Sadece biz...

Bazı şeyler gerçek olmayacak kadar yalandı ve yanlıştı. Tıpkı birinin ya ölmesi yada dirilmesiydi. Babam neden bu kadar nefret ediyordu benden. Bir tokat atacak kadar nefret ediyormuş meğersem. O zamanda bile Leyali düşünüyordum benim dünyam sadece leyaldi o zamanlar. Sadece Leyal ve ben olmak istedik bu daracık dünyada. Ama tabii kader herşeyi yerine getirecek diye bir kural yoktu. Babam bana tokat ve biraz azarlamasından sonra odama geçtim. O gece Leyalin bana aldığı kitabı saatlerce tekrar tekrar okudum. Hem okudum hem ağladım. Hem onu düşünerken ağladım hemde kitabı okurken ağladım. Kitabın ismi çizgili pijamalı çocuktu. Sonu o kadar kötüydüki onu okuduğum için kendi gözyaşlarıma yazık oldu diyordum. O sırada Leyal hiç tanımadığı adamların arabasına binmişti. Kendi isteğiyle değil zorlaydı. Leyal bağırdı
"Ne yaptığınızı sanıyorsunuz siz!!!!"
Adamlar ise sessizce bekledi kıza hić bir şey yapmadılar. Çünkü emreden kişi onun kılına zarar gelmesini istemiyordu. O zaman neden kaçırdıki? Bunu sonrada öğreneceğiz. Neyse Leyal hâla durmaksızın bağırıyor bide üstüne yetmezmiş gibi ağlıyordu. Sonunda gidecekleri yere vardığında Leyal ve Deranın kimse olmadığı ve birbiri ile takılmak istediği zaman çıktıkları dağ'a çıkmışlardı. Leyal burayı görünce daha çok bağırdı ve daha çok ağladı.
"BENİ NEDEN BURAYA GETİRDİNİZ. NEDEN!!!!"
Adamlar arabadan dışarı çıktı. Kızı içerde bıraktılar ve patronlarının girmesine izin vermek için yok açtılar. Ve adam içeri girmişti. Leyal onu gördüğünde gözleri kocaman açıldı.
"Sen"
Dedi Leyal.
"Ben"
Dedi adam.
Deran hâla ağlıyordu ama bir o kadar sessiz ve bir o kadar tecrübeli. Ablası yanına geldi onu okşadı onu öptü. Aynı Bülbül Kapanındaki Timur ve Güldeste gibiydiler. Sadece yanında anneleri vardı. Deran ablasının kucağına oturdu. Koskaca adam olmuş hâlâ ablasının kucağında oturuyordu. Ne saçmaydı dimi ama onlar için bu sarılma bir sevgi diliydi. Deran ablasınan doğru baktı ve dediki
"Abla biliyorum çok saçma gelecek ama bana masal anlatırmısın." Dedi
Ablası hafifçe başını salladı. Ona mutlu mesut sonla biten bir kitap okumak istedi çünkü onun buna çok ihtiyacı vardı. Anlattı anlattı ve sonunda kitap bitti. Deranda bitmişti fındık burnundan minik horlama sesi geliyordu. Ablası yavaşça üstünü örttü ve gitti. Sabah olmuştu.....

HELÜÜPETEKOKURLARİM BEN GALİBA BU KİTABA DEVAM EDEMEYECEĞİM ÇÜNKÜ ARTIK KONU BULAMIYORUM YANİ BELKİ NADİREN ATARIM BÖLÜM NEYSE BAYYYYY⁽⁠⁽⁠◝⁠(⁠ ⁠•⁠௰⁠•⁠ ⁠)⁠◜⁠⁾⁠⁾