6

Yataktan kalktım. O piç Sarp'ın yüzüne tokadı geçirdim.

Tepki vermedi. Diğerleri beni tuttu, ayaz tek kelime ile beni sakinleştiriyordu
"Sana yapma dedim aptal kız! " diye haykırmak zorunda kaldı ayaz. Bunu isteyerek yapmamıştı. Bu annemin bana söylediği şeydi. Bunu duyduğumda kalbim paramparça oldu. Onlar nasıl olurda onu korurlardı?.

Hastaneden çıktım. Eve gidemezdim. Orası ayazın olabileceği bir yerdi. Parka gitmeye karar verdim. Üstündeki hastane kıyafetimi değiştirdim. Çok sık sigara kullanan biri değildim. Sadece üzüldüğümde içerdim. Bir bank'a oturdum. Burası güvenli bölgemdi. Babamın öldüğü yerdi, beni koruyacağına söz verdiği yer...

Ağır ağır nefes alıp verdim. Sigara bitince ayakkabım ile ateşi söndürdüm. Sigara ateşini söndürmüştüm ama içimdeki öfke ateşi ne olacaktı?

Yine birilerine zarar mı verecektim?
Belkide güçlü görünmenin tek yolu duygularını belli etmemektir, hep gülmektir.

Birkaç dakika sonra gözlerimi kırptım. Salıncağa baktım. Orada... Küçük efsunu gördüm... Babası ölmeden 5 dakika önce...

Zavallıydım bu dünyada herkes gülüp eğlenirken ben eğitiliyordum...

Gözlerimden Nârin bir yaş süzüldü. Sildim hemen. Haykırmak istedim küçük efsuna. Babasının gitmesine izin vermemesini, şu istememesini, eve gitmek istemesi gerektiğini söylemek istedim.

Sesim çıkmadı. Boğazımda tutuldu.

Bir ayak sesi geldi ben ağlarken. Kimdi? Kim cesaret ederdi?

Yavaşça onu gördüm... O, poyrazdı. Kollarını bana sarıp tutmak istediği açıkça belliydi. Yaptı da. Yanıma geldi. Elleri yüzümü kapladı. Yanaklarıma dokundu. Gözyaşımı sildi. Beni kendine yasladı.

İnsanın evi tanımadığı biri olabilirmiş meğer.

Beni sakinleştiriyordu resmen. Başarıyordu. Geri çekildi

"Şşşt güvendesin güzelim" sesi güven vericiydi
Dudakları saçlarıma değdi. Başımdan öptü.

Şuanda espri yapacak kafam yoktu. Kendini ona bıraktım. Artık ayakta duracak gücüm kalmamıştı. Beni kucağına aldı. Kasları ince beyaz tişört'ünün altında gerildi

Beni taşırken rahattı. Sanki market poşetiymişim gibi taşıyordu valla.
Benim acilen bu adamı aşık etmem lazım

. Beni bir yere getirmişti. Görünüşe göre evde kimse yoktu. Onun evi miydi burası?
"İnmek ister misin yoksa taşıyayım mı? " bu soru beni kızarmaktan öldürmeye yetecekti.

"Aslında.. Taşısan daha iyi olur"
Beni bir odaya getirdi. Galiba kendi odasıydı. Çünki kendi fotoğrafları vardı. Yatağa yatırdı.
"Burada uyumak mı istersin yoksa misafir odasında mı" . Beni çoktan odaya bırakmıştı. Odada beni yanlız bırakıp gitti. Işığı kapamayı asla unutmadı.

Bir kaç saat sonra(not:efsun uyuyor ve üstünde crop ile eşofman var)

Uyurken mırıldanıyordum

Bir anda belimde soğuk bir çift el hissettim. Arkamı döndüm yatakta.

Siktir yaa... Poyrazdı....

Sarhoş olmuştu. Elleri belimde gezindi. Ellerini öne doğru uzattı. Karnımda ve göbeğinde gezindi.

Ellerini çekmiyordum. Çünki sarhoştu, olan hiç birşeyi hatırlamayacaktı. Nefesini boynumda hissettim. Yaklaştı.

"Güzelim" dediğini duydum. Fark etmeden gülümsedim
"Efendim yakışıklım? " lan ben ne diyordum!. Cevabım ile daha çok yaklaştı. Bu sefer birşey oldu... Dudakları boynumu buldu...

Öpmeye başladı boynumu. Yavaşça emdi, yaladı. Garipti. Ağzı açık öpücükler bıraktı tenime.

"Seni seviyorum" hızlı bir hamle ile beni ona bakacak şekilde döndürdü. Evet arkadaşlar efsun ve onun sıçış anlarına hoşgeldiniz.

"B-ben" şuanda hoşt ulan demek vardı ama işte göt korkusu tuttu. Adam istese beni skerdi. Amk ben hâlâ onun kollarındaydım.

Pişman olmak istiyordum. Bu anı o ayıkken yapmayı isterdim.

Yaklaştı dudaklarıma, istemiyordum ama kendi tutuyordum.

Öpmeye başladı. Dudaklarımı hafifçe araladım nefes almak için ama o bunu fırsat bilmek için daha derin öptü, dili ağzıma girdi. Bundan sonrası Allah kerimdi.

Öpücükten sonra dayanamayarak sızdı kaldı.

Siktir lan ben ne yapmıştım.