15. bölüm · Maestronun kalbi
…
Asu için bu bir ay çok zordu…
Hep ağlıyordu o gün gene ağlayıp sızlamıştı eve gidip duş alıp dışarı çıkmıştı tam o sırada umutun annesi asuyu aramıştı.”kızım gel acil ama bayılmak falan yok sana bişey anlatmam lazım demişti” asu koşa koşa dediği yere gitmişti nolmuştu kardeşim dediği çocuklara mı yoksa kalbi gördüğü insana mı bişey olmuştu biraz süre sonra annesi geldi tam konuşurlarken annesi”arkana bak” diye söyledi karşında yuşa vardı gözlerine inanamıyordu üstünde beyaz adidas altında asunun cezaevine götürdüğü yeşil nike eşofman elinde kırmızı gül ve o güzel gülümseyişiyle asu’ya bakıyordu asunun nutku tutulmuştu sıkı sıkı kokusunu özlediği yuşasına sarıldı inanılmaz mutluydu ve konuşmayı unutmuştu…
Yuşa da aynı şekilde sessizdi sıkı sıkı asuya sarılıyordu sanki fiziki olarak susmuşlar ama ruhları,kalpleri konuşuyordu…