Nöbetteki kalbim kitap kapağı

6. bölüm / 9

Nöbetteki kalbim

5. Bölüm

Vaveyla Yazarı: Edanur Akay

Uygulamada Aç
Bölümü paylaş
Bu sayfayı paylaş
WhatsApp

Kitap sayfası
Bölümler 9Şu an: 5. Bölüm

Mert
İzin günüm bıtmışti artık askerıyeye gıtmem lazımdı uzman çavuştum askerleri çalıştırmam lazımdı ama gunlerdır aklımdan bir türlü çıkmak bilmeyen biri vardi deniz kızı
Elimden keşke bir şey gelseydi onu cekıp alsaydım o aileden ama onun sadece konuştuğu bir arkadaşıydım

Onu düşünmemek için askerlerıme bahçede ağır çalışmalar yaptırdım sonra onları serbest bıraktım odama gectım

Beynım de sadece mesajlaştığım kız vardı gormemıs sesını dahi duymamıştım bu akşam nöbettim vardı orda belkı kafamdan çıkarırdım işime odaklanırdım
Odam da otururken içeri Leyla asker gırdı
“ komutanım bişeyler içer misiniz bu akşam nobettınız var kahve çay falan”
“ yok Leyla sağol cıkabılırsin “
“ komutanım bişey mi oldu “
“ Leyla çıkabilirsin dedım “
Deyınce çıktı Leyla 2 senedır asker olmuştu ben ise 10 yıldır askerdım askerıye lisesınde okumuştum 6 yıldırda burda görev yapıyordum

Biraz kafamı dağıtmak için disarı turladım telefona baktım mesaj yoktu acaba yazsam mi yoksa rahatsız etmesem mi dıye düşündüm yazsam ne kaybederdım ki hiç bişey
Mert
- nasılsın deniz kızı
053..
- iyi olmaya çalışıyorum sen nasılsın mert
Mert
- bende iyi olmaya çalışıyorum nerdesın okul da mısın
053..
- evet sabah yine emir geldi beni okula bırakmak ıcın onunla bu konuyu konuştum ama o da ailem gıbı aynı tepkiyi verdı aileler uygun görmüş bılmem ne lafları falan
Mert
- yani rıza mi geleceksın evlenmek istemedıgın halde
053..
- Bılmıyorum mert suan kimse beni dınlemıyor ileri zaman da emirle tekrar konuşurum sert bir dille

Ellimi yumruk yapıp duvara vurdum duvar yerıne emır olsaydı da onu bir güzel dövseydım

Mert
- sıkayet edebılırsın deniz kızı kendını asla bu bişeylerde zorunlu hıssetme
053..
- keşke içimde olan bu bir gram merhamet de olmasaydı ilk gün ederdim
Mert
- konuşacak birilerini ihtiyacın olursa her zaman burdayım
053..
- teşekkürler mert sımdı derse girmem gerekıyor görüşürüz
Mert
- görüşürüz deniz kızı 😊

Elimde bir sıcaklık hıssettım elime bakınca parmak eklemlerım kanıyordu odama geçerken leyla beni gördü
“ komutanım iyi mısınız elınıze ne oldu kanıyor”
“ yok bişey Leyla sen işine bak ben hallederım “
“ mert ne oldu elıne diye sordum “
Mert dedıgı an gozlerımle ona bakmaya başladım
“ yani komutanım sıze yardımcı olabilirim demek istemıstım izin verırsenız “
Deyıp elımı tutup bakmaya başladı
Dırek elımı elınden cekıp
“ ben hallederim Leyla sen işine bak yardım istemedım kimse odama gelmesin “
Deyıp odama gectım kapıyı sertçe kapattım
Koltuğa oturdum başımı geri yatırdım gozlerımı kapattım deniz kızı sureklı aklımdaydı yapma deniz kızı ben böyle bır adam degıldım ne oluyordu bana gozlerım dalmaya başlamıştı
Akşam nobetım vardı zaten uyusam bişey olmazdı
Bir kaç saat uyumuştum gozlerımı açtığımda nöbete yarım saat kalmıştı üstümde battaniye vardı battaniyeyi kenara atıp kalktım odadan çıktım Leyla’ya baktığım da bana bakıyordu
“ Kimse odama girmesın demedım mi ben “
“ komutanım size nöbet bılgisini vermek ıcın gırmıstım uyuduğunuzu görünce üstünüzü örttüm “
“ bir daha sözümden çıkılmasın yoksa cezasını hepsınıze keserım “
Deyıp nöbet yerıne gectım telefon orda cekmıyordu deniz kızı yazmısmıydı acaba göremiyordum onu bu gece nasıl gececektı hiç bılmıyordum saatler ilerledıkce sinirlerım daha çok artmaya başlamıştı