ALTINCI BÖLÜM

Kayıp İzler

Alya'nın nefesi hızlanmıştı.

İpek kaçırılmıştı.

Bu düşünce bile onu delirtmeye yetiyordu.

Kaan, Efe ve diğer adamlar çalışma odasında toplanmıştı. Masanın üzerinde Mete Şahin'in gönderdiği mesaj duruyordu.

Efe öfkeyle masaya vurdu.

"Bu bir tuzak."

Kaan başını kaldırdı.

"Zaten öyle."

Alya sabırsızca konuştu.

"Ne bekliyoruz? İpek'i bulmamız lazım!"

Kaan gözlerini ona çevirdi.

"Bulacağız."

"Ya geç kalırsak?"

Odanın içinde sessizlik oluştu.

Kimse bu sorunun cevabını vermek istemiyordu.

---

Aynı anda...

İpek gözlerini yavaşça açtı.

Bulunduğu yer karanlıktı.

Ellerinin bağlı olduğunu fark ettiğinde kalbi hızlandı.

Başını kaldırdı.

Eski bir depo gibiydi.

Tam karşısında bir sandalye vardı.

Ve o sandalyede oturan kişi yavaşça ayağa kalktı.

Mete Şahin.

İpek korkusunu belli etmemeye çalıştı.

"Madem beni öldüreceksin, neden bekliyorsun?"

Mete hafifçe güldü.

"Seni öldürmek istemiyorum."

"O zaman neden buradayım?"

Mete'nin yüzündeki gülümseme kayboldu.

"Çünkü Alya'nın bilmediği bazı gerçekleri biliyorsun."

İpek'in yüzü gerildi.

Mete bunu fark etmişti.

Demek doğru yoldaydı.

---

Karahan Konağı...

Kaan gelen telefonu açtı.

Karşı taraftan bozuk bir ses duyuldu.

"İpek yaşıyor."

Alya yerinden fırladı.

"İpek!"

Ses devam etti.

"Onu istiyorsanız eski tersaneye gelin."

Telefon kapandı.

Herkes birbirine baktı.

Efe derin bir nefes verdi.

"Tuzak olduğu kesin."

Kaan silahını masadan aldı.

"Yine de gideceğiz."

Alya hemen konuştu.

"Ben de geliyorum."

"Hayır."

"Bu konuda söz hakkın yok."

Kaan birkaç saniye ona baktı.

Sonunda pes etmiş gibi başını salladı.

"Ayrılmazsan gelirsin."

---

Gece yarısına doğru ekip eski tersaneye ulaştı.

Burası yıllardır kullanılmayan, terk edilmiş bir yerdi.

Rüzgâr paslı demirlerin arasında uğulduyordu.

Alya'nın içi hiç rahat değildi.

Tam o sırada uzaktan bir ses duyuldu.

"Geç kaldınız."

Herkes aynı anda döndü.

Üst kattaki platformda Mete Şahin duruyordu.

Ve yanında...

İpek vardı.

Ama Alya'nın dikkatini çeken şey bu değildi.

İpek'in yüzündeki ifade korkudan çok suçluluğa benziyordu.

Sanki sakladığı büyük bir sır vardı.

Ve o sır birazdan ortaya çıkacaktı... 🚩

Devam edecek...