1. BÖLÜM: SİSİN GETİRDİĞİ HEDİYE

Blackwood kasabasında sis, sadece havayı değil insanların sırlarını da örterdi.
Evelyn Vance, polis üniformasının yakasını kaldırıp soğuk kasım rüzgarından korunmaya çalışırken, ayaklarının altındaki ıslak yaprakların çıkardığı sese odaklanmıştı. Kasaba halkı onu severdi; fırıncı Thomas sabahları ona taze çörek ayırır, yaşlı kadınlar yolda gördüğünde elini sıkardı. Çünkü Evelyn, bu küçük ve huzurlu yerin huzur bekçisiydi. Ya da öyle sanıyordu. Evelyn'in göğsünün tam ortasında, üniformasının bile gizleyemediği, yıllar önce işlenmiş bir günahın soğukluğu vardı. Her gece rüyasında gördüğü, kariyerinin ilk yıllarına ait o dik yamaç ve ortadan kaldırdığı o delil...

"Dedektif Vance!"

Sisin içinden gelen ses,Evelyn'i düşüncelerinden kopardı. Gelen, kasabaya birkaç ay önce atanan ve sert mizacı yüzünden halkın pek yanaşamadığı Savcı Alistair Stone'du. Alistair, iri cüssesiyle sisin içinden bir anıt gibi belirdi. Yana doğru taranmış koyu renk saçlarında su damlacıkları belirmişti. Yüzündeki o her şeyi sogulayan, mesafeli ifade Evelyn'in içini ürpertti.

"Savcı Stone?" dedi Evelyn, sesinin titrememesine özen göstererek. "Sizin adliyede olmanız gerekmiyor muydu?"

Alistair cevap vermedi. Sadece çenesiyle, ormanlık alanın girişindeki yaşlı meşe ağacının altını işaret etti. "Adliyedeydim. Ta ki bir saat önce bir çocuğun kaybolduğu ve hemen ardından burada bulunduğu ihbarı gelene kadar".

Evelyn'in kalbi hızla çarpmaya başladı. Kasabada aylar sonra ilk defa bir çocuk...
Hızla ağaca doğru yürüdü. Yerde, çiseleyen yağmurun altında harekesiz yatan küçük bir çocuk bedeni vardı. Kasabanın çocuklarından biriydi bu. Ama Evelyn'in gözü çocuğun yüzünde değil, cesedin hemen birkaç santim uzağına, çamurun içine bilerek yerleştirilmiş küçük bir nesneye kaydı.

Kırmızı, metal, eski model bir oyuncak araba.

Evelyn'in nefesi boğazına tıkandı. Dünya bir anlığına durdu. Yıllar önce, kariyerini ve vicdanını satarak "Çocuk dağdan düşmüş araba falan yok" dediği o karanlık günde yok ettiği şey, şimdi bir cesedin yanında ona bakıyordu. Katil oradaydı. Ve katil, Evelyn'in ne yaptığını biliyordu.

Evelyn, tüm hayatının üzerine çöken o devasa sırrın altında ezilirken sadece yutkunabildi.
Oyun başlamıştı.