SEÇİM

📖 KAYBOLDUĞUM GECE
BÖLÜM 21 — Seçim (Gerçek Başlangıç)

“SEUNG-MIN!”

Ha-eun’un çığlığı karanlığın içinde yankılandı.

Ama bu kez… düşmüyordu.

Siyah kapının içine itildiği anda yere sertçe çakılacağını sanmıştı.

Ama olmadı.

Ayakları zemine değdi.

Yavaşça.

Titreyerek.

Gözlerini açtı.

Ve nefesi kesildi.

Burası…

okuldu.

Haedong Lisesi.

Koridorlar.

Dolaplar.

Sınıflar.

Her şey normal görünüyordu.

Ama fazlasıyla sessizdi.

Çok sessiz.

Ha-eun nefes nefese etrafına baktı.

“Bu… nasıl mümkün…”

Az önce ormandaydı.

Seung-min orada kalmıştı.

Ama şimdi…

buradaydı.

Tek başına.

---

Ses

Koridorun sonundan bir ayak sesi geldi.

Tak.

Tak.

Tak.

Ha-eun dondu.

Kalbi deli gibi atıyordu.

Yavaşça geri çekildi.

Ses yaklaşıyordu.

Ve sis…

yeniden koridorlara dolmaya başlamıştı.

“Hayır…”

Sonra bir ses duyuldu.

“Ha-eun.”

Tanıdığı bir ses.

Seung-min.

Ha-eun anında döndü.

“SEUNG-MIN?!”

Koridorun sonunda duruyordu.

Ama bir şey yanlıştı.

Çok sakindi.

Fazla sakindi.

---

Şüphe

Ha-eun ona doğru bir adım attı.

Ama durdu.

Çünkü Seung-min’in gölgesi yoktu.

Hiç yoktu.

Ha-eun’un sesi titredi.

“Sen… gerçek misin?”

Seung-min gülümsedi.

Ama o gülümseme…

tanıdık değildi.

“Sen ne düşünüyorsun?”

O anda koridorun lambaları titredi.

Birden…

arkasında başka sesler belirdi.

Ji-ah.

Min-jae.

Ara.

Hepsi oradaydı.

Ama gözleri aynıydı.

Boş.

Siyah.

---

Tuzağın içi

Ha-eun geri çekildi.

“Bu gerçek değil…”

Seung-min kopyası bir adım attı.

“Doğru.”

Bir adım daha.

“Bu… seçim odası.”

Ha-eun’un nefesi kesildi.

“Ne?”

Koridor çatlamaya başladı.

Duvarlar eğildi.

Okul görüntüsü bozuldu.

Altında yine o siyah boşluk görünüyordu.

Sanki gerçek deri gibi soyuluyordu.

Ve merkezden gelen o ses geri döndü:

“Gerçek seçimi yapmadın.”

Ha-eun bağırdı:

“Ne istiyorsun?!”

Ses cevap verdi:

“Onu kurtarmak istiyorsan… geri dön.”

Ve zemin ikiye ayrıldı.

Bir yol…

yeniden ormana açılıyordu.

Ha-eun gözlerini kapattı.

Tek düşündüğü şey Seung-min’di.

Sonra…

koşmaya başladı.

Çünkü hikâye daha bitmemişti.