GERİ DÖNÜŞ

Mjn📖 KAYBOLDUĞUM GECE

BÖLÜM 22 — Geri Dönüş

Ha-eun hiç düşünmeden koştu.

Önündeki yarık yeniden ormana açılmıştı.

Sis bacaklarına dolanıyor, nefes almasını zorlaştırıyordu.

Ama durmadı.

Çünkü Seung-min oradaydı.

Ve onu orada bırakamazdı.

Ayak sesleri yankılanıyordu.

Kalbi her saniye daha hızlı atıyordu.

---

Dönüş yolu

Ormana adım attığı anda her şey yeniden değişti.

Soğuk.

Nem.

Karanlık.

Ağaçlar yeniden etrafını sardı.

Ama bu kez daha farklıydı.

Orman… onu tanıyordu.

Bunu hissedebiliyordu.

Sanki geri geldiğini biliyordu.

Bir fısıltı yükseldi:

“geri… döndü…”

Ha-eun titredi.

Ama devam etti.

---

Seung-min

İleride bir siluet gördü.

Dizlerinin üstünde.

Başı eğik.

Ha-eun nefesini tuttu.

“Seung-min!”

Koşarak yanına gitti.

Gerçekten oydu.

Ama yaralı görünüyordu.

Kolunda siyah izler vardı.

Sanki bir şey ona dokunmuştu.

Seung-min başını kaldırdı.

Ha-eun’u görünce gözleri büyüdü.

“Sen neden geri geldin?!”

Ha-eun gözleri dolarak:

“Seni bırakmadım.”

Seung-min sustu.

Uzun süre sadece ona baktı.

Sonra çok hafif gülümsedi.

“Delisin.”

---

Gerçek itiraf

Ha-eun nefes nefese:

“Belki.”

Bir an sessizlik oldu.

Ormanın sesi bile durmuş gibiydi.

Seung-min yavaşça ayağa kalktı.

Ha-eun’a çok yaklaştı.

Çok yakın.

Gözleri onun gözlerindeydi.

“Geri dönmemen gerekiyordu.”

Ha-eun fısıldadı:

“Ama döndüm.”

Seung-min’in eli yanağına dokundu.

Sıcak.

Gerçek.

Bu kez sahte değildi.

“Benim için mi?”

Ha-eun gözlerini kaçırmadı.

“Evet.”

---

İlk öpücük

Seung-min ona baktı.

Sanki bir şey söylemek istiyordu ama söyleyemiyordu.

Sonra yavaşça eğildi.

Ha-eun’un nefesi kesildi.

Ve dudakları birbirine değdi.

Kısa.

Ama gerçek.

O kadar kısa ki…

ama bütün korkuyu susturmaya yetti.

Ha-eun gözlerini kapattı.

Bir saniye boyunca dünya durdu.

---

Kırılan an

Ama sonra…

yer titredi.

Orman öfkelendi.

Ağaçlar sarsıldı.

Fısıltılar bağırışa dönüştü.

“İKİSİ BİRLİKTE OLMAZ!”

Seung-min hemen Ha-eun’u arkasına aldı.

“Koşmamız gerek.”

Ha-eun nefes nefese başını salladı.

Ama bu kez yalnız değildi.

---

Son kapı

Uzakta yeni bir ışık belirdi.

Bu kez beyaz.

Temiz.

Gerçek gibi.

Seung-min elini tuttu.

“Sadece bir kez açılacak.”

Ha-eun ona baktı.

“Birlikte.”

Seung-min başını salladı.

“Birlikte.”

Ve ikisi ışığa doğru koşmaya başladı.
Davamı uzun Bi süre sonra gelebilir pek müsait değilim.💐💖