Üç Harfliler

2. Bölüm
☆Işıklar kapandı,Karanlıkla yüzleşmeye hazır mısınız? Başlıyoruz...

~Ev tek katlıydı. Salon, mutfak, 5 oda.
Aile damda yatıyordu çünkü yaz sıcağı dayanılmazdı.

Bir gece saat 3:40'ta küçük kız ve ablası namaz için aşağı indi. Evde onlardan başka kimse yoktu. Anne ile baba soldaki odadaydı, kapıları kapalı.

Sağdaki oda... kapısı aralıktı. İçerisi zifiri karanlık.

Kız şalını takarken gözü kaydı.
O karanlığın içinde bir şey vardı. Simsiyah. İnsan gibi ama insan değildi. Hareket ediyordu. Yavaşça sağa sola bakıyordu. Sanki onları izliyordu.

Abla irkildi ve yüksek sesle "Allahu ekber" dedi.
O anda gölge dondu. Sonra... duvarın içine doğru eriyip kayboldu.

Namaz bitti. Kız titreyerek tekrar baktı. Oda boştu. Sadece soğuk bir hava vardı.

Ertesi gün abla ağlayarak itiraf etti: "Geçen hafta rüyamda gördüm. Üç harfliler bu eve uğruyor demişlerdi."

O günden sonra evdeki saatler hep 03:17'de durmaya başladı.
Sağdaki odanın kapısı geceleri kendi kendine gıcırdıyordu.
Ve en kötüsü... banyodan çıkınca aynada arkanda birinin durduğunu hissediyordun. Dönüp baktığında kimse yoktu. Ama nefesini ensende hissediyordun.

(Arkadaşlar bu yazdığım olaylar çevremdeki bazı tanıdıklarıma ait olaylardır umarım beğenirsiniz ve lütfen takip edebilirmisiniz😘)