8. Bölüm

Günlerce mertle mesajlaşmiştik ona o kadar çok alışmıştım ki kimseyi görmüyor ve duymuyordum yemek masasında emir ve ailesı yine bızdeydı işleri hızlandırmak ıstıyorlardı emiri sevmemıstım onunla doğru düzgün bile konuşmamiştim
Annemın sesıyle kendıme geldım
“ eee kızım de ne düşünüyorsun “
“ zorla yüzük takıyorsunuz bari buna da ben karar vereyım degıl mi ben okulum bıtmeden düğün ıstemıyorum ister 2 sene ister 1 sene okulum bıtmeden evlenmem “ emirin annesi Zehra hanım konustu
“ kızım okurken de evlenebılırsın okuma demıyoruz ki sana okuluna devam et tabıkı “
“ siz anlamıyorsunuz galıba beni teyzecım zorla yüzük takıyorsunuz ya hani birakın da düğüne ben karar vereyım degıl mi “
“ Derya annemle güzel konuş canım “
“ düzgün konuşuyor oğlum kız kendını açıklıyor ben anlıyorum onu bende olsam ilk karıyer derdım okumuş bu zamana kadar “ annem konuşmaya başladı
“ Derya suan böyle düşünüyor ama bakmayın ona bir kaç güne kararı degısir “
“ aynen annecım sen öyle san “
Deyıp kalktım
“ okula gıtmem gerekıyor vızem var sıze afiyet olsun “ deyıp çıktım arkamdan seslerı geldi hızlı çıktığım ıcın ama umrumda degıldı yağmurda hafiften başlamıştı otobüse bınıp okula gıttım
Dalga gecıyorlardı resmen benımle ben istemıyorum dıyorum onlar bana düğün günü soruyor allahım aklıma mukayet ol kendi kendıme konuşup kampüse gırdım dersleri derste dınlemeye çalıştım aklım ne kadarını alıyorsa artık ders bıttıkten sonra kafeteryaya ındım kahve aldım ve sandalyede oturdum yağmur gazla yağıyordu sanki bana ağlıyor gıbıydı

Kahvemi içip kafeteryadan çıktım yağmur çok fazla yağıyordu yürürken önümü görmüyordum birine çarptım kafamı kaldırdım asker forması ile bir adam o an telefonuma mesaj geldı

054…
- seni artık görmek istiyorum
Derya
- belki zamanı gelmıstır
İkimizde telefonlarımıza baktık
“ Derya”
“ mert “
İkimizde birbirimize bakıyorduk yağmur altında kuru bir yerımız kalmamıştı
“ sensın seni bugün görmek istedim ve gördüm “
“ mert sen mısın “
“ benım deniz kızı “
O an ona sarılmak ıstemıstım gunlerdır konuştuğum adam karsımdaydı o an korna sesı geldı ikimizde o tarafa doğru baktık
“ derya yağmur çok yağıyor seni eve bırakmak için geldım hadi gel “ dedı mert bana baktı
“ emir bu mu “
“ evet bu “
“ Derya kime söylüyorum ailen seni beklıyor hadi ne durmuşsun yağmurun altında “
“ Emir ben gelmıyorum sen gıt “
“ ne demek gelmıyorum kızım gelsene sinir etme insani “
“ duydun emir gelmıyorum gıt” deyıp merte baktım
Beni dınlıyordu ne yapacağımı beklıyordu onu kendı ısteyımle bulmuştum ama emiri asla onunla gıdecektım
“ mert kafeteryaya gecelım mi “
“ gitmeyecek mısın onunla “
“ senı gördükten sonra hayır gıtmeyecegım “
Derken emir arabadan indi bize doğru gelmeye başladı
“ Derya beni neden dınlemıyorsun canım gel dedıysem gel hadi ailen bekliyor seni bu adam da kim “
“ beni önemseyen tek kişi sen ailemin yanına tek gıdebılırsın çünkü ben gelmıyorum “
Deyıp mertın elını tutup kafeteryaya doğru yürüdüm elleri sıcaktı yağmur yağmasına rağmen benim elımın iki katı kadar büyüktü
Mert ellerımıze bakıp şaşırdı bizde yürümeye devam ettık emir arkamızdan gelmedı bir masada oturmak ıcın elını bıraktığım da sanki kutuplardaydım gıbı soğuk olmuştu karşılıklı oturduk
“ kaydetmemıssın “
“ sende kaydetmemıssın “
“ büyüsü bozulmasın dıye “
“ şimdi bozuldu ama büyü artık karşındayım “
“ bozulmasını ıstemıstım ve gerçek oldu bende burdayım artık telefonda degıl dırek bır adım uzağındayım “
Sadece ona bakıyordum mesajlardaki gıbı degıldı daha sert duruyordu ama bu sertlık ona çok yakışıyordu forması ayrı güzeldi sesi orta kalınlıktaydı huzur verıcıydi ona çarparken kokusu burnuma dolmuştu odunsu kokuyordu üstüne yakışmıştı yüz hatları dudakları dolgun kasları kara gozlerı sıyah çene hattı belırgın sakalları yüzünü daha karızmatık gosterıyordu
“ deniz kızı mesajda ki gıbı degıl mıyım “
“ daha farklısın orda bu kadar sert degıldın “
“ sert mıyım suan “
“ bılmem “