2.Bölüm : Ufak Bir Kargaşa

### 1. SAHNE: SABAHIN HESABI

Sabah saat on buçuktu. Kenan, odasında yatağına uzanmış telefonuyla uğraşıyordu. Birkaç dakika önce uyandığı için saçları dağınıktı.

Telefonuna gelen bildirimleri kontrol ederken dün geceki grup konuşması yeniden karşısına çıktı.

Özellikle Samet'in yazdığı bir mesaj gözüne takıldı.

**Samet:** Hamile misin?

Kenan kaşlarını çattı.

Telefonu yatağın üzerine bırakarak odasından çıktı. Salonda oturan Şevval'i görünce doğrudan yanına gitti.

**Kenan:** Şevval.

**Şevval:** Efendim abi?

**Kenan:** Samet'e ne oldu dün gece?

**Şevval:** Ne olmuş?

**Kenan:** Hamile misin diye soruyor sana.

Şevval bir anda gülmeye başladı.

**Şevval:** Abi, şaka yaptı.

**Kenan:** Şaka yapacak başka konu bulamamış mı?

**Şevval:** Sen de hemen ciddiye alıyorsun.

**Kenan:** Bir de grupta herkesin içinde yazmış. Ben o çocuğu bir göreyim.

**Şevval:** Samet'e bir şey yapmayacaksın, değil mi?

**Kenan:** Şimdilik.

**Şevval:** ABİ!

**Kenan:** Ne var? Konuşacağım sadece.

Şevval gülerek telefonuna döndü.

**Şevval:** Senin konuşmanla dövüşmen arasında pek fark yok zaten.

Kenan ona bakıp başını iki yana salladı.

**Kenan:** Sen de çok konuşuyorsun.

**Şevval:** Aileden geliyor.

**Kenan:** Maalesef.

Şevval elindeki yastığı Kenan'a fırlattı. Kenan yastığı havada yakalayıp koltuğa bıraktı.

**Kenan:** Bugün arkadaşlarla buluşuyor muyuz?

**Şevval:** Evet! Bahar'ı da çağıracağız.

**Kenan:** Çağırın.

Şevval bir anda abisine döndü.

**Şevval:** Sen mi çağıracaksın?

**Kenan:** Ben neden çağırayım?

**Şevval:** Çünkü dün gece numarasını kaydettin.

**Kenan:** Şevval.

**Şevval:** Çünkü bugün de onu görmek istiyorsun.

**Kenan:** Şevval!

**Şevval:** Tamam, tamam. Ben sustum.

Şevval sustu ama yüzündeki gülümseme hiç kaybolmadı.

---

### 2. SAHNE: BİR MESAJIN BAŞLANGICI

Kenan odasına geçti. Telefonunu eline aldı ve Bahar'ın sohbetini açtı.

Bir süre ekrana baktı.

**Kenan:** (Kendi kendine) Ne yazacağım şimdi?

Önce "Nasılsın?" yazdı. Sonra sildi.

Ardından "Bugün müsait misin?" yazdı.

Bu kez gönder tuşuna bastı.

**Kenan:** Merhaba. Bugün müsait misin?

Bahar o sırada evde hazırlanıyordu. Telefonuna gelen bildirimi görünce ekrana baktı.

**Bahar:** Merhaba. Evet, neden?

**Kenan:** Şevval arkadaşlarla buluşmak istiyor. Bir kafeye gideceğiz. Sen de gelmek ister misin?

**Bahar:** Olabilir. Saat kaçta?

**Kenan:** 15.00 gibi. Konumu atarım.

**Bahar:** Tamam, görüşürüz.

Kenan telefonu bıraktı.

Tam o sırada kapı açıldı. Şevval başını içeri uzattı.

**Şevval:** Çağırdın mı?

**Kenan:** Evet.

**Şevval:** Ne dedi?

**Kenan:** Geliyor.

**Şevval:** AŞIRI MUTLUYUM!

**Kenan:** Biraz normal davran.

**Şevval:** Sen de normal davranırsan ben de davranırım.

Kenan yastığı alıp ona doğru fırlattı. Şevval kahkaha atarak kapıyı kapattı.

---

### 3. SAHNE: KENAN'IN HAZIRLIĞI

Saat 14.30'du.

Kenan aynanın karşısında saçını düzeltiyordu. Şevval kapının önünde durmuş onu izliyordu.

**Şevval:** Abi.

**Kenan:** Ne var?

**Şevval:** Saçını üçüncü kez düzelttin.

**Kenan:** Dağılmış.

**Şevval:** İlkinde de dağılmamıştı.

**Kenan:** Şevval, çık odadan.

**Şevval:** Parfüm de sıkmışsın.

**Kenan:** Şevval!

**Şevval:** Tamam, tamam. Bir şey demedik.

Şevval kapıdan çıkarken son bir laf daha attı.

**Şevval:** Bahar seni böyle görse tanıyamaz. Dün geceki hâlin daha kötüydü.

Kenan elindeki tarağı bıraktı.

**Kenan:** ŞEVVAL!

Şevval çoktan koridora kaçmıştı.

---

### 4. SAHNE: KAFEDEN ÖNCEKİ HEYECAN

Saat 15.00'e yaklaşırken Kenan ve Şevval kafeye ulaştı.

Şevval hemen masaya oturdu. Kenan ise telefonunu kontrol ediyordu.

**Şevval:** Abi, kız gelecek. Telefonu bırak artık.

**Kenan:** Konum attım, nerede olduğunu kontrol ediyorum.

**Şevval:** Kız kaybolmadı, merak etme.

**Kenan:** Şevval, sus.

Birkaç dakika sonra Bahar'dan mesaj geldi.

**Bahar:** Geldim sayılır. Siz neredesiniz?

Kenan hemen cevap verdi.

**Kenan:** Kapının yanındaki masadayız.

Bahar kafeye girdiğinde Kenan onu gördü. Hemen ayağa kalktı. Fakat bir anda ne yapacağını şaşırdı. Ellerini masaya koydu, sonra cebine soktu. Telefonunu eline aldı, ardından tekrar bıraktı.

Şevval olanları izliyordu.

**Şevval:** Abi, elin ayağın niye birbirine girdi?

**Kenan:** Şevval, bir sus.

**Şevval:** Ben bir şey demedim ki.

Bahar masaya yaklaştı.

**Bahar:** Merhaba.

**Şevval:** Bahar! Hoş geldin.

**Bahar:** Hoş buldum.

**Kenan:** Hoş geldin.

**Bahar:** Hoş buldum.

Şevval ikisine sırayla baktı.

**Şevval:** Çok güzel. Tanışma faslı tamamlandıysa oturabilir miyiz?

Bahar gülmeye başladı.

Kenan da yerine otururken Şevval'e ters ters baktı.

---

### 5. SAHNE: EKİP TOPLANIYOR

Bir süre sonra kafenin kapısı açıldı. İlk olarak Samet ve Umut içeri girdi. Arkalarından Aylin, Leyla ve Alperen geldi.

**Samet:** OOO! Meşhur misafir burada mı?

**Şevval:** Samet, düzgün davran.

**Samet:** Ben ne yaptım?

**Umut:** Daha yeni geldin, sabret. Bir şey yaparsın.

Herkes güldü.

Şevval arkadaşlarını Bahar'la tanıştırdı.

**Şevval:** Bahar, bu Aylin, Umut, Leyla, Alperen ve Samet.

**Aylin:** Merhaba, sonunda tanıştık.

**Bahar:** Merhaba.

**Umut:** Kenan'ın hayatına yeni bir insan girdiğini duyunca biz de merak ettik.

**Kenan:** Umut.

**Samet:** Ben hâlâ inanamıyorum. Kenan'ın kendi isteğiyle birini davet ettiğini görmek...

**Kenan:** Samet, seninle birazdan özel konuşacağız.

Samet'in yüzündeki gülümseme bir anda kayboldu.

**Samet:** Neden?

**Kenan:** Dün geceki mesajın hakkında.

Samet yavaşça Şevval'e döndü.

**Samet:** Şevval, sen beni niye kurtarmıyorsun?

**Şevval:** Ben mi? Ben sadece izliyorum.

**Samet:** İyi arkadaşsın gerçekten.

Herkes kahkaha attı.

Siparişler verildi. Kahveler, soğuk içecekler ve tatlılar masaya gelince sohbet başladı.

---

### 6. SAHNE: SAMET'İN HESAP VAKTİ

Kenan kahvesinden bir yudum aldıktan sonra Samet'e döndü.

**Kenan:** Samet.

**Samet:** Efendim abi?

**Kenan:** Dün gece gruba ne yazdın sen?

Samet'in yüzü değişti.

**Samet:** Ne yazmışım?

**Kenan:** Hamile misin?

Samet bir an sustu.

**Samet:** Abi şimdi... Ben... Şey...

**Umut:** Başladı.

**Samet:** Umut, sus!

**Kenan:** Ne oldu? Dün gece çok rahattın. Şimdi niye konuşamıyorsun?

**Samet:** Şimdi şöyle açıklayayım...

**Kenan:** Dinliyorum.

**Samet:** Yani ben... Şevval'in yazdığı mesajı görünce...

**Kenan:** Evet?

**Samet:** Bir an... Şaka olsun diye...

**Kenan:** Şaka olsun diye ne?

**Samet:** Hamile misin dedim.

Kenan kaşlarını kaldırdı.

**Kenan:** Biz de onu söylüyoruz zaten.

Bahar gülmemek için dudaklarını ısırıyordu.

**Samet:** Abi bak, yanlış anlama. Ben Şevval'e öyle bir şey ima etmedim. Yani etmedim derken... Zaten ne ima edeceğim? Öyle bir şey yok. Ben sadece...

**Umut:** Kardeşim, nefes al.

**Alperen:** Birazdan kendini ihbar edecek.

**Şevval:** Samet, sen daha çok konuşursan gerçekten suçlu çıkacaksın.

Herkes gülmeye başladı.

Kenan ise ciddiyetini bozmadan konuştu.

**Kenan:** Bir daha kardeşime böyle saçma mesajlar yazma. Şaka yapacaksan da ne yazdığına dikkat et.

Samet başını salladı.

**Samet:** Tamam abi. Haklısın. Bir daha olmaz.

**Kenan:** Güzel.

Samet derin bir nefes aldı.

**Samet:** Ben artık rahatça kahvemi içebilir miyim?

**Kenan:** İç.

**Samet:** Teşekkür ederim. İzninizle...

Umut kahkaha attı.

**Umut:** Mahkeme dağıldı arkadaşlar.

---

### 7. SAHNE: İLYAS'IN GELİŞİ

Herkes yeniden sohbete dönmüşken kafenin kapısı açıldı.

İçeri giren İlyas, masanın olduğu tarafa baktı. Gözleri Şevval'e takılınca gülümseyerek yanlarına geldi.

**İlyas:** Şevval? Ne haber?

Şevval başını kaldırdı.

**Şevval:** İyiyim, sen?

**İlyas:** İyi. Uzun zamandır görüşmedik.

**Şevval:** Evet, bayağı oldu.

İlyas masadakilere kısa bir selam verdi. Ardından Şevval'in yanındaki boş sandalyeye baktı.

**İlyas:** Oturabilir miyim?

Şevval cevap vermeden önce Samet araya girdi.

**Samet:** Yer yok.

İlyas ona döndü.

**İlyas:** Sana mı sordum?

**Samet:** Ben de sana cevap verdim.

Şevval gözlerini kapattı.

**Şevval:** Samet, başlama.

İlyas hafifçe gülümsedi.

**İlyas:** Hâlâ aynı. Her yere karışıyorsun.

**Samet:** Sen de hâlâ kendini fazla önemli sanıyorsun.

Kenan başını kaldırdı.

**Kenan:** Samet, sakin ol.

İlyas, Kenan'a baktı.

**İlyas:** Kenan, arkadaşın biraz gergin galiba.

**Samet:** Seninle konuşunca insanın sinirleri bozuluyor.

**İlyas:** O zaman konuşma.

**Samet:** Zaten konuşmak istemiyorum.

**İlyas:** Ama susmuyorsun.

Samet sandalyesinden kalktı.

**Şevval:** Samet, otur.

**Samet:** Bir şey yok.

**Umut:** Samet, otur. Kahven soğuyor.

**Samet:** Umut, karışma.

İlyas da geri adım atmadı.

**İlyas:** Ne oldu? Bir şey mi diyeceksin?

Samet bir adım yaklaştı.

**Samet:** Evet, diyeceğim.

Kenan da ayağa kalktı.

**Kenan:** Samet, yeter.

Fakat ikisi de birbirine laf yetiştirmeye devam ediyordu.

**İlyas:** Her zamanki gibi kendini bir şey sanıyorsun.

**Samet:** Sen de her zamanki gibi haddini bilmiyorsun.

Bahar şaşkınlıkla olanları izliyordu.

**Bahar:** Ne oluyor ya?

Şevval de ayağa kalktı.

**Şevval:** İlyas, lütfen. Bugün kavga çıkarmayın.

Ama Samet çoktan iyice sinirlenmişti. İlyas'ın omzuna dokunup onu kendisinden uzaklaştırmaya çalıştı. İlyas da Samet'in elini itti.

Bir anda ikisi birbirine bağırmaya başladı.

Bahar hemen ayağa kalktı.

**Bahar:** Tamam! İkiniz de sakin olun!

Samet ve İlyas birbirlerine doğru hareket edince Bahar aralarına girmeye çalıştı. Kenan hemen Bahar'ın yanına geldi.

**Kenan:** Bahar, sen geri çekil.

**Bahar:** Ama birbirlerine girecekler!

**Kenan:** Ben hallederim. Sen biraz geride dur.

Kenan, Umut ve Alperen'in yardımıyla Samet'i geri çekti. Şevval de İlyas'a sakin olmasını söylüyordu.

**Samet:** Bırakın beni!

**Umut:** Kardeşim, bir kahve içmeye geldik. Kavgaya değil.

**Alperen:** Biraz daha devam edersen tatlıları da iptal edeceğiz.

**Samet:** Alperen, şu an tatlı mı düşünüyorsun?

**Alperen:** Evet. Benim tatlımla kimsenin sorunu yok.

Bahar şaşkınlıkla Alperen'e baktı.

**Bahar:** Siz gerçekten hep böyle misiniz?

Leyla omuz silkti.

**Leyla:** Bugün daha sakinler.

İlyas son kez Samet'e baktı.

**İlyas:** Sonra görüşürüz.

**Samet:** İnşallah görüşmeyiz.

İlyas kafeden ayrıldı.

Samet yerine oturdu. Hâlâ sinirliydi.

Bahar ise hâlâ ne olduğunu anlamaya çalışıyordu.

**Bahar:** Birisi bana ne olduğunu anlatabilir mi?

Şevval derin bir nefes aldı.

**Şevval:** Uzun hikâye.

**Bahar:** Ben de onu fark ettim zaten.

---

### 8. SAHNE: LEYLA VE ALPEREN'İN KÜÇÜK SAVAŞI

Ortam biraz sakinleşince Leyla, Alperen'e döndü.

**Leyla:** Sen neden tatlıyı düşünüyorsun?

**Alperen:** Çünkü tatlı masum.

**Leyla:** Samet kavga ediyor, sen tatlı diyorsun.

**Alperen:** Benim elimden ne gelir? Tatlıya mı bağırayım?

Leyla gözlerini devirdi.

**Leyla:** Seninle ciddi bir şey konuşmak imkânsız.

**Alperen:** Ciddi konuşalım. Mesela neden benim kahvemden içiyorsun?

Leyla elindeki fincana baktı.

**Leyla:** Bu benim kahvem.

**Alperen:** Hayır, benimkiydi.

**Leyla:** Seninkini içtiğimi nereden çıkardın?

**Alperen:** Çünkü benim kahvem daha güzel.

**Leyla:** O zaman niye benimkinden içtin?

Alperen sustu.

Leyla zafer kazanmış gibi gülümsedi.

**Leyla:** İşte böyle.

**Alperen:** Seninle tartışmak yorucu.

**Leyla:** O zaman tartışma.

**Alperen:** Tamam.

Birkaç saniye sessizlik oldu.

**Alperen:** Ama kahvemi geri ver.

**Leyla:** Alperen!

Masadakiler gülmeye başladı.

---

### 9. SAHNE: AYLİN VE UMUT'UN İDDİASI

Aylin, Umut'un telefonuyla uğraştığını görünce kaşlarını çattı.

**Aylin:** Yine ne yapıyorsun?

**Umut:** Telefonuma bakıyorum.

**Aylin:** Onu ben de gördüm. Ne yapıyorsun?

**Umut:** Çok önemli bir işim var.

**Aylin:** Ne işi?

**Umut:** Sana söyleyemem.

Aylin telefonu almaya çalıştı. Umut telefonu yukarı kaldırdı.

**Aylin:** Ver şunu!

**Umut:** Boy avantajımı kullanıyorum.

**Aylin:** Bir gün o telefonunu elinden alacağım.

**Umut:** O gün gelirse ben de seni engellerim.

**Aylin:** Engelle de göreyim.

Umut telefonu cebine koydu.

**Umut:** Tamam, barışalım.

**Aylin:** Önce özür dile.

**Umut:** Neden?

**Aylin:** Çünkü sinirimi bozdun.

**Umut:** Özür dilerim, çok güzelsin.

Aylin bir an durdu.

**Aylin:** Konuyu değiştirme.

**Umut:** İşe yaradı ama.

Aylin gülmemek için başka tarafa baktı.

**Umut:** Gülümsedin.

**Aylin:** Gülmedim.

**Umut:** Gördüm.

**Aylin:** Umut, sus.

---

### 10. SAHNE: BAHAR VE KENAN'IN KAHVE SAVAŞI

Kafenin biraz daha sakinleştiği bir anda Bahar, Kenan'ın yanına oturdu.

**Bahar:** Arkadaşların gerçekten ilginç.

**Kenan:** Daha iyi günlerini görmedin.

**Bahar:** Bugün kavga ettiler. Daha ne yapabilirler?

**Kenan:** Bir dahaki sefere kafeyi terk ederiz.

Bahar güldü.

**Bahar:** Sen de hiç şaşırmadın ama.

**Kenan:** Alıştım artık.

Bahar masadaki kahvesini almak istedi ama yanlışlıkla Kenan'ın fincanını aldı.

Bir yudum içtikten sonra yüzünü buruşturdu.

**Bahar:** Bu ne?

Kenan fincanına baktı.

**Kenan:** Benim kahvem.

Bahar fincana, sonra Kenan'a baktı.

**Bahar:** Sen bunu nasıl içiyorsun?

**Kenan:** Kahve olduğu için olabilir mi?

**Bahar:** Bence bu kahve değil. Acı bir şey.

**Kenan:** Senin içtiğin de şekerli su.

**Bahar:** En azından içilebilir.

Kenan kendi fincanını aldı.

**Kenan:** Senin damak tadın biraz sorunlu.

**Bahar:** Senin de hayatla ilgili bütün tercihlerin sorunlu olabilir.

Kenan gülmeye başladı.

**Kenan:** Daha iki gündür tanışıyoruz, hemen başladın.

**Bahar:** Ben gerçekleri söylüyorum.

Kenan masadaki tatlı tabağını Bahar'a doğru itti.

**Kenan:** Al, bunu ye. Belki biraz tatlılaşırsın.

Bahar kaşlarını kaldırdı.

**Bahar:** Sen önce şu kahveni iç de kendine gel.

Kenan kahvesinden bir yudum aldı. Yüzünü buruşturmamak için kendini zor tuttu.

Bahar bunu fark etti.

**Bahar:** Ne oldu? Güzel değil mi?

**Kenan:** Güzel.

**Bahar:** Yüzün neden öyle oldu?

**Kenan:** Kahvenin tadını düşünüyorum.

**Bahar:** Tabii, tabii.

Kenan fincanı masaya bıraktı.

**Kenan:** Bir dahaki sefere kahveyi sen seç.

**Bahar:** Senin için mi?

**Kenan:** Kendimi korumak için.

Bahar kahkaha attı.

Kenan da ona bakıp gülümsedi.

---

### 11. SAHNE: GÜNÜN SONU

Saat ilerlemişti. Herkes yavaş yavaş kalkmaya başladı.

Şevval, Bahar'ın koluna girdi.

**Şevval:** Bir dahaki sefere de geleceksin.

**Bahar:** Bakalım.

**Şevval:** Bakalım yok. Geleceksin.

**Bahar:** Peki, geleceğim.

**Samet:** Ben de geleceğim ama İlyas gelmesin.

**Umut:** Sen de gelme istersen, sorun çözülür.

**Samet:** Çok komiksin.

**Alperen:** Ben tatlı varsa gelirim.

**Leyla:** Sen zaten her yere tatlı için geliyorsun.

**Alperen:** En azından neden geldiğimi biliyorum.

Aylin, Umut'un koluna hafifçe vurdu.

**Aylin:** Hadi, kalk artık.

**Umut:** Emir büyük yerden.

**Aylin:** Umut!

**Umut:** Kalktım, kalktım.

Herkes gülerek vedalaştı.

Bahar kapıya doğru yürürken Kenan yanında durdu.

**Kenan:** Bugün olanlar için kusura bakma.

**Bahar:** Senin suçun değil ki.

**Kenan:** Yine de ilk buluşmamız biraz olaylı oldu.

**Bahar:** İlk buluşmamız mı?

Kenan bir an duraksadı.

**Kenan:** Yani... İlk defa hep beraber buluşmamız.

Bahar gülümseyerek ona baktı.

**Bahar:** Tabii, öyle demek istedin.

Kenan başını hafifçe yana çevirdi.

**Kenan:** Aynen.

Bahar gülmeye başladı.

**Bahar:** Neyse, ben gitmeliyim. Görüşürüz.

**Kenan:** Görüşürüz.

Bahar uzaklaşırken Kenan arkasından baktı.

Şevval hemen yanına geldi.

**Şevval:** Abi.

**Kenan:** Ne var?

**Şevval:** İlk buluşmamız mı?

Kenan gözlerini kapattı.

**Kenan:** Sen her şeyi duymak zorunda mısın?

**Şevval:** Ben duymadım, kulaklarım duydu.

**Kenan:** Eve gidiyoruz.

**Şevval:** Tamam, romantik beyefendi.

**Kenan:** Şevval!

Şevval kahkahalarla önden yürümeye başladı.

Kenan ise başını iki yana sallayıp peşinden gitti.

O gün herkes için sıradan bir arkadaş buluşması olarak başlamıştı. Ama İlyas'ın gelişiyle işler karışmış, kahkahalar ve tartışmalar birbirine karışmıştı.

Bahar henüz bu grubun geçmişini bilmiyordu.

Kenan ise Bahar'ın hayatına dair bilmediği çok daha büyük sırlar olduğunu henüz fark etmemişti.

**Çünkü bazı tanışmalar, yalnızca yeni arkadaşlıkların değil, saklı kalmış gerçeklerin de başlangıcıydı.**