Nöbetteki kalbim kitap kapağı

4. bölüm / 9

Nöbetteki kalbim

3 . Bölüm

Vaveyla Yazarı: Edanur Akay

Uygulamada Aç
Bölümü paylaş
Bu sayfayı paylaş
WhatsApp

Kitap sayfası
Bölümler 9Şu an: 3 . Bölüm

Sabah Gecenın tüm yorgunluğunu üstümde hıssederek uyanmıştım istemedıgım halde gelen görücüler, ansızın tanımadığım insandan gelen bir mesaj derken başımın ağrısı ile güne başladım arada sırada e ve e kahvaltı yapardım bugün ses Seda yoktu bızım evde normal Rutınlerımı yapıp mutfağa gectım

Annem kahvaltı hazırlamış yemeye başlamışti
Zahmet edıp kızını bıle uyandırmamış
Görücü işini konuşmam lazımdı ben bu yaşta evlenmek falan ıstemıyordum babam ortalıkta yoktu demek ki gelmemişti suan tam sıradaydı sandalye cekıp oturdum
“ anne senınle bişey konuşmam lazım”
“ tmm konuşalım ne soyleyeceksın “
Deyıp yüzüme baktı
“ ben evlenmek istemiyorum evlenmeyi düşünmüyorum gelen görücü işini de istemiyorum ve kabul etmıyorum “
Net bir cevap vermıstım
“ sen ne düşünüyorsun dıye sormadık derya biz uygun gördük biz begendık aileyı araştırdık varlıklı olan bir aile baban içmeye gıttıgı yerden tanışmış kazım beyle görüşüldü biz begendık çocukta avukatmiş anlaştık “
“ o zaman sız evlenın anne sız her seyı beğenmişsiniz zaten “
“ saçma sapan konuşma derya baban ne derse o hem bizi de kurtarırsın bu hayattan varlıklı bir ailenın gelını olacaksın sonuçta “
“ anne ben ıstemıyorum dıyorum okulumu okuyorum son 1 senem kalmış zaten ben evlenmek istemiyorum “
“ okulun dertse onlarla konuşuruz okulunu bıtınce düğünü yaparız “
Sinirlenmıstım artık
“ ya anne derdım düğün mu sanıyorsun sen ben evlenmeyi düşünmüyorum ve gelen görücüleri de kabul etmıyorum “
Annem sandalyeden kalkıp bana doğru geldı
“ istesen de istemesen de evleneceksin sen emırle babanla bu konuşmayı yapmaya cesaret edemedıgın ıcın bana gelmıs burda cemkırıyorsun baban ne derse o “
Ya ben bu evde pıyon muydum kim ne derse kim nasıl ısterse benım hayatım o sekıl de mi olacak sıkılmıştım artık 20 yaşında bir insandım neden kimse beni onemsemıyor ya
“ babamla konuşur bu konuyu kapatırım anlaşılan senle konuşulmuyor anne sana da Afıyet olsun “
Deyıp masadan kalktım çantamı alıp evden çıktım öğlene doğru dersım olduğu ıcın konuşmak ıstemıstım ama hersey bogazıma dızılmıstı resmen sağolun ailem ya keşke olmasaydı da ben bu durumda olmasaydım bugün otobüse bınmeyecektım kafan dağılsın dıye muzık açtım kulaklığı taktım derın nefesler alarak yürüdüm
Derken telefonuma tekrar bıldırım düştü dün ki numara
054…
Merhaba Derya nasılsın

Hiç cevap vermek ıstemıyordum kafam çok doluydu bıldırımı kaydırdım kampüse vardım derslere gırdım ama ne yazık ki dersler beynıme gırmıyordu başım zonkluyordu çıkış saati sonunda geldı kafeterya gectım oturdum bişeyler yemek için saatlerdır ağzıma tek bir lokma dahi girmemişti bir normal tost ve çay aldım masaya gectım telefona bakarken sabah gelen mesaj tekrar karşıma çıktı cevap vermekten zarar gelmezdı
Derya
- iyi olmaya çalışıyorum sen nasılsın
Aninda mavi tık olmuştu
054…
- saatlerdır dönmedın diye dönmezsin sanmıştım
Derya
- derslere gırdım sımdı gördüm mesajıni
054…
- hımm anladım dersın bıttı mi peki
Derya
- evet kafeteryaya gectım bişeyler yiyip eve gideceğim
054…
- afiyet olsun o zaman sana
Derya
- teşekkür ediyorum sen nasılsın bugün
054…
- iyiyim sağ ol konuştuktan sonra rahatladım gerçekten sadece dınlenıldıgimi hissettim biraz zor olsa da tanışmamız
Derya
- evet kim benım yerımde olsaydı aynı şekilde davranırdı ama insanin gerçekten dinleyeni varsa rahatlar
054…
- evet tekrardan teşekkür ederim sende bir gün konuşmak ıstersen dinlerım
Derya
- belki bir gün eee ne yapıyorsun
054…
- dün nobetteydım bugün lojmandayım catısmadan sonra bir kaç gün izin aldım
Derya
- neden asker olmak ıstedın
054…
- yetımhanede buyuyen kimsesız çocuklar ya asker olur ya da polis onları devlet büyüttüğü ıcın devleti korumakta onlara düşer degıl mi

Neden böyle düşünüyordu ki ailesi yoktu dıye bu sekılde sehıt mi olacaktı yani ne acımasız ınsanlar var

Derya
- hayır onlara düşmez onlarda normal insan öğretmen memur doktor olabılır
054…
- öyle olmuyor işte deniz kızı biz kimsesiz insanlarız sehıt olsak da devletin kimseye açıklama yapmasına gerek kalmaz

Derya
- deniz kızı mi adım derya
054…
- Derya denız demek degıl mi

Evet öyleydi kimse bana bu sekılde seslenmemıstı

Derya
- evet öyle bu zamana kadar kimseden duymadım garıp hıssettım
054…
- o zaman benden hep duyarsın

Hep derken biz sureklı konuşacak mıyız

054…
- niye sustun sırdaş olduk sonuçta degıl mi hep konuşuruz
Derya
- evet
Deyıp sohbetten çıktım eve yine yürümek ıstıyordum o yüzden yarım saatlık yolu yürüdüm eve vardım babam gelmıs koltuğa sızmıştı annem evde yoktu dırek odama gectım duş aldım gereklı ders tekrarı yapıp uyudum