0.4

Eve geldiğimizde kapının önünde babamı görmemle afalladım. Abim park yeri aramaya gittiği için binaya tek başıma girmiş ve babamı tek başıma görmüştüm. Zorlukla yutkundum ve görmezden gelerek yanından geçmeye çalıştım. Kolumdan tuttu.

"Kızım... bir dinle."

"BIRAK!"

"Kızım valla amacım rahatsız etmek değildi seninle konuşmaya geldim."

Tam birşey diyicektim binanın kapısı gürültüyle kapandı abim hızla yukarı çıktı.

"Ya bak babamsın diye birşey demiyorum. Yemin ederim seni tanınmaz hale getiririm. SİKTİRGİT LAN BURDAN!"

"Oğlum?"

"OĞLUM DEME LAN BANA. SANA BABA DEMEMİZİN KIYMETİNİ BİLDİN Mİ DE BANA OĞLUM DİYORSUN LAN ŞEREFSİZ! DEFOL GİT!"

Bu sefer karışmayı hiç düşünmüyordum abim her kelimesinde haklıydı. Babamda en somunda çıkıp gitti -her zaman yaptığı gibi-.

...

Derin nefes alıp eve girdiğimizde mutfaktan abime su getirdim.

"Al abim. İç."

"Saol."

"Abim?"

"Efendim."

"Bu... hep böyle gelcek mi? Eğer gelcekse bir çözüm bulmamız gerekiyor."

"Bir daha gelirse net döverim ama bu kadar laftan sonra cesaret edeceğini sanmıyorum. Muhtemelen derdi paradır. Onu da alamayacağını anlamıştır."

"İnşallah gelmez ya... ay neyse ben sana birşey diyicektim. Bir karar aldım."

"Ne kararı?"

"Ben... dondurduğum üniversiteye devam edicem."

Abim beni kollarının arasına alıp kafamdan öptü ve derin bir ohh çekti.

"Çok sevindim Mavim."

...

Spoiler gibi olcak ama bildirmek istedim:) bu bölümlerden sonra kasvet dağılıp yerine uni deki maceraları okuyucaz. Kim bilir belki Mavimiz aşkını orda bulur...