8. bölüm · Neyse işte herşey eskide kaldı sadece bir andı
Pek mutlu değil.....
Bir insan neden mutsuz olurdu. Biri onu kırdığı için? Biri onu üzdüğü için? Birinin onu kullandığı için? Bir sürü seçenek vardı ama bizim hikayemiz bu konularla çok takıntılıydı. Acaba hâlâ düşünüyorum Deran benden hoşlanıyormu diye. Bazı düşüncelerim saçmaydı kabul ediyordum ama bu şey. O içimdeki sesi susturuyorum ama ona baktığım her an sanki o ses tekrardan açılıp beynimi yok ediyordu. Deranın babası ile küçük bir koşuşturmaca yaşadıktan sonra bir bankta oturup bekledik ve sohbet ettik. O kadar sohbetimiz koyu bir sohbete dalmışızki saatin kaç olduğunu fark etmedik.
"Leyal hava kararmaya başladı eve gidelim artık."
"Onca kovalamadan sonra bide o adi herifin olduğu o rutubetli evde mi kalacaksın Deran buna izin veremem bugün bizde kal olurmu. O adamın yanına gönderemem seni içim elveremez."
"Leyal bu teklifin için sağol ama rutubetli bir ev olsa o hain ordada olsa orası benim evim. Ben evimden başka bir yerde duramam Leyal. Senide kırmak istemem ama maalesef sende kalamam. Hem annende bizi gördü oraya gidersek azarlanacağız sizin eve girersekte azarlanacağız yani ikimizde sonuçta masum olsak bile yine biz suçlanacaz Leyal bunu kabul etmemiz gerek."
"Doğru diyorsun Deran o zaman iyi azarlanmalar."
"İyi azarlanmalar Leyal."
Leyali orda tek bırakmak istemiyordum ama yapmak zorundaydım. O adam orda olsa bile orası benim yuvam benim doğup büyüdüğüm yer...
Deranı merak ediyorum annemin beni nasıl azarlayacağı gibi. Azda olsa yağmur çiselemeye sonra bardaktan boşalırcasına akmaya başladı. Hasta olmamak için elimden geldiğince hızlı koşmaya çalıştım. Saat geç olduğu için bir araba bile geçmez sandım ama arkamdan bir siyah araba gelmeye başladı. Korkutuğum için adımlarımı hızlandırdım ama nafile. Arabadaki adamlar beni belimden tutup arabaya koymaya çalıştı. Küçük olduğum için onlara pek gücüm yetmedi. Keşke babamın söylediği karate kursuna gitseydim. Ağızımı kapattıklarıda için bağıramıyordum. Ulan bi boşluk bıraksalar avazım çıktığı kadar bağırırdım...
Eve gitmeye korkuyordum umarım evde sadece ablam ve annem vardır. Eve gittiğimde pekte dediğim gibi olmadı. Bu sefer hem babam olacak o adam hem annem hem ablam duruyordu karşımda.
"İşte hanım oğulun bu şekilde yaptı hatasını söylemeye çalıştım ama ne dinleyen vardı ne gören. Aha geldi bizim ufaklık."
Ona iğrenerek baktığımda ise göz kaş yapıp benim suratımı değiştirmemi söyledi resmen.
"Ben senin ufaklığın değilim. Ayrıca ne anlattın annemlere ben seni karşı komşunun hanımıyla aldattım dedinmi bari."
Annem ağzı açık o psikopata bakıyordu.
"Bana bak ben senin babanım benimle doğru düzgün konuş. Yoksa hiç acımam seni bu evden kovarım anladınmı beni!!"
Maalesef annemlerin önünde beni tokatlayıp odama yollamıştı. Acaba Leyal ne yapmıştı. Şu halde bile Leyali düşünüyorsam vay hâlime....
Helllllülpetekokurlarım baya bir uzun süredir yoktum. Çünkü okuma sayısı 1 hafta yada 1 buçuk hafta kadar aynı sayı olarak kaldı ve hani buna çok üzüldüm o yüzden ve bide konu bulamamıştım neyseeeeee bir sonraki bölüm efffffffsooooo olacakkkkk beyyyyy petekokurlarımmmmm (✿ ♡‿♡)( ◜‿◝ )♡꒰⑅ᵕ༚ᵕ꒱˖♡♡˖꒰ᵕ༚ᵕ⑅꒱(´∩｡• ᵕ •｡∩`)⊂((・▽・))⊃U ´꓃ ` U