48. bölüm · Kendimize Bir Şans
Bölüm:48
Merhabaaaaa
Nasılsınızzz umarım iyisiniizzdiirrr
Tiktok ve instagramdan edit yapabilir ve beni etiketleyebilirsiniizzz
Tiktok:laydavekitaplariiii
İnsta:laydaavekitaplariiii
Satır aralarını yorumlarla dolduralımm 💬
İyi okumalaarrr
~
Sabah kalkarak aşağıya indim. Elvan abla yine aynı şekilde mutfaktaydı ama bir eksik vardı bu sefer Kiraz yoktu.
-Günaydın ablacım.
-Günaydın kuzum.
-Yapacağım bir iş varmı?
-Sucuk kızartırsan iyi olur.
Kafamı sallayarak dolaba ilerledim ve içinden sucukları aldım. Sucuğu paketinden çıkararak kesmeye başladım. Hepsini yarım ay şeklinde keserken Elvan ablada domates ve salatalık doğruyordu. İçeriye karnını okşayarak bir adet Kiraz hanım girdi.
-Günaydın ablalarım.
-Günaydın.
-Günaydın.
İkimizde işimize odaklanırken çok güzel bir sofra hazırlanmıştık. Kahvaltımızı ettikten sonra eve gitmek için yola çıktık ama eve gitmedik çünkü düğün için elbise almam lazımdı.
Bir dükkana girerken ilk önce Berdana takım almıştık. Ardındanda bana bakmıştık.
İlk baktığım kırmızı bir elbiseydi. Hafif dekoltesi vardı ve bence kına için uygundu.
Ardından düğün için baktım ve hemen ilk denediğime baktım.

Çokta şıktı bence.
Oradan çıkarken eve doğru ilerlemiştik. Eve geldiğimizde ilk işim Berdanın takımını, benimde elbiselerimi askıya asmak oldu.
Mutfağa girip buzdolabını açtığımda hiçbirşeyin olmadığını farkettim. Birkaç gündür yoktuk ve bence çokta haklı bir sebepti.
Berdanı ararken çalışma odasında bulmuştum. Odaya girerek yanına ilerledim.
-Berdaan.
-Efendim.
-Markete veya pazara gidebilirmiyiz evde yiyecek hiçbirşey kalmamış.
-Gidelim tabi.
Hemen hazırlanırken ilk adresimiz marketti. İhtiyacımız olanları aldıktan sonra pazara doğru yola çıktık.
Pazardanda herşeyi almıştık ama benim canımın istediklerini alamamıştık yani bulamamıştık.
Karpuz ve erik.
Bulamamıştık. Hatta pazarı alt üst bile etmiştik ama yoktu.
Dudaklarımı büzerken.
-Benim bir arkadaşım var çiftçi birde onu arayalım.
Kafamı sallarken oda telefonundan aramıştı arkadaşını. Sorduğunda ikiside varmış ama kargoyla 2 günde geliceğini söyledi.
Berdan ne olursa olsun gönder deyince adam ikna olmuştu.
Eve gidince ilk işim eşyaları yerleştirmek olurken Berdan yukarıya çıkmıştı.
Herşeyi porsiyonlayıp dolaba yerleştirmiştim.
Canım portakal ve elma çekince meyve tabağı yapıp içeriye geçtim.
Televizyonu açarken bir tane diziyi izlemeye başladım.
Kalp atışı.
İzlerken zamanın nasıl geçtiğinin farkına varmamış bitincede direkt ayaklanmıştım. İlk mutfağa giderek meyve tabağını yıkadım, meyve kabuklarınıda çöpe attım.
Yukarıya çıkarken hala çalışma odasının lambasının açık olduğunu gördüm.
İçeriye girerken masada uyuyakalmış bir adet Berdan karşımdaydı.
Yanına ilerledim.
-Berdan.
-Hı.
-Kalk yerimize gidelim orda uyu haydi.
-Hmm.
-Berdan dedim.
Ayaklanırken uykulu şekilde ilerledi yatak odasına. O önde ben arkada yatak odasına girerken direkt kendini yatağa atıp yastığa sarıldı. Aradan biraz geçtikten sonra kalkıp üzerini çıkardı ve tekrar yattı.
Biraz dengesiz bir kocam var biliyorum. Bende üzerimi değiştirip yanına kıvrılırken benim yattığımı hissetmiş olmalı ki direkt beni göğsüne çekmişti.
Huzurlu bir uykudan kapının çalmasıyla uyandık.
Saate baktığımızda sabaha karşıydı.
Berdan kalkarken bende arkasından ayaklandım.
İkimizde silah alırken Berdan önde ben arkada kapıyı açtık.
Karşımızda bir bebek vardı.
-Berdan bu.
Ben hemen kucağıma alıp içeriye sokarken bebek ağlıyordu. Berdanda etrafa bakıyor kimin bırakmış olabileceğini arıyordu. Korumalardan birini arayınca koruma hemen yanımıza geldi.
-Koçum bu bebeği bırakan kim gördünüzmü?
-Yok efendim nöbet değişimi saatine denk gelmiş ama kameralardan bakabiliriz.
-Olur.
Koruma giderken bebeğimiz için aldığımız mamadan yaptım. Bebek öyle bir açlıkla içiyorduki eminim çok uzun süredir açtı.
Koruma bilgisayar ile gelirken kamera kayıtlarına baktık. Kadının heryeri kapalıydı açık biryeri yoktu.
Berdanla ikimiz bebeğe bakıyorduk.
-Berdan ne yapacağız?
-Bilmem ne yapalım.
-Bizimle kalsın olmazmı?
-Olur.
Biraz durduktan sonra bana baktı.
-Kızmı erkekmi acaba?
-Ben bakıp geleyim.
Bebeği yukarıya çıkararak baktım. Üzerinde pembe kıyafetler vardı ama erkek bir bebekti bu.
Bebeği tekrar kucakladım zaten ya 1 aylık ya da 2 aylıktı. Hemen de kucağımda uyuyuvermişti.
Aşağıya indiğimde Berdan benim yüzüme baktı.
-Erkek.
-Vayy aslan oğlum benim ya.
-Berdaaan.
Berdan bebeği kucağına alırken eksik gedikleri sıraladık.
Beşik, mama, bebek kıyafetleri.
Hepsini bir yere yazdıktan sonra almak için evden çıktık. Daha sabah saatleri olduğu için kalabalık pek fazla yoktu. İhtiyaçlarını almıştık bebeğin ama birde kimlik çıkartma durumu vardı.
Bu durumu polislere bildirmiş ve sahiplenmek istemiştik ama araştırma yapılması gerektiğini söylemişlerdi.
Araştırma yapılıncaya kadar bizim evde duracakmış bebek.
1 HAFTA SONRA;
Bebeğimizin adı Aras Karazehir.
Bize gelmişti ve geldiğinden beride kilo almış beti benzi yerine gelmişti.
Berdanla ikimiz bebeğin üzerine düşüyorduk ki bize de ön hazırlık olmuştu. Bugün iki bebeğimizinde kontrolu vardı. Bebeği hazırladım ardından kendim hazırlandım. Hastaneye giderken ilk karnımdaki bebeğimize baktırmıştık.
İyiydi ve herhangi bir sıkıntısı yoktu. Bir ay sonra ise cinsiyetini öğrenebilecektik.
Diğer bebeğimizi de kontrol ettirdiğimizde hastaneden keyifle ayrılmıştık. Kahvaltı yapmadığımız için bir kahvaltı salonunda durup içeriye girdik.
Oradada düzgünce kahvaltımızı yaptıktan sonra eve dönüş yolunda Elvan abla bizi aradı.
-Efendim abla.
-Yarınki kınayı unutmamışsınızdır inşallah.
Anlıma vurdum doğru ya yarın Kiraz ve Bulutun kınası vardı.
-Ablaa unuttum ben onu.
-Unuttuğunu bildiğim için söyledim zaten.
-Tamam abla yarın konuşalım olurmu?
-Olur eltim olur.
Eve girince direkt oğluşumuza takım baktım. Babası gibi çok yakışıklı olacağına emindim.
-Oğluum.
İçeriye giren Berdanla bakmıştım yüzüne.
-Berdan yavaş.
-Ne yavaşı ya oğluma bakayım ben.

Ciddende çok yakışmıştı oğlumuza.
Berdan beni kolu altına çekerken oğlumuzuda kucağına aldı. Bu manzara çok güzeldi ve umarım hiç bitmezdi...
Gece bir ağlama sesiyle kalktım.
-Arasım, annecim noldu bebeğim
Altına baktım pislememişti acıkmaması lazımdı iyi ama bu bebeğin ne sıkıntısı vardı?
Anlına dokunduğumda cayır cayır yandığını farkettim. Hemen Berdanın yanına koştum
-Berdan kalk Aras yanıyor.
Birden yatağın üstünde doğruldu.
-Kim yanıyor?
-Aras haydi kalk hastaneye gidelim.
Hemen hazırlanırken hastaneye doğru yol almıştık.
Hastanede hemen acile almışlardı ve ateşini indirmesi için serumla iğne yapmışlardı. Gece ful hastanedeyken birde sabah kına olunca hastaneden sonra direkt eve geçmiştik.
Eşyalarımızı alıp çıkmıştık.
Evet bir maratona başlamış olduk ama +2 olarak
Biri kucağımdayken biride karnımdaydı.
~
Bölüm nasıldııı sevdinizmiiiii
Umarım sevmişsinizdiirrr
Fikirlerinizi yorumlarda belirtin lütfeenn 💭
Oy vermeyi unutmayalımmm lütfeennn ⭐
Bir sonrakii bölüme kadaarrr sağlıcakla kalınnn görüşürüzzz 🤎
