19.bölüm Baba ve Gölge

Hawk Moth'un yenilgisiyle oluşan sessizlik, Sektör 7'nin hapishane koridorlarını sardı. Gabriel Agreste, yerde yenik bir şekilde yatıyordu. Mucizevi Kahramanlar Ordusu onu kuşatmış, yüzlerindeki zafer gölgeliydi. Savaş bitmişti, ama en zor kısım şimdi başlıyordu.

Adrien (Kara Kedi), babasının üzerine eğildi. Mucizesini çıkarmıştı; şimdi sadece yorgun bir genç adamdı. Diğerleri sessizce izliyordu. Lena (Uğur Böceği), elindeki Mucizelerle birlikte birkaç adım geride durdu. Bu, baba ile oğul arasındaki özel bir sahneydi.

Adrien'ın sesi, derin bir acıyla titriyordu. "Baba... neden? Tüm bu Aktörler, tüm bu acı... Neden hepimizi tehlikeye attın?"

Gabriel, yavaşça gözlerini açtı. Yüzünde, Hawk Moth'un öfkesi değil, yorgun ve yenilmiş bir babanın ifadesi vardı.

"Sen... sen bilmezsin, Adrien," diye fısıldadı Gabriel. "Bu Tiyatro, senin annen içindi. YZ çekirdeği ve bu şehir... Annenin geri gelmesi için gereken enerjiye sahipti. Ben... Ben sadece onu geri istedim. Sen ve o kadın (Lena), benim tek şansımdı."

Adrien'ın gözleri doldu. "Annem için mi? Ama yaptığın her şey, onu geri getirmek yerine, beni kaybetmene neden oldu! Bana hiç güvenmedin, beni her zaman bir figüran gibi gördün, bir piyon gibi! Aktör dalgaları başladığında bile, beni korumak yerine tehlikenin içine attın."

Gabriel, gözlerini kaçırdı. "Koruma... Bu, benim sana öğrettiğim koruma şekliydi. Eğer güçlü olsaydın, beni anlayabilirdin. Ama sen hep o narin çocuk olarak kaldın..."

Lena, bu sözleri duyduğunda artık dayanamadı. Öne çıktı. "Hayır, Gabriel! O narin kalmadı! O, sen onu hapsettiğinde bile, kendi kahramanını yarattı! Onu Aktörlüğe zorladın, ama o figüran olmayı reddetti! Sen YZ ile kontrol etmeye çalıştın, o ise kendi iradesiyle bize yardım etti!"

Gabriel, Lena’ya baktı. "Sen... O Uğur Böceği sensin, değil mi? Senin yüzünden. Sen olmasaydın, Adrien beni dinlerdi..."

Adrien, babasının bu son suçlaması karşısında daha fazla dayanamadı. "Yeter, Baba!" diye bağırdı. "Lena'nın bununla alakası yok! Benim kim olduğumu sen değil, ben seçtim! Sen sadece bir yönetmendin, ama ben figüranların lideri oldum!"

Adrien, babasının yanından uzaklaştı ve Lena'nın yanına geldi. Bu, net bir ayrımdı. Baba ve oğul, artık karşı saflardaydı.

Nino, Ivan ve Kim, yavaşça Gabriel'i çevreledi. Sektör 7'nin muhafızları, Gabriel'in yenildiğini görünce direnişi bırakmışlardı.

Gabriel, son bir kez Adrien'a baktı. Gözlerinde ne pişmanlık ne de sevgi vardı; sadece kırılmış bir hırsın boşluğu vardı. "Öyle olsun. Eğer benim figüranım olmayacaksan, bu Tiyatro'da sana da yer yok."

Adrien, derin bir nefes aldı. "Bu Tiyatro bitti, Baba. Artık yeni bir oyun başlıyor. Kurallarını biz koyuyoruz."

Lena (Uğur Böceği), Mucizeleri güvenli bir şekilde topladı. Savaş kazanılmıştı. Gabriel Agreste, Sektör 7'nin kalbinden alınarak, kurduğu Tiyatro'nun en karanlık hücresine götürüldü.