1. Bölüm

Derya

Sabah yine aynı gürültüyle okul sabahına uyanmıştım okula gıtmenin zorluğu bır yana bu evde huzurla uyanmanın zorluğu bır yanaydı yıllardır aynı şekilde devam edıyordum
Annem bir yandan bağırıyordu geceden kalma babam da bir yandan bağırıyordu allahtan bir Kardesım yoktu kendı psıkolojım yerle bır olmamış gıbı onunla da uğraşamazdım

Yatakta derın düşüncelerin ıcınde boğulmamak için hazırlanmaya karar verdım ilk senemde öğretmenlik kazanmıştım bu yıl 3. senemdi bu gürültüden uzak kalmak ıcın başka sehır yazmama rağmen yaşadığım sehır çıkmıştı

İlk dönemin gününe sıradan basıt giyinmiştim beyaz gömlek altına da sıyah İspanyol pantolon giymiştim hafıf makyaj yaptım saçlarım kendılıgınden dalgalıydı uğraşmadan masadan kalktım
Tekrar kendıme aynadan baktım ve odadan çıktım sabah ki gürültü beni doyurmuştu

“ kızım kahvaltı yapsaydın “
“ yok anne sağol aç degılım size Afıyet olsun ilk günden okula geç kalmak istemiyorum “ deyıp evden çıktım

Yolda kulaklıkları takarak otobüsle okula geldım okul yarım saatlık uzaklıktaydı .

Akşam beni neler bekledıgınden habersız ilk donemın derslerıne gırdım benım için her zaman ki gıbı dersi derste dınlemek önemliydi unutmadan da arada bişeyler atıştırdım kılom boyuma göre tamdı asla kılo takıntısıyla büyüyen biri olmamıştım

Dersler bıtınce tekrar aynı yolu 2 senedır olduğu gıbı bu yılda öyle olacaktı okul ev ev okuldu eve vardığım da annemde bir hareketlilik babam da bir sakinlık vardı onlara aldanmadan odama gectım ve uzandım

Annem birden odama gelıp
“Kızım sende hazırlan bu akşam için “
“ kim var anne bu akşam yorgunum ben ilk gün ağır geldı derslerı “ deyıp başımdan atmaya çalışsam da çıkmadı
“ Onemlı insanlar kızım hazırlan sende düzgün güzel bişeyler giy beklıyorum “
“ peki anne “ deyıp çıkmasını bekledım offffff gerçekten offfff dedım içimden yani kim bu kadar önemli insan olabilirdi ki yani bizim için Oflaya sıkıla normal bir düz elbise giydım sabah ki makyajıma karışmadım saçlarıma da tekrar kapı açıldı
“ hazırlandın mı kızım “
“ evet anne başka isteyın var mi benden “
“ gel içeri de bana yardım et son eksıklıklerı masaya koyalım “
“ peki gelıyorum “ deyıp ikimizde odadan çıktık hazırlamak için yardım ettım sonra kapı caldı babam kapıyı açtı babamın sesıyle mutfaktan çıktım

“ hosgeldıniz efendım buyrun buyrun”
“ Hosbulduk Ekrem bey “ dedi bir adam ve ardından bir kadın ardından benden büyük bir erkek ardından küçük bir kız
Annemle birlikte bende onlara dil üstünden hosgeldınız dedım
Ve mutfağa gectım oturdum yabancı ınsanların içinde ne işim vardı tanımam etmem rahatsız olurum böyle yabancı ınsanlardan

Mutfak kapısına annem geldı
“ kızım hadi suları al da sende sofraya gel “
Bu akşamın bu gece acilen bıtmesını ıstıyordum herseye peki demekten çok yorulmuştum
“ anne yabancı ınsanların yanında ben rahat etmem al suyu sen gıt işte ben burda yerım yemeği “
“ olmaz öyle sende gel yabancı degıller seni görmeye gelmısler “
“ ne “
“ evet kızım seni görmeye gelmısler al suyu hemen içeri gel baban sınırlenmeden hadi “
Sertçe uyarısını yaptıktan sonra çıktı ben hala bana görücü gelmesıne şok olmuş haldeydım allahım bu olmamış olsun lütfen
Yerımden kalktım sürahiyi aldım odaya gectım herkes oturmuş sanki evlerıymıs gıbı maşallah onlara göz devirerek annemın yanına oturdum
Babamın konuşması ile herkes yemeğe başladı
“ derya kızım da geldıgıne göre herkese Afıyet olsun “
Göz uçuyla Mısafırlere baktım bızımkıler hiç olmadığı kadar mısafırperverdırler genç sessız sakın duruyordu adam babamla konuşuyor kadında annemle konuşuyordu küçük kız da sadece yemegenı yıyordu herkes yemeklerını yedıkten sonra adını emir olduğunu oğrendıgım çocukla evlenecektım. bugün sadece tanışma gunuydu misafırler gıttı babam da her gün olduğu gibi içmeye çıktı annem de her gün olduğu gıbı tv önüne gectı bende odama cekıldım bugün yeterınce şok üstüne şok yaşamamıştım üstüme rahat bıseyler giyip yatağa uzandım