5.bölüm Tiyatro Perdesi Kalkıyor

Sektör 7’nin en az kullanılan, tozlu havalandırma tünellerinde, üç figür diz çökmüş vaziyetteydi. Etraflarındaki sunucu uğultuları bile, zihinlerindeki şüphe ve gerilimi bastıramıyordu. Lena, Alya ve Nino, gizli bir toplantıdaydı.

Nino, tablet ekranını arkadaşlarına uzattı. Ekranda, Sektör 7’nin iletişim ağından gizlice çekilmiş iki veri sızıntısı vardı: Biri kırmızı ve benekli, diğeri siyah ve pençeli.

"Veriler yalan söylemez," dedi Nino. "Son üç Aktör dalgasında, bu iki kod, Gabriel’in 'Kelebek' kodlu sinyallerini kırarak Aktörleri anında etkisiz hale getirdi. Uğur Böceği ve Kara Kedi. Bunlar dışarıdan gelmiyor. Bunlar bizden."

Alya, elindeki veri pedini yere vurdu. "Kesinlikle. Son on beş Aktör'ün (Max, Kim, Rose, Juleka, Alix, Mylene, Ivan, Sabrina, Chloe, Nathanael ve diğerleri) duygusal zafiyetlerini analiz ettim. Hepsi Gabriel'in direkt veya dolaylı baskısı altındaki Sektör 7 çalışanları. Peki bu kahramanlar kim?"

Alya'nın gözleri kısıldı. "Benim teorim: Lena, bu olaylar sırasında ya Aktörleri temizliyor ya da olay yerinden kaçıyor. Bu şüpheli. Ve bir de... Marinette var. Olan her büyük olayda ya tesadüfen dışarıda ya da tam kenarda. Utangaç stajyer. Çok mu masum?"

"Ve bir de Adrien," diye ekledi Lena, sesi biraz kısıktı. "O, Gabriel'in gölgesi. Ama Kara Kedi'nin alaycı sesi... Adrien'ın bazen omuz silkmesi gibi. Bilemiyorum."

Tartışmaları, koridorlardan gelen metalik bir çığlıkla kesildi.

"Bölüm Dört! Ana Kontrol Paneli’nde sızıntı!" diye bağırdı Nino. "YZ sistemleri çöküyor!"

Baş Denetçi Gabriel, kahramanları tuzağa düşürme hamlesini yapmıştı. Bu seferki hedefi, sürekli hata yapma korkusunun manipüle edilmesiyle Aktör’e dönüşen Marinette'ti. Marinette, abartılı, mükemmel bir şekilde simetrik bir zırh içindeydi ve elinde bir denetim diskiyle Sektör 7’nin ana kontrol paneline sızmaya çalışıyordu.

"Her şeyi mükemmel yapmalıyız! Sıfır hata!" diye bağırıyordu Marinette'in dijitalleşmiş sesi. Yaptığı her kod girişi, Sektör 7'de sistem çöküşüne neden oluyordu.

Lena, "Gitmeliyim," dedi ve Kırmızı Nokta'yı alarak koşmaya başladı.

Ana kontrol panelinin devasa odasında, Uğur Böceği (Lena) tek başına Marinette'in yarattığı siber engellerle boğuşuyordu. Marinette'in "Mükemmeliyet Aktörü" olarak yarattığı kodlar, o kadar karmaşık ve mantıklıydı ki, Lena'nın Yoyo-Kanca'sı bile zorlanıyordu.

Tam Marinette, tüm Sektör 7'yi karantinaya alacak son kodu girmek üzereyken, odanın ortasında siyah ve yeşil parlayan, çevik bir siber figür belirdi. Kara Kedi. Bu, bir hologramdan fazlasıydı; fiziksel bir varlık olmasa da, güçlü bir sanal zırh içindeydi.

"Yavaşla, böcek! Bu sefer tek başına çözemezsin!" diye alay etti Kara Kedi. Sesi, Lena'nın zihninde çınladı.

"Senin kaotik yardımlarına ihtiyacım yok, serseri kedi!" diye karşılık verdi Uğur Böceği.

"Yanılıyorsun! Bazen kaosu kabul etmek, düzene giden tek yoldur. Gabriel’in kodları mantığa dayanır. Onu kırmak için biraz saçmalığa ihtiyacın var!"

İkisi, tartışarak ama kusursuz bir uyum içinde çalışmaya başladı. Kara Kedi, Marinette'in siber engellerine kaotik, rastgele kodlar enjekte ederek Lena'nın önünü açıyordu. Uğur Böceği ise, bu kısa açıklıkları kullanarak Marinette'e yaklaşıyordu.

"Hızlı ol, böcek! Bitir şunu!" diye bağırdı Kara Kedi.

Lena, son bir hamleyle Marinette'in sırtındaki nano-çipi hedef aldı. Tam temizleme kodunu yüklediği sırada, Kara Kedi'nin siber zırhında, Marinette'in temizlenmesiyle oluşan enerji dalgasından dolayı kısa bir arıza meydana geldi.

Nano-saniyelik o an, Kara Kedi'nin sanal yüz maskesi kayboldu ve Lena, o alaycı, yeşil gözlerin ardındaki yüzü gördü: Adrien.

Şok, bir elektrik akımı gibi Lena'nın içinden geçti. Tüm şüpheleri, tüm mantıksız hisleri, anında doğrulandı. Gözbebekleri dehşet ve şaşkınlıkla büyüdü.

Kara Kedi, arızayı anında onardı. Belki de Lena'nın yüz ifadesindeki şaşkınlığı yakalamıştı, çünkü hemen bağlantıyı kesti ve sanal zırhı saniyeler içinde buharlaştı.

Marinette, temizlenmiş bir şekilde yere yığılırken, Lena dizlerinin üzerine çöktü. Tüm Aktörleri temizlemişti, ama en büyük gizem çözülmüştü. Kara Kedi... Gabriel’in oğlu Adrien'dı.

Lena, yorgun ve sarsılmış bir halde maskesini çıkardı. Yüzünde dehşet ve sarsılmaz bir kararlılık vardı.

"Oyun şimdi başlıyor..." diye fısıldadı. "Ve ben, kimsenin maskeyle kalmasına izin vermeyeceğim."