SİYAH KAPI

📖 KAYBOLDUĞUM GECE

BÖLÜM 20 — Siyah Kapı

Koşuyorlardı.

Ha-eun’un eli Seung-min’in elindeydi.

Sıkıca.

Arkalarında Ji-ah ve Min-jae’nin bozulmuş sesleri yankılanıyordu.

“KAÇAMAZSINIZ…”

Ama Seung-min durmadı.

Önlerinde büyüyen siyah merkez artık bir kapıya dönüşüyordu.

Devasa.

Derin.

Sanki içine bakanı yutacak gibiydi.

Ha-eun nefes nefese:

“Oraya mı gidiyoruz?!”

Seung-min kısa cevap verdi:

“Çıkış orada.”

---

Kapının önünde

Kapıya yaklaştıkça hava ağırlaştı.

Her adım daha zor geliyordu.

Sanki bir şey onları geri itiyordu.

Ha-eun’un bacakları titremeye başladı.

“Yapamıyorum…”

Seung-min elini daha sıkı tuttu.

“Yapacaksın.”

Arkasında Ji-ah’ın sesi yükseldi.

“HA-EUN!”

Ha-eun refleksle dönecekti—

Ama Seung-min onu kendine çekti.

“Sakın bakma!”

---

Ve düşüş

Tam kapıya birkaç adım kala zemin çatladı.

Ha-eun kaydı.

Ama bu sefer Seung-min de onunla birlikte düştü.

İkisi yere yuvarlandı.

Ha-eun tekrar Seung-min’in üstüne düştü.

Yüzleri yine çok yakındı.

Bu kez daha da yakın.

Nefesleri birbirine değiyordu.

Ha-eun’un eli Seung-min’in göğsündeydi.

Kalp atışını hissedebiliyordu.

Çok hızlıydı.

Seung-min gözlerini ondan ayırmadı.

Bir an…

sanki bu kaosun içinde sadece ikisi vardı.

Ha-eun fısıldadı:

“Kalbin…”

Seung-min hafifçe gülümsedi.

“Seninki de.”

---

Kırılan an

Arkadaki çığlık her şeyi böldü.

Ji-ah ve Min-jae çok yaklaşmıştı.

Ama artık tamamen değişmişlerdi.

Yüzleri bozuluyordu.

Bedenleri uzuyordu.

İnsan gibi değillerdi artık.

Ha-eun korkuyla geri çekildi.

“Bunlar…”

Seung-min ayağa kalktı.

“Koş!”

---

Siyah kapı açılıyor

Kapı bir anda genişledi.

İçinde yıldızsız bir boşluk vardı.

Ama merkezden bir ses geldi.

Bu sefer çok net.

“Birini bırak.”

Ha-eun dondu.

“Ne?”

Seung-min’in yüzü sertleşti.

Kapı tekrar konuştu:

“İki kişi çıkamaz.”

Sessizlik.

Bu söz her şeyi durdurdu.

Ha-eun yavaşça Seung-min’e baktı.

Seung-min de ona.

İlk kez…

gerçek korku yüzündeydi.

---

Seçim başlıyor

Arkalarındaki yaratıklar yaklaşırken kapı son kez konuştu:

“Birini seç.”

Ha-eun’un kalbi sıkıştı.

Ve anladı…

Buradan çıkmanın bedeli vardı.