Bölümler 14Şu an: Bölüm 11 Üçüncü Kişi
- 1 Playlist114 kelime
- 2 Bölüm 1 Eşleşme1.034 kelime
- 3 Bölüm 2 İlk Görev884 kelime
- 4 Bölüm 3 Görmeden Tanımak901 kelime
- 5 Bölüm 4 İlk Ses1.606 kelime
- 6 Bölüm 5 Beklemek828 kelime
- 7 Bölüm 6 İsimsiz Mesaj773 kelime
- 8 Bölüm 7 Kabul Etme765 kelime
- 9 Bölüm 8 Hatırlatma Görevi830 kelime
- 10 Bölüm 9 Fotoğrafların Arkasındaki Tarih1.139 kelime
- 11 Bölüm 10 Yıldızın Sltındaki Sır1.334 kelime
- 12 Bölüm 11 Üçüncü Kişi1.188 kelime · Okuduğun bölüm
- 13 Bölüm 12 Unutulan İsim961 kelime
- 14 Bölüm 13 Kendi Adımın Altında1.169 kelime
Bu aramayla eşleşen bölüm bulunamadı.
18 Ekim — 19.06
Fotoğrafa bakmayı bırakamıyordum. Eski bir okul koridoru. Duvarlarda solmuş resimler, yerde küçük su birikintileri ve fotoğrafın ortasında duran bir çocuk…
Yüzü siyah kalemle karalanmıştı. Elindeyse gümüş bir yıldız vardı. Benim yıldızım…
Çantamdan ağacın altından bulduğum yıldızı çıkardım. Fotoğrafı yaklaştırdım. Çocuğun elindeki yıldızla benimki aynıydı. Aynı şekil, aynı küçük çizik, aynı kenardaki ezik.
Bu yıldızdan iki tane yoktu. Bunu biliyordum.
Çünkü yıldızın arkasında küçücük bir harf vardı.
K.
Parmağımı harfin üzerinde gezdirdim.
K.
Kutup Yıldızı mı? Yoksa başka biri mi?
Telefonumu açıp Oyuncu #27’nin sohbetine girdim.
BEN: Sana bir fotoğraf göndereceğim. Bana doğruyu söyle.
Fotoğrafı gönderdim.
Mesajım okundu.
Cevap gelmedi.
Bir dakika.
İki dakika.
Üç dakika.
Sonunda ekranda üç nokta belirdi.
OYUNCU #27: Bu fotoğrafı nereden buldun?
BEN: Bilinmeyen numara gönderdi.
OYUNCU #27: Fotoğraftaki yıldız hâlâ sende mi?
BEN: Evet.
OYUNCU #27: Onu sakla. Kimseye verme.
BEN: Neden? Fotoğraftaki çocuk kim?
Bu kez cevap hemen geldi.
OYUNCU #27: Üçüncü kişi.
Kaşlarımı çattım.
BEN: Hangi üçüncü kişi?
OYUNCU #27: Bankta yalnızca ikimiz yoktuk.
Kalbim hızlandı.
BEN: Bana hep ikimizden bahsettin.
OYUNCU #27: Çünkü hatırladığın anılar ikimizle ilgiliydi. Üçüncü kişiyi hatırlamıyordun.
BEN: Peki o kim?
Uzun bir sessizlik oldu.
Sonra tek bir mesaj geldi.
OYUNCU #27: En son hatırlaman gereken kişi.
Telefonu masaya bıraktım.
Bu, bir cevap değildi.
Ama ilk kez bir şeyden emindim.
Geçmişimizde yalnızca ikimiz yoktuk.
Ve biri, üçüncü kişiyi hafızamdan silmeye çalışıyordu.
19.24
Bilinmeyen numaraya yazdım.
BEN: Fotoğraftaki çocuk kim?
Mesaj iletildi.
BİLİNMEYEN NUMARA: #27 sana ne söyledi?
BEN: Bankta üç kişi olduğumuzu.
BİLİNMEYEN NUMARA: Demek sonunda bunu da kabul etti.
BEN: Sen neden onun adını karaladın?
BİLİNMEYEN NUMARA: Çünkü bazı isimler hatırlanırsa her şey yeniden başlar.
BEN: Ne yeniden başlar?
BİLİNMEYEN NUMARA: Bu kez yanlış kişiye güvenme.
Öfkeyle yazdım.
BEN: Sürekli bana kime güvenmemem gerektiğini söylüyorsun ama kendini tanıtmıyorsun. Bana yardım etmek istiyorsan kim olduğunu söyle!
Cevap birkaç saniye sonra geldi.
BİLİNMEYEN NUMARA: Ben de o gün oradaydım.
Ellerim buz kesti.
BEN: Sen de mi çocuktun?
BİLİNMEYEN NUMARA: Evet.
BEN: Peki neden yüzün fotoğrafta yok?
BİLİNMEYEN NUMARA: Çünkü fotoğrafı ben çektim.
Fotoğrafa yeniden baktım.
Demek ki görüntüdeki çocuklardan biri değil, fotoğrafı çeken kişi de üçüncü kişi olabilirdi. Ama #27’nin söylediği şey farklıydı. Bankta üç kişi olduğumuzu söylemişti. Peki fotoğrafı kim çekmişti?
BEN: Fotoğrafta bir çocuk var. Bankta kaç kişiydik?
BİLİNMEYEN NUMARA: Üç.
BEN: Fotoğrafı sen çektiysen dört kişi olabilir miydik?
Mesajın altında uzun süre hiçbir şey belirmedi.
Sonra cevap geldi.
BİLİNMEYEN NUMARA: Hayır. O gün dört kişi değildik.
BEN: O zaman neden üç kişi olduğumuzu söylüyorsun?
BİLİNMEYEN NUMARA: Çünkü biriniz fotoğraf çekilirken bankta değildi.
Bir an durdum. Üç kişiydik. Ama fotoğrafta yalnızca bir çocuk vardı. Fotoğrafı çeken kişi de dışarıdaydı. Geriye tek bir ihtimal kalıyordu. Diğer çocuk kimdi?
BEN: Diğer çocuk kimdi?
BİLİNMEYEN NUMARA: Bunu #27’ye sor.
BEN: Sana soruyorum.
BİLİNMEYEN NUMARA: Benim adımı öğrenmeden önce onun gerçek adını öğrenmelisin.
Ardından sohbet kapandı.
20.03
Oyuncu #27’ye tekrar yazdım.
BEN: Fotoğrafı kim çekti?
OYUNCU #27: Sana kim gönderdi?
BEN: Soruma soruyla cevap verme.
OYUNCU #27: Haklısın. Özür dilerim.
Bu cevap beni hazırlıksız yakaladı. Genellikle gizemli konuşur, sorularımı ertelerdi. Şimdiyse ilk kez savunmaya geçmek yerine özür diliyordu.
OYUNCU #27: Fotoğrafı o çekti.
BEN: Bilinmeyen numara mı?
OYUNCU #27: Evet.
BEN: Peki bankta üç kişi miydik?
OYUNCU #27: Evet.
BEN: Üçüncü kişi kimdi?
OYUNCU #27: Onun adını hatırlarsan benim adımı da hatırlayacaksın.
Gözlerimi kapattım.
BEN: Senin adını bilmediğimi bile bile bunu neden yapıyorsun?
OYUNCU #27: Çünkü sana adımı söyleyebilirim. Ama o zaman bir başkasının adını da söylemek zorunda kalırım.
BEN: Bu ne demek?
OYUNCU #27: Sana her şeyi tek seferde anlatırsam kendi hatırladıklarına güvenemezsin. Benim anlattıklarıma inanırsın. Ben de bunu istemiyorum.
Mesajı birkaç kez okudum. İlk kez onun beni neden beklettiğini anlamıştım. Belki de bana bir hikâye anlatmak istemiyordu. Kendi hikâyemi hatırlamamı istiyordu.
BEN: Peki ya hiç hatırlayamazsam?
OYUNCU #27: O zaman sana anlatırım.
BEN: Ya o zamana kadar gidersem?
Cevabı hemen geldi.
OYUNCU #27: Bu kez gitmene izin vermem.
Bir an kalbim hızlandı.
Sonra bir mesaj daha geldi.
OYUNCU #27: Yani… seni zorla tutmam demek istemedim. Sadece bu kez kaçıp saklanmayacağım. Benden uzaklaşmak istersen buna sen karar verirsin. Ama gerçeği öğrenene kadar yanında olacağım.
Dudaklarımda istemsiz bir gülümseme belirdi.
BEN: Biraz önce çok kötü bir cümle kurduğunun farkında mısın?
OYUNCU #27: Farkındayım.
BEN: İyi. Çünkü bir daha öyle konuşursan seni engellerim.
OYUNCU #27: Çocukken de böyle tehdit ederdin.
Gülümsemem yavaşça kayboldu.
BEN: Çocukken sana ne yapardım?
OYUNCU #27: Kızdığında üç adım uzaklaşır, sonra dönüp beni takip edip etmediğime bakardın.
Bir görüntü zihnimde belirdi. Küçük bir kız. Kollarını göğsünde birleştirmiş. Önünde duran bir erkek çocuğuna sırtını dönmüş. Üç adım… Sonra omzunun üzerinden geriye bakmış. Erkek çocuğuysa olduğu yerde duruyormuş.
Görüntü kayboldu.
BEN: Sen beni takip etmedin mi?
OYUNCU #27: Ettim.
BEN: Ama az önce üç adım uzaklaştığımı söyledin.
OYUNCU #27: Çünkü üçüncü adımda dönüp bana baktığında hâlâ orada olduğumu görmeni isterdim.
Boğazım düğümlendi.
BEN: Sen hep orada mıydın?
Bu kez cevap biraz gecikti.
OYUNCU #27: Olabildiğim kadar.
Bir süre hiçbir şey yazmadım.
Sonra ilk kez ona bir soru sormak yerine kendimden bir şey anlattım.
BEN: Bugün yıldızı bulduğumda ağacın yanında uzun süre kaldım. Sanki birini bekliyordum ama kimi beklediğimi bilmiyordum.
OYUNCU #27: Belki de hatırlamaya çalışıyordun.
BEN: Belki.
OYUNCU #27: Sana bir şey söyleyebilir miyim?
BEN: Söyle.
OYUNCU #27: Seni hatırlaman için bekliyorum ama hatırlamadığın hâlinle de seni tanımayı öğrendim.
Ekrana baktım. Bu cümlenin ardından bir şaka yapabilir, konuyu değiştirebilir ya da yine gizemli bir şey söyleyebilirdim. Ama yapmadım.
BEN: Ben de seni tanımak istiyorum.
İlk kez cevap vermesi uzun sürdü.
OYUNCU #27: O zaman yarın bir şey yapalım.
BEN: Ne?
OYUNCU #27: Bu oyunun görevlerinden bağımsız bir şey.
BEN: Nasıl yani?
OYUNCU #27: Yarın sana bir soru soracağım. Geçmişimizle ilgili olmayacak. Bana dürüstçe cevap vereceksin. Sonra sen de bana bir soru soracaksın.
BEN: Ya cevap vermek istemezsem?
OYUNCU #27: Vermek zorunda değilsin.
BEN: Ya yalan söylersen?
OYUNCU #27: O zaman bunu zamanla anlarsın.
Telefonu kendime çektim.
Belki de aramızdaki bağı güçlendirecek şey, geçmişte birbirimizi tanımış olmamız değildi.
Belki de yeniden tanışmayı seçmemizdi.
21.17
Uygulama kendiliğinden açıldı. Ekranda yeni bir bildirim belirdi.
HATIRLAMA GÖREVİ — İKİNCİ AŞAMA
İlk sır: Oyuncu #27’nin gerçek adı.
İkinci sır: Üçüncü kişinin kimliği.
Son görev: 11.10.2018 tarihli okul kaydını aç.
Altında bir uyarı vardı.
DİKKAT: Bir isim hatırlandığında diğer oyuncuların görevleri değişebilir.
Ekranın altındaki mesaj kutusuna dokundum.
Oyuncu #27 çevrimiçi görünüyordu.
BEN: Oyuncu #27?
OYUNCU #27: Buradayım.
BEN: Bir şey hatırladım.
OYUNCU #27: Ne?
Parmaklarım titredi. Zihnimde bir ses yankılanıyordu. Yağmurun altında gülerek söylenmiş bir isim. Yıllardır unuttuğum, ama şimdi dudaklarımın ucuna kadar gelen bir isim.
BEN: Sana bir isim söyleyeceğim. Ama doğru olup olmadığını bilmiyorum.
OYUNCU #27: Söyle.
Ekrana yazdım.
BEN: Arda.
Mesaj gönderildi.
Oyuncu #27 çevrimdışı oldu.
Bir saniye.
İki saniye.
Sonra uygulama kapandı.
Ekran karardı.
Telefonumda tek bir bildirim belirdi.
GİZLİ KİMLİK EŞLEŞMESİ TAMAMLANDI.
Altında küçük bir yazı vardı.
OYUNCU #27’NİN GERÇEK ADI: ARDA.
Nefesimi tuttum. Onu hatırlamıştım. En azından adını. Tam o sırada yeni bir mesaj geldi. Bu kez bilinmeyen numaradan değil.
ARDA: Adımı hatırladın.
Bir mesaj daha geldi.
ARDA: Şimdi sıra bende.
Ekranda üç kelime belirdi.
BENİ KİM UNUTTURDU?
Telefon elimde donup kaldı. Çünkü cevabı bilmiyordum. Ama bir şeyden emindim. Bizi ayıran şey yalnızca yıllar değildi. Birisi, aramızdaki anıları bilerek silmişti. Ve o kişi hâlâ hayatımızdaydı…
Bölüm etkileşimi
