14.bölüm Korkunun Kalbi ve Zamanın Eli

Data Çekirdeği’nden gelen onaylanmış rota ve tuzak konumu, artık direnişin elindeki en değerli sırdı. Adrien’ın konvoyu Sektör 7’den ayrılmak üzereydi. Bu son bilgi paketinin, Lena (Uğur Böceği) ve Luka'nın yeraltı karargâhına güvenli bir şekilde ulaştırılması gerekiyordu.

Max'in yakalanmasıyla Sektör 7’deki gerilim daha da artmıştı. Gabriel, tüm çıkışları kilit altına almış, dışarıdan gelecek her türlü sızmaya karşı Yüksek Frekanslı Statik Alanlar kurmuştu.

Bu son, en tehlikeli teslimat görevi, Mylene ve Alix’e düşmüştü.

Mylene, eski 'Empati Aktörü' olarak, Sektör 7'deki tüm figüranların, muhafızların ve hatta teknisyenlerin hissettiği duygusal titreşimleri algılama yeteneğini koruyordu. Şu anki hava, yoğun bir korku ve panikti.

"Korku, görüşlerini bulandırıyor," diye mırıldandı Mylene, yüzünde endişeli bir ifadeyle. "Ama o korku, aynı zamanda bizim kalkanımız olabilir. Dikkatleri dağılmış durumda."

Alix, bileğindeki eski kaykay tekerleğini andıran donanımına dokundu. O, zamanın hızını kendi yararına kullanan eski ‘Hız Aktörü’ydü. Max’in veri paketini Luka’ya ulaştırmak için o yüksek frekanslı statik alanları, bir anlık boşlukta geçebilecek tek kişiydi.

"Bana bir saniye satın al Mylene," dedi Alix, gözlerinde sarsılmaz bir kararlılıkla. "Saniyeler bile yeterli."

Alix, veri paketini beline sıkıştırıp, Sektör 7'nin en dış çeperine doğru koşmaya başladı. Gabriel'in Statik Alanları, sadece birkaç saniyelik aralıklarla zayıflıyor, ardından geri geliyordu. Alix, bu aralıkları, içindeki 'zamanlama' hissiyle hesaplıyordu; bu, onun Aktörlükten kalan benzersiz bir yeteneğiydi.

Gabriel, Alix’i fark etti. "Hız Aktörü'nün kaçmasına izin vermeyin! Alix'i durdurun, o son veriyi taşıyor!"

Muhafızlar, Alix’in peşinden koşmaya başladılar. Alix, boru hatlarının ve dar koridorların arasından, insan gözünün takip edemeyeceği bir hızla geçiyordu. Sadece bir hayaletti.

Ancak son kontrol noktası, geçilmesi en zor yerdi: **'Statik Jeneratör'**ün doğrudan kontrol odası. Bu noktayı geçerken statik alan zayıflamıyordu bile.

Mylene harekete geçti. Alix'in yanından ayrılarak, gizlice kontrol odasının arkasına ulaştı. Odanın içindeki baş teknisyen, Statik Jeneratör’ü maksimum güce ayarlıyordu. Mylene, tüm enerjisini toplayarak, teknisyene doğru **‘Duygusal Parazit’**i gönderdi.

Teknisyenin beyninde, geçmişteki pişmanlıklar, çocukluğundan kalan unutulmuş bir melodi ve Sektör 7’nin içinde yaşadığı korku aniden canlandı. Teknisyenin yüzü acıyla büküldü ve eli, jeneratörün ana düğmesine çarptı.

GÜÜMM! Jeneratör aşırı yüklenmeden dolayı bir saniyeliğine tamamen kapandı.

Bu, Alix için yeterliydi. Statik alan sıfıra inince, Alix hızının son damlasını kullanarak dış çepere sıçradı. Dışarıdaki güvenli bir antene ulaştı ve Max'in doğruladığı veri paketini son hızla yeraltı ağına yolladı.

Baş Denetçi Gabriel, monitöründe veri transferinin başarıyla tamamlandığını gördü. Hüsranla kükredi.

Aynı anda, Statik Jeneratör tekrar açıldı ve etrafı yüksek frekanslı bir enerjiyle doldurdu. Alix, veriyi yollar yollamaz enerji tarafından yakalandı ve bilincini kaybetti. Mylene de kontrol odasındaki teknisyeni kurtarmak için içeri girerken muhafızlar tarafından yakalandı.

Gabriel’in zaferi, sadece dört figüranın daha yakalanmasıydı. Ama bu figüranlar, Lena (Uğur Böceği) için kesin rotayı ve tuzak yerini içeren nihai şifreyi teslim etmişti.

Lena, Luka’nın karargâhında, verilerin son saniyesini onayladı. Kara Kedi'nin tam yeri ve kurtarma anı artık belirlenmişti.

Artık oyun bitmişti. Sıra Uğur Böceği’ndeydi.