7. Bölüm

Heralde bi sorun var kitabımın karakterler kısmı gözükmüyor. O yüzden burdan atıyorum

Nilsu

Berkan

***
Öğle saatlerind doğru havin yazdı.
" Nilsuuu"
" Efendimm"
" Müsaitsen buluşalım mı"
" Olur olur, saat kaçta"
" Bi saate hazırlanırsak olur bi tanede kafe buldum ben atarım sana konumu"
" Tamam çiçeğim"
*konum*
Hemen ayaklanıp hazırlanmaya başladım
giyip makyajımı yapmaya başladım.
Saçlarımı toka ile tutturup sandalyeme oturdum.
Sadece bir şeyler istiyodum oyüzden yarım saatte hazırlanmıştım.
Son olarak çantamı ve parfümü sıkıp odamdan cıkıp merdivenlerden inmeye başladım.
Bahçede berkanla arkadaşı sohbet ediyorlardı.
Berkan beni gördüğünde şaşırmış gibi baktı ve
" Nereye böyle"
" Sanane"
Diyip ilerledim arkamdan geldi
" Nilsu sana diyorum nereye"
" Of bi salmadın, havinle buluşcam"
" Tamam adamlar bıraksın ozaman"
" Gerek yok ben kendim gidebilirim"
" Uzatma adamlar bıraksın"
Göz devirip arabanın gelmesini bekledin yoksa bırakmıyıcaktı pislik.
10-15 dakika sonra araba geldi bende arabaya bindim.
" Konum varmı efendim"
" Var şöyle gösteriyim"
Diyip telefonumu açıp adama uzattım.
Kafe yakındı hrralde hızlı gelmiştik.
Adama teşekkür edip arabadan indim
Kafeye doğru ilerlemeye başladım
Havini görünce yüzümde bi ısınma oluştu
" Ay hoşgeldinn"
Diyerek sarıldı
" Hoşbuldum canım"
" Ee nasılsın, nası gidiyo bu adamla"
" İğrenç ya dışarı çıkmama bile izin vermiyo, onun adamlarıyla geldim buraya. Gerçi iyi oldu hızlı geldim"
Havin güldü
Sohbet etmeye devam ediyorduk.
" Sen söyledin mi içecekleri falan"
" Ha yok söylemedim ssni bekledim"
Kafamla onaylayıp garsonu çağırdım
" Pardon bakabilirmisiniz"
Garson yanımıza geldi
" Buyrun ne istemiştiniz"
Havin menüye bakarak söyledi
" Ben bi tane caramel latte istiyorum"
Garson not alıp
" Siz ne istersiniz"
Diye bana döndü
" Iı bende bi tane çilekli soğuk limonata"
" Tabii hemen getiriyorum"

Havin durduk yere galerisinde ki ikimizin küçüklük fotoğraflarımıza baktı
" Ay nilsu bak ne buldum"
" Ya ne kadar da tatlıyız"
" E tabii"
Fotoğrafları yavaş yavaş kaydırırken annemle havinin annesi elvin ablanın olduğu fotoğrafa denk geldi.
Fotoğrafı gördüğüm gibi yüzün düştü
Havin bunu fark ettiği gibi
" Noldu ya"
Diyip telefonuna baktı
Fofoğrafı görünce onunds yüzü asıldı
" Nilsu gerçekten özür dilerim bilmiyodum"
" Sorun değil hayatım"
" Ama asma şu güzel yüzünü hiç yakışmıyor sana. Sana gülmek yakışıyor"
Gülümsedim
" Nasıl özledim bi bilsen" dedim
" Bilmem mi hemde nasıl bilirim bende çok özledim. Hatırlıyo musun annem selvi ablanın yaptığı bi kekin aynısı yapıyodu. Bende şey diyorum acaba işinin olmadığı bi gün annem keki yapsa sonra evin bahçesinde oturup sohbet etsek"
Dedi ve devam etti.
" Hem annemde çok özledi seni ' nilsumun kokusunu özledim diye söyleniyo evde' gelir misin"
" Gelirim tabi gelirim, ama şu berkan bi salmıyo ki pislik ya"
" Ay ama o değilde adam yıkılıyo"
" Üf ne yıkılması be tipsiz suratsız bişey"
" Deme öyle gözlerini alamıyosun adamdan"
" Ne alakaa"
" Tamamm sustum"
Konuşurkan içeceklerimiz gelmişti havin teşekkür etti
Sohbet ederken ve içecekleri içerken zamanın nasıl geçtiğini anlamadım.
Tam üç buçuk saat geçmişti.
Telefonum titredi baktığımda berkan arıyordu
Üfleyip püfleyip telefonu açtım
" Nerdesin nilsu saat kaç oldu"
" Sanane havinle oturuyorum işte"
" 10 dakikaya ordayım"
" Gelme sen gerek yok istemiyorum seni"
" Ben ölüyorum sana yapma böyle ağlarım bak"
" Lüften ağlaa"
Göz devirip telefonu kapattım ve çantama koydum
" Yüzünde güller açıyo maşallah"
" Saat geç olmuş geliyomuş beyfendi"
" Ay ama gerçekten saat baya gec oldu"
" Sus havin bide ona mı hak veriyosun"
İkimizde gülüp sustuk
5-10 dakika sonra berkan arabasıyla gelip kornaya bastı
" Geldi seninki" dedi göz kırparak
" Hıı geldi benimki"
Havine sarılıp ayağa kakltım
Arabaya binecekken havin konuştu
" Bu arada annem konusunda tekrardan özür dilerim "
" Sorun değil dedim yaa"
Modum yine düştü
Gözümden yaşlar geldi hemen silip arabaya bindim
Berkan ağladığımı fark etti
" Noldu, neden ağladın"
" Sanane"
" Kızım insan gibi soru soruyorum cevap versene"
" Sen insan değilsin"
" Alla alla neymişin ben"
" Dünyanın en vahşi hayvanı" dedim yüzümü buruşturarak
" Hmm öylemiymiş"
Diyip güldü
" Neyse tamam sus çok konuştun yine"
Dedi.
Cevap vermedim ama pişman olucaktı bunu dediğine.
Eve varmıştık kapıyı sertçe açıp kapattım arkamdan
" Yavaş"
Dedi ama dinlemeden eve doğru yürüdüm berkanda yanıma gelmişti
Kapıyı berkanın arkadaşı açtı yanındada ilk kez gördüğüm bi adam daha vardı
Berkan onu gördüğünde
" Vayy aras bey gelirmiydiniz siz buralara"
" Valla italyadaki işlerden buraya gelmeye zaman mı kalıyo"
Diyip tokalaştılar
Beni görünce
" Hayırdır bu hatun kim, manitan falan mı gerçi sen nerden bulcan böyle güzeli"
Hiç bişey diyemedim. Belimden tutup beni kendisine çekti.
" Karım"
Dedi arasa sert sert bakarak .
Arkadaşı ortamı yumuşakmaya çalıştı
" Tamam beyler salona geçelim biz"
" Bencede" dedi berkan
Salona geçtik hepimiz oturduk.
berkanın arkadaşı tekli koltuğa, berkan çoklu koltukta bende bir koltuğa oturdum arasda inadına benim oturduğum koltuğa oturdu.
Berkan bunu fark ettiğinde bana gözüyle işaret ederek yanına gelmemi ima etti.
Ama ben bilerek gitmedim hakketti
Aras italyadaki işlerden bahsetmeye başladı. Berkan onu ne kadar her cümlesinde onu terslesede susmuyodu
Aras sohbete benide soktu
" Ee senin işin ne "
" Öğretmenim" dedim
" Aa öyle mi benimde ablam öğretmen bence iyi anlaşırsınız, bi gün tanışın"
Berkan söze girdi
" Benlede çok iyi anlaşıyo aras, söylemek istedim"
Sustular.
Arasın telefonu çaldı 5 dakika konuşup
" Hadi bana müsade"
Dedi ve kalktı
Berkan ve arkadaşı kapıya kadar geldi.
Salona geldiler
" Nilsu gelsene bi odaya"
" Yok gelmicem"
" Gel dedim"
" Bende gelmicem dedim anlama kıtlığın mı var senin"
" Geliyomusun yoksa ben mi geleyim oraya"
" Off iyi tamam geliyorum"
Odaya doğru yürüdüm giderken arkadaşının
" Kırmadan konuş berkan"
"Oyle yapıcam zaten efe"
Demek efeymiş adı
Arkamdan kapıyı kapatıp odaya girdi.