MAYISTA AĞLAR SİYAH GÜL

"Onun kokusu, gülüşü, kalbi korkak."Benim kadar fısıldadım, korkak sesimle. Duydu, kaçtı.Geçmişini bile bilmediğim, gözlerinde tarifsiz bir değişiklik gördüğüm ve kalbinin başkalarına ait olduğunu varsaydığım yosun gözlü çocuk... Hayvanlara çok düşkündü."Dikeni mi batıyor?" dedi, ikimize acıyarak. "Mayısta ağladığın günler içinde sabretmeyi bileceksin."Siyah gülün sigaraya aşkı...Sonra diğerine bakıyorum. Gözlerimin içine bakıyor, onu görmemi istiyor. "Gel," diyor, "canıma gir, cananım ol.""Hayır," diyorum, ama kenara çekilmek yerine peşimden ayrılmıyor.Geçmişini bildiğim, gözlerinde tanıdığım, bana taraflı ve değişik gelen, kalbinin bana ait olduğunu varsaydığım acı kahverengi gözlerin sahibi... Ve onu ön plana çıkaran gamzeli çocuk: Niyazi Arıca.Gök gürültülü göğsüne vurulmuş gibi acıyla kıvranan Niyazi'nin canı yanmıyor."Siyah gül," dedi, sadece bana acıyarak. "Mayısta ağlar siyah gül... Mayısta ağladığın zamanlarda bile yanında olup sabretmemeyi öğreteceğim."Kendini Mayıs sanan ve beni de siyah gül yapan... Mayıs'ın aşkı.