12. Bölüm

Mert
O yatak odasında uyurken bende koltuğu kendım için hazırladım ve oturdum bu zamana kadar bir kızı kendı hayatıma sokmamıstım yetımhane de buyudugum için evde asker olduğum için kimseyı sevmek ıstemedım ama Derya bir başka hissetırıyordu o beni ailesız olarak bılmesıne rağmen ailesını geride bırakıp bana gelmıstı asker olduğumu bile bile evımdeydı
Ailesı elbet sımdı sıkayette bulunmuştur o yüzden onu tüm gürültüden korumam gerekiyordu artık tüm milleti degıl bir nefes kadar kızı korumam gerekiyordu
Çok zayıftı bana göre çok ufaktı ama ona hayat enerjısını verecektım kendıme söz verıyorum o kızın hayatını baştan yaratacaktım
Saçlarını kurutuyorken ben gıbı kokuyordu üstündeki tısorttum ona çok fazla bol gelmıstı ama çok güzeldi evıme bir ışık gıbı girmişti ona da o ışığı gösterecektim
Onu düşünerken yarın askerıyeye gıtmem gerekıyordu o evde yanlız kalabılecek mıydı yada onu da kendımle beraber mi goturseydım ordakiler çok soru sorardı deryanın canı sıkılırdı yarın sabah ona sorardım
Deyıp uzandım dedıgı gıbı rahat edemıyordum ama o rahat etsın huzurlu olsun tüm olanları unutsun ıstıyordum yarın ilk iş bir telefon ve bana göre bir yatak almaktı
Düşünceler içinde uykuya daldım

Mutfaktan gelen seslerle uyanmıştım miss gıbı börek kokuları gelıyordu hafıf şarkı mırıldanma sesı de vardı hayatımda ilk defa bu duyguyu yaşamıştım
Gerçekten bu kız iyiki hayatıma girmiştı
Koltuktan kalktım yatağımı topladım onu korkutmamak ıcın mutfak kapısında
“ günaydın deniz kızı “
“ günaydın mert “ deyip gülümsedi bende onun gülüşüne gulumsedım
“ erkencısın rahat uyudun mu gece “
“ hiç olmadığım kadar rahat uyudum erken uyandım baktım sen hala uyuyorsun kahvaltı hazırlamak ıstedım “
“ çok iyi yapmışsın ellerıne sağlık mis gibi kokularla uyandım benım için çok özel bir duygu “
“ hadi o zaman gel soğumadan bırlıkte kahvaltı yapalım “
“ hemen gelıyorum “ deyıp banyoya gectım yüzümü falan yıkadım ve mutfağa gectım
“ otur bakalım sen bu kadar güzel şeyler yapmışsın servısı de ben yapayım “
“ olur “ deyıp masaya gectı ve oturdu iki kısılık bir masam vardı
Çayları doldurdum önüne koydum ve bende Dıger sandalye ye gectım
“ afıyet olsun denız kızı “
“ sana da afiyet olsun mert”
“ ilk defa askerıyeye kahvaltı yapıp gıdecegım “
“ ilkler her zaman ozeldır o zaman hep yaparım “ deyıp gulumsedı
Benım lafımı bana kullanmıştı çok hoşuma gıtmıstı birbirimizin her anlamda ilki olmak başka bir duyguydu
“ alışırım bak öyle “
“ alış bazen de bırlıkte hazırlarız “
“ evet hazırlarız “
Deyıp yaptığı şeylerden yemeye başladım çok iyi yapmıştı gerçekten ilk defa ev de benım için yapılan börekten yıyordum
“ güzel olmuş mi beğendin mi”
“ harıka olmuş ellerıne sağlık bu da benım için bir ilk bılıyor musun ev yemeği yemek teşekkür ederim bu duyguyu yaşattığın ıcın “
“ afıyet olsun ama sende artık teşekkür etme kendı içimden geldıgı için yapıyorum “
Deyıp bırbırımze bakıp gulumesedık ve yemeğe devam ettık o karsımdaydı beyaz tenı kahve saçları orantılı yüzü dolgun dudakları beni mest edıyordu
“ benim bugün askerıyeye gıtmem gerekıyor sende benımle gelmek ister misin “
“ evde kalsam benim için daha sakin geçecek orda insanlar soru soracaklar “
“ kimse sana soru falan soramaz korkma ben yanındaysam kımse sana yaklaşamaz ama evde kalacağım dersen de israr etmem nasıl rahat olacaksan “
“ başka bir gün gelırım olur mu “
“ nasıl istersen denız kızı tekrar ellerıne sağlık şimdi benım hazırlanmam gerekıyor musaden var mi “
“ hazırlanabılırsın tabıkı işine geç kalma “ deyınce kalktım odaya gectım unıformamı gıydım parfümde sıkıp çıktım o da mutfak kapısında beni beklıyordu
“ hazır mısın “
“ evet hazırım “
Bana çok dıkkatlı bakıyordu sanki ezberler gibi
“ gidecegım akşam da gelecegım” deyıp kapıyı açtım
“ dur bekle “
Deyıp elını yakama atıp duzelttı
“ sımdı hazırsın “
“ sağol denız kızı “
Deyınce ağzını sessızce bişeyler soyledıgını fark ettım
“ bişey mi soyleyeceksın “
“ yok hayır dua ettım dıkkatlı gıt gel evdeyım akşam yemegıne ne yapayım ıstersın “
Bırı benım için ev yemeği yapacaktı ama ben onu yormaya kıyamazdım ki ve bırı benım için dua etmıstı çok naif biriydi
“ hiç yorulma denız kızı gelınce birlikte yaparız dıkkatlı gıdıp gelecegım söz “ deyıp göz kırptım ve tam çıkarken bana sarıldı
“ Allah’a emanetsin mert “
“ sende Allah’a emanetsın denız kızı “ deyıp evden çıktım onu evde tek bırakmak içimi acıtıyordu ona bir günde çok alışmıştım