Aynı kişi farklı ruh....

Her insan yanlız mı olmalıydı. Her insanın bir sevdiği olmazmıydı. Bazı seçenekler tabii bu tarz yaşamlara izin vermiyordu. Bu dünya normal birine büyük ama travmalarla dolu bir çocuk için akıl almaz şekilde daracıktı. En son Deran'a benim annemin deranın babasına iltifatlarda bulunduğu için çağırmıştım. Ne olucağını bilmiyordum aklım almıyordu bu tarz şeylere. Deran'a anlattıklarımı ağzı açık dinliyordu. Neden bu kadar şaşırdığını sorduğumda ise bana bunu anlatamayacağını onun yerine gitmesi gerektiğini söyledi. O kadar merak ediyordum deranı takip edecektim. Ama yapmadım çünkü Hasan amcanın kızacığını biliyordum. Eve gittiğim anda annem beni sorguya çekti.
"Neredeydin Leyal saat kaç oldu farkındamısın. Çabuk nereye gittiğini bana söylüyorsun."
"Anne sakin olurmusun evin karşısındaki plaja gittim ve sadece bankta oturdum bu kadar neden abartıyorsun bu kadar."
"Abarttığım falan yok Leyal ben anneyim sen bilmezssin benim kalbimiz sızladığını. Sen anne yüreği nedir bilmezssin Leyal."
"Ha şimdi bana burda annelik gösterisi yapmaya kalkışma sakın. Ben artık bunlara kanmıyorum hem dışarı çıkarsam çıkayım bundan sanane sanki beni önemsiyormuş gibi davranma sakın. Sen nasıl bir anneysen öylesin ve ben nasıl bir evlatsam öyleyim anne bu huyum hiç değişmiyecek emin olabilirsin. Ve bi daha sakın insanların içinde masumluk rölü yapıp onları kandırma. Son sözüm şu senden ne anne olur nede içinde sızlayan bir anne yüreği olur."
Annem bunları dedikten sonra gözlerinin dolduğunu hissedebiliyordum. Boğazı düğümlenmişti diyecek bir şey bulamıyordu.Aynı benim gibi.
"Peki. O zaman seni evlatlıktan reddediyorum. Ama bu evde kalmaya devam edeceksin."
Sanki beni kullanıyormuş gibiydi. Göndermek istemiyordu. Sanki beni bir şey için satacakmış gibime geliyordu. Boşvermek isterdim ama kelimeler hala kafamda kifayetsiz dolaşıyordu. Çok üstünde gittiğimi düşündüren bir tarafım vardı ama o düşünceyide silip süpürmüştüm. Aynı Deran gibi yapıp bakkala gidiyorum bahanesiyle Deranın yanına gidiyordum. Hasan amca beni görmek istemediği için farklı bir planım vardı. Deranlarım evi 1 sokak ötede olduğu için gitmek kolaydı. Neyse ki evleri tek olduğu için şanslıydım. Deranın odasının camını bulduktan sonra camına tıklattım. "George Orwellın Hayvan Çiftliği ni okuyordu. O kadar çok odaklanmıştıki cama tıklattığımı duyunca kalp krizi falan geçirecek sandım. Etrafa baktıktan sonra camını açmıştı.
"Leyal senin burada ne işin var. Ya biri görürse."
"Görmez görmez bişey olmaz. Hem neden insanlar senin evini dikizlesinki Deran."
"İnan bana bunu bilmek istemezsin Leyal."
"Deran noluyo ne saklıyorsun benden."
"Bak bunu anlatırsam eğer arkadaşlığımız bitebilir. Hatta kardeş bağımız bile sona erebilir. O yüzden Leyal lütfen sorma tamammı."
"Ya Deran sen böyle anlatmaya devam edeceksen ben şuan arkadaş bağımızı ve kardeşlik bağımızı şuracıkta bitiririm."
" Tamam tamam söyleyecem ama bunu kimseye söyleme olurmu."
"Tamam kimseye söylemeyeceğim noldu anlatacakmısın artık."
"Şimdi hani benim babam senin annene aşkım tarzı şeyler dedi ya geçen bende telefonda duydum babamın ne dediğini. Bunu nasıl söyleceğimi bilmiyorum ama galiba senle ben kardeşiz ve yani bir kardeşimiz oluyor onuda aldırmayı düşünüyorlarmış."....

Hellüü petekokurlarımmmmm bu bölüm bommmmmba oldu bence müqq bir bölum olduuuu bu arada hiç beğenmiyorsunuz hani bakıyorum baya kişi okumuş ama hani kimse beğenmemiş hani 96 kişi okumuştu en son baktiğimda onlarda sadece biri o da benim kuzenim ve ben beğeniyoruz yani hem yorum yapıp beğenirmisiniz rica etsem mmm😉😉🌹🌹🎀😝🥳