kınısından çıkardı.

Ormandaki sesin kaynağı neydi? Bir hayvan mı vardı yoksa ne ?

Hızlı ve sessizce ilerliyordu rüzgarla o kadar uyum içindeydi ki rüzgarın akışına kapılıp giden bir yaprak gibi hissettiriyordu.

Abi ve hızlı şekilde sesin kaynağına ani bir manevra yaptı ve sesin kaynağını görmesiyle durdu.

Suratındaki o sınırlı ifade şaşkınlığa bürünmüştü.

Alex yayıla yayıla bir ağacın altında yatıyordu. Kırmızı şalını üstüne yorgan gibi atmış ve garip bir pozisyonda yatıyordu.

Theodor bu görüntü karşısında afalladı. Alex'i görmeyi beklemiyordu.

Theodor Alex'i oracıkta öldürmek istiyordu çünkü Alex'in kendilerine ihanet edeceğinden emindi. Hançerini Alex'e doğrulttu. Soğuk hançer Alex'in boğazına değiyordu. Alex hâla bu durumu fark etmiyor yayıla yayıla sesli şekilde horlayarak yatıyordu.

Theodor: Nasıl güçlü bir melek bu kadar çevresindeki tehlikeleri algılayamıyor. Ne garip çocuk.

Theodor hançeri hareket ettiriyordu sadece Alex'e bakıyordu.

Alex uykusundayken ani bir hareket yapınca Theodor nedense hançer Alex'e zarar vermesin diye hançeri hemen geri çekti. Neden yaptıki bunu?

Theodor:Ne oluyor bana.

Theodor kendisini ve adasını korumak için bunu yapmaya mecbur olduğunu düşünüyordu ama Alex'i öldürmek istemediğini söyleyen bir parçası da vardı.

İçinden bir yerden Alex'e güvenebileceğini hissediyordu ama bu hisse tutunmasının ölümle sonuçlanacağından korkuyordu.

Tam hançeri saplayacakken Alex uykusunda konuşmaya başladı.

Mırıldanarak konuşuyordu bu yüzden Theodor Alex'in dedikleriniz duymak için kafasını Alex'e doğru eğdi.

"Lütfen ben size zarar vermem,korkmayın benden...kaçmayın..lütfen..."

Theodor bu lafları duyduğuna şaşırmıştı acaba Alex düşündüğü kadar kötü biri olmayabilir miydi?