29.bölüm Karalanmış Miras ve Kırılan Güven"

Mucize Kahramanlar Ordusu, Şeytani Çizer'in (Nathanael) izini, onun Aktör olmadan önce en çok çizim yaptığı, Sektör 7’nin terk edilmiş, ışık almayan sanat stüdyosunda buldu. Stüdyonun her duvarı, korkunç ama etkileyici karalamalarla kaplıydı.

Grup içeri girdiğinde, Şeytani Çizer elinde devasa bir fırçayla, Kara Kedi’nin karikatürünü çizerken bulundu.

Kara Kedi (Adrien), hemen öne çıktı. "Nathanael! Dur artık! Bu senin sanatın değil, bu Lila'nın nefreti!"

Şeytani Çizer alaycı bir sesle güldü. "Benim sanatım mı? Sizler benim sanatımı görmezden geldiniz! Sizler sadece Mucizevi Figüranlar istediniz! Şimdi, hepiniz benim şaheserim olacaksınız!"

Şeytani Çizer, fırçasını stüdyonun zeminine vurdu. Zemindeki karalamalar canlanmaya başladı: Öfke Yaratıkları, boyadan yapılmış, grotesk Aktör figürleri.

Savaş Alanı: Boya ve Duygular
Uğur Böceği (Lena), "Dağılın! Boya yaratıklarına doğrudan saldırmayın, Mucizevi İyileştirme için onu yakalamalıyız!" diye komut verdi.

Rena Rouge (Alya), hemen İllüzyon'u kullanarak stüdyonun her köşesine Şeytani Çizer'in güvendiği insanlardan oluşan yansımalar yerleştirdi.

Kaplumbağa Adam (Nino), Koruma Kalkanı'nı kullanarak, boya yaratıklarının Lena ve Adrien’a yaklaşmasını engelledi.

Kara Kedi (Adrien), Yıkım yeteneğiyle duvardaki zehirli çizimleri temizlemeye başladı. "Senin sanatın yıkıcı olmamalı, Nathanael! Yaratıcı olmalı!"

Maymun Kral (Kim) ve Mighty Ox (Ivan), çevikliklerini ve güçlerini kullanarak boya yaratıklarını oyaladı.

Juleka (Kaplana), Görünmez Kız savaşından ders almıştı; bu kez duygusal bir saldırı denedi. "Nathanael! Senin en iyi çizimlerin, bizimle birlikteyken yaptıklarındı! O öfkeli manifesto değil, Rose'a çizdiğin gülen resimdi!"

Şeytani Çizer sarsıldı, ancak daha da sinirlendi. "Onlar da yalan! Herkes, benim yeteneğimi kullanıp attı! Tıpkı o kırılan fresk gibi!"

Rose'un Dokunuşu ve Kara Kedi'nin Kefareti
Pigella (Rose), tam o anda öne atıldı. Arzu gücüyle, Şeytani Çizer'in (Nathanael'in) zihnine, onun hiçbir zaman figüran olmak istemediği, sadece sanatının görülmesini arzuladığı anıyı gönderdi.

Kaplumbağa Adam, Rose'un bu saldırı sırasında güvende kalması için onu kalkanıyla sardı.

Şeytani Çizer, başını tuttu. Boya yaratıkları dağılmaya başladı. Tam o anda, Kara Kedi (Adrien) son hamlesini yaptı.

Kara Kedi, elindeki Yıkım gücünü, Nathanael'in elinde tuttuğu fırçaya dokundurdu.

"Bak bana, Nathanael!" diye bağırdı Kara Kedi. "Bu fırça, senin gücün! Ama onu nefretle kullanırsan, sadece yıkım yaratırsın. Ben, babamın yıkım mirasını reddediyorum. Lütfen, sen de Lila'nın nefretini reddet!"

Fırça, Kara Kedi'nin gücüyle toz oldu. Nathanael'in elinde kalan tek şey, Lila'nın yerleştirdiği Mor enerji kaynağı olan küçük bir sanat madalyonu'ydu.

Şeytani Çizer'in vücudu mor sisle kaplandı ve Nathanael şok içinde yere düştü.

Epilog: Onarılan Sanatçı
Uğur Böceği, hızla madalyona dokundu. "Mucizevi İyileştirme!" Mor enerji yok oldu.

Nathanael, gözleri yaşlı bir şekilde yerden kalktı. Duvarlardaki ve evraklardaki tüm aşağılayıcı çizimler kaybolmuştu.

Lena (Uğur Böceği) kaskını çıkardı. "Nathanael, senin sanatın önemli. Lila'nın yaptığı, senin yeteneğini kullanıp sana ihanet etmekti. Ama biz, senin sanatına güveniyoruz."

Adrien da Mucizesini çıkardı. "Hala o freski çizebilirsin, Nathanael. Ve bu kez, herkesin göreceği bir yere çizeceksin."

Luka’nın sesi hoparlörden duyuldu: "Tebrikler. İkinci Aktör de yenildi. Ancak her Aktör'le birlikte Chrysalis'in gücü hakkında daha fazla bilgi ediniyorum. Bu kadın, her seferinde Aktör'ün en derin arzusunu hedef alıyor: Sadakat, Sanat, Görülme..."

Mucize grubu, yorgun ama kararlıydı. İki zafer, Lila'nın (Chrysalis) oyununun bittiği anlamına gelmiyordu. Ancak artık, düşmanın taktiklerini biliyorlardı: Kuklacı Frekansı, kahramanların en zayıf duygusal noktalarını hedef alıyordu