Karanlık günler kitap kapağı

5. bölüm / 6

Karanlık günler

Uygulamada Aç
Bölümü paylaş
Bu sayfayı paylaş
WhatsApp

Kitap sayfası
Bölümler 6Şu an: Karanlık günler

5.Bölüm
Akşam olunca Nisan tekti Aram "Bu akşam Boranın bekarlığa veda var sen bensiz yiyeceksin!"dedi nisan "Yok ben de hazırlanıp yemeğe çıkacağım!"dedi Aram kaslarını çattı "Gri gözlüm ile mı?"dedi Nisan "Birincisi artık o senin gri gözlün değil ikincisi hayır onunla çıkmayacağım yeni bir arkadaş edindim onunla çıkacağım!"dedi Aram ciddiyetle "Kim?"diye sordu Nisan "Alaz Pars!"dedi Aram kaslarını havaya kaldırdı "Erkek düşmanı kardeşim yeni bir erkek arkadaş edinmiş üstüne de onunla yemeğe çıkıyor?"dedi nisan alayla "Haha çok komik!"dedi Aram "Bu arada Eylül hala benim gri gözlüm sadece bana kızgın ben yarın düğünde alırım onun gönlünü!"Nisan Aram'a parmak çekti "Nah alırsın gönlünü!"dedi aram ayağa kalkıp kapıya yöneldi "Alınca görürsün!"dedi Nisan "Yani hiç bir zaman!"diye bağırdı
*
Alaz'ın emriyle Sarı Zümra'yı mekana getirmisti Zümra utangaclikla içeriye girip Sarı'ya sarıldı Sarı da ona sarıldı Zümra "Beni affetti mı?"dedi Sarı "Alaz sana kıyamaz merak etme!"dedi ve içeriye girince Aslı Zümra'yı görüp sevinçle ayağa kalktı ve "Zümra!"deyip Zümra'ya sarıldı Zumra da ona sarıldı Sarı "Ben?"deyince Aslı ona göz devirdi "Sen o güzel kızların yanına git!"dedi ve Zümra'ya sarılan Kerem kahkaha patlattı Sarı "Ne ne kizu?"dedi Kerem "Trolleme bizi Alaz bize her şeyi anlattı!"dedi ve göz kırptı Sarı "Ulan Alaz ulan alaz!"dedi ve Alaz içeriye geldi "Söyle Sarım!"diye seslendi Sarı "Ben senin hesabını göreceğim!"dedi ve Alaz güldü Zümra Alaz'ın karşısına çıktı "Alaz?"dedi boğul bir sesle Alaz keyifle "Gel!"dedi Zümra gülümseyip Alaz'a koştu Alaz Zümra'ya sarıldı sarılmayı bırakınca "Kuti gözünü açtı!"dedi herkes sevinçle aşağıya indi Kutay'ın odasına doluşıklarında Kutay "Oğlum bune lan böyle yapacaginizi bilseydim daha önce vurulurdum!"dedi Sarı ters ters baktı "Oğlum bak ağzına bir çarparım görürsün gününü!"dedi Kutay güldü "Şaka şaka!"dedi Zümra gelip "Kutim özür dilerim!"dedi Kutay Zümra'nın elini tuttu "Yahu ne özrü güzelim ne özrü!"dedi Zümra gülümsedi gözleri doldu "Hepiniz affedin beni cok pişmanım sadece...bilmiyorum gelemedim..."Dedi Aslı "Geçti artık biz aileyiz Zümra..."dedi Kerem elini Zümra'nın boynuna attı "Tabii kızım ne özrü!"dedi Zümra Alaz'a baktı Alaz ona içtenlikle gülümsedi "Kardeşler arasında küslük olmaz!"dedi Zümra gülümsedi ve Kutay'ın komedisinin üstünede Alaz'ın telefonu çaldı arayaninin üzerinde Nisan yazıyordu Aslı "Oha Alaz'ın telefonunda ilk kez ben ve Zümra dışında bir kız var yoksa...?"dedi Kutay "Ooooo Alaz hızlısın!"dedi Sarı Alaz'a "Nisan mı?"diye baktı Kerem "Alaz da masallah Sarı'nın alemlerinde önü yalnız bırakmamış!"dedi Zümra gülüp "Oooo sarı Aslı neyine yetmiyor?"deyince Alaz çalan telefonuna uzandı ve aramayı cevapladı
"Efendim Nisan?"
"Alaz ben konum atayım mı sana?"dedi ve arkadan diğerleri gülüşünce Nisan "Şey galiba müsait değilsin kız erkek sesleri da ona geliyor?"diye sözünü noktaladı
"Kızlarla değilim!"deyince Aslı,Zümra ve Kerem Zeki Arkunun kıskanç şarkısını söyledi Alaz onlara ters ters baktı
"Emin mısın?"dedi Nisan
"Yani kardeşlerimleyim!"dedi
"Sarı ve Zümra dışında kaç tane var!"dedi
"Üç tane daha var!"dedi
"Ha!"dedi
"Konum at gelip alayim seni!"deyince Sarı be Kutaydan bir "Ooooo"sesi yükseldi telefonu kapattı Alaz Zümra "Inşallah Aramın şımarık kardeşi değildir!"dedi Alaz "O!"diye cevapladı hepsi Alaz'a şaşkınlıkla baktı Sarı hariç "Ne o kız mı Nisan Kayahan!"dedi Aslı Alaz başıyla onayladı Kutay "Alaz delirmiş!"dedi Kerem "Oğlum çok riskli biz bu adamların ailesini öldürdük kardeşlerini şuan alt katta esir tutuyoruz farkında mısın?"dedi Alaz onayladı ve "Sonra konuşalım!"deyip odadan çıktı
*
Aram bekarlığa vedaya gitti kulüpte Pelin,Akan,Bora,Eylül ve bir kaç arkadaş daha vardı Pelin ellerini Boranın boynuna doladı Bora Pelini belinden tutup kendine çekti ve dans etmeye başladılar müzik eşliğinde Pelin "Yarın karin oluyorum"dedi neseyle Bora başıyla onaylayıp güldü Akan ile Eylül dans ediyordu Aram geldi ve Akan ile Eylulun yanında durdu "Gri gözlüm Akanım ne yapıyorsunuz?"dedi Eylül dans ederken bir yandan da "Nerden gri gözlün oluyorum ben senin?"dedi Aram "Sevgilim olarak!"diye cevapladı Eylül "Iyi de ben senin sevgilin değilim ki!"dedi akan arkadan onu pelinden kurtarmak için çağıran Borayı fark edip "Ben Boranın yanına gidiyorum!"dedi ve Bora ve Pelinin yanına gidip "Pelo kardeşimi alabilir miyim?"dedi Pelin "Düğün gecesi almamak şartıyla!"dedi Akan "Düğün gecesi eti de kemiği de senin!"deyince Bora Akan'a şaşkınlıkla baktı Pelin ise onları yalnız bıraktı Aram Akan gidince ciddiyetle "Eylül bak biliyorum seni çok kırdım,üzdüm belki de onca yaşayacağımız şey vardı ve ben buna engel oldum ama yeniden deneyebiliriz günlerdir ayrıyız ve ben sensiz yapamadığımı anladım...Bak Sen ne istersen o olur yavaştan alırız ne dersin?"dedi Eylül Aram'a dikkatle baktı "Kendi kıymetimi yeniden bilmişken olmaz!"diye reddetti Aram yalvarırcasına baktı "Son kes bir şans ver senin yıpranmaya,üzülmene izin vermeyeceğim yemin ederim bir daha kendini kaybetmeyeceksin!Biz böyle bitemeyiz Eylül böyle değil...bu şekilde olmaz...." dedi Eylül "Peki ya Zümra?"dedi Aram "O benim sadece iş arkadaşım ötesi de yok..."dedi Aram "Kardeşlerimi annem ve babamı kaybettim seni de kaybetmeyeyim Eylül lütfen üçüncü kes hayatımdaki birini kaybedersem artık kendimi kaybedeceğim!"deyince Eylül birden Aramın boynuna sarıldı Aram gülümseyerek kollarını Eylül'ün beline sardı onları izleyen Akan ve Bora güldüler Bora "Bak sayemde barıştılar!"dedi Akan "Herkese bir iyiliğin dokunuyor o kesin kendin hariç!"dedi Bora "Sen de ne güzel motive ediyorsun beni!"dedi Akan güldü ve Aramın telefonuna mesaj geldi Eylül'e sarılmayı bırakıp mesaja baktı
Bilinmeyen numara
"Kardeşlerinin yerini biliyorum!Yarın saat 16.00 da söyleyeceğim beklemede kal!" Yazıyordu Aramın eli kalbine gitti "Ata büşra..."diye fısıldadı Eylül Bora ve Akan Aramın yanına geldiler Eylül "Ne oldu?"dedi Aram mesajı üçüne doğru doğrulttu Bora heyecanla "Oha oğlum çok iyi haber sonunda be sonunda!"dedi Akan "Çok iyi be oğlum çok iyi ama yarın düğünden sonra göreve gideceğim!"dedi Aramın gözleri mutlulukla gülerek üçüne de sarıldı "Buldum lan buldum!"diye bağırdı ve üçü de zıpladı sevinçle
*
Alaz Nisanın evinin önünde durdu spor lüks siyah arabasıyla "Ev değiştirmişler!"dedi ve Nisan tüm güzelliğiyle dışarıya çıktı hem bu kadar sade olup bu kadar güzel olmayı nasıl başarıyorsun?diye düşündü Alaz arabanın camından ona hayranlıkla bakıyordu lacivert mini bir elbise giymişti saçını açık bırakmıştı hafif bir makyaj yapıp yeşil gözlerini ve duruluğunu daha da ortaya çıkarmıştı Nisan arabaya bindi "Selam!Araban güzelmiş!"diye de ekledi Alaz ciddiyetle " Selam ve teşekkür ederim!"dedi Nisan önüne döndü yol boyu sessizlerdi restorana geldiler arabadan inip restorana girdiler en güzel masaya rezervasyon yaptırmışlardı Alaz Nisanın sandalyesini çekti Nisan oturdu Alaz da karşısına oturdu ama Nisan hüzünlüce bakıyordu Alaz kaslarını çattı " Ne oldu?"dedi Nisan yutkundu "Her pazar bu restorana ailecek gelirdik Ataberk ile Büşra atışırlardı annem ve babam bizimle ilgilenirdi Aram yine buzdağlığını yapardı..."dedi ve Nisan gözünden gelen bir damla yaşa engel olamadı işte o an Alaz'ın pişmanlık anıydı yetim olarak doğan yetimhanede büyüyen kendine aile yapan Alaz Pars Sertkaya iki kardeşi yetim,savunmasız bırakmıştı onları bir avuç anıya muhtaç bırakmıştı onun hayatını kurtaran kadının Alaz yüzünden her gün canından can gidiyordu Nisan "Ailem parçalandı kardeşlerim kaçırıldı Aram çok değişti yalnız kaldım..."dedi O kadar çok dolmuştu ki en ufak bir anda döküldü Alaz "Başın sağ olsun!"dedi ve hiç istemediği şeyi diledi "umarim kardeşlerini bulursun!"dedi Nisan gözyaşlarını sildi "Şey...üzgünüm bir an patladım!"dedi Alaz "Bazen insan öyle bir doluyor ki hayata karşı en ufak bir an geliyor patlıyor birden en azından sen ailenle olan geçmişine tutunuyorsun ben...doğduğumdan beri yetimhanedeyim zaten orada tanıştık kardeşlerimle ve aile olduk!"dedi Nisan "Hiç aramadın mı anne ve babani?"dedi Alaz "Bırakildigim yere dönecek kadar aptal değilim...aynı yerdeyiz belki de aynı gokyuzune bakiyoruz belki de ama umrumda değil...!"dedi ilk kez Alaz Sarı dışında birine açılmıştı Nisan "Ama hiç mi neden diye sormak istemedin?"dedi Alaz "Ben bugüne kadar karşımdaki insana sormam gereken soruları hep kendime sordum içimdekileri ,duygularımı ya kendimle ya da Sarıyla paylaştım..."dedi ve devam etti "Çünkü kardeşler olarak sadexe ikimiz doğduğumuz anda bırakılmışız yetimhaneye diğerleri dört beş yaşındayken aileleri oldu diye geldi biz ikimizin ise ailesi bizi bebekken terk etmiş!"dedi Nisan Alaz'ın masadaki elini sıkıca tuttu "Senin tattığın acı kadar iyi anlamıyorum seni ama anlıyorum Alaz bana ne demişti Akan biliyor musun annem ve babam öldüğünde o acı hiç bir zaman geçmeyecek ama o acıyla yaşamayı öğreneceksin...ki Sen öğrenmişsin!"dedi alaz gülümsedi "Sen de öğrendin mi?"dedi Nisan başıyla onayladı "Uzun zaman aldı ama öğrendim..."dedi
Sonra daha eglenceli konulardan bahsedip güldüler tabii Alaz ciddi olarak sadece tebessüm ediyordu ama şakaları Nisan'ı kahkahaya boğuyordu "Guluncede,üzülünce de bu kadar güzel olman çok saçma!"dedi Nisan güldü "Valla güzellik konusunda hiç te mütevazı olamayacağım haklisin çok sacma cok güzelim değil mi?"dedi tatli bir ifadeyle Alaz tebessüm etti "Çok güzelsin..."

Bölüm etkileşimi

Okurlar bu bölümle etkileşime geçti

12okunma 9beğeni 0yorum
Bu iki tercih yalnızca bu tarayıcıda saklanır; yukarıdaki Vaveyla sayaçları gerçek uygulama verisidir.

Kategoriler ve Temalar

Kategoriler ve temalar yükleniyor…