Yanış son

İlk Gün – Öğleden Sonra
Savaş iyice kızıştı. Vel’Koz gökyüzünden mor lazerlerini yağdırıyordu. Aatrox bir lazerin tam önüne atladı, kılıcıyla lazeri kesip Vel’Koz’un kendisine yöneltti. Canavar kendi ışınıyla delindi ve yere yığıldı.
Cho’Gath ise dev ağzını açıp Aatrox’u yutmaya çalıştı. Aatrox kılıcını canavarın damağına sapladı, bütün ağırlığıyla bastı ve Cho’Gath’ın kafasını ikiye yardı.
Saatler geçti. Kumlar artık mor ve kırmızı kanla kaplanmıştı. Ölü Void yaratıkları tepeler oluşturmuştu.
İkinci Gün
Savaş hiç durmadı. Hiçlik yeni yeni yaratıklar göndermeye devam ediyordu. Bu sefer Bel’Veth de ortaya çıktı. Kraliçe, iğrenç bacaklarıyla kumların üstünde kayarak Aatrox’un üstüne geldi. İkisi tam beş saat boyunca çarpıştı. Bel’Veth’in kuyruğu Aatrox’un zırhını deliyor, Aatrox’un kılıcı ise onun etini parçalıyordu.
Üçüncü günün sabahında Naafiri’nin neredeyse yarısı ölmüştü. Rhaast’ın Scythe’ı kırılmıştı. Varus’un yayı çatlamıştı. Ama Aatrox hâlâ dimdikti.

Dördüncü Gün – Final
Aatrox tek başına son saldırıyı başlattı. Kılıcını iki eliyle kavradı, havaya sıçradı ve tüm gücüyle yere vurdu. Dev bir karanlık patlaması oldu. Binlerce Void yaratığı aynı anda patlayarak yok oldu. Kumların altındaki Hiçlik kapıları bile çatladı.
Son kalan Bel’Veth, Aatrox’un karşısına dikildi. İkisi son bir kez daha çarpıştı. Aatrox’un kılıcı Bel’Veth’in göğsüne saplandı ve canavarı olduğu yere mıhladı.
Bel’Veth son nefesini verirken fısıldadı:
“…Siz… kazandınız…”
Aatrox kılıcını çekti. Etrafına baktı.
Kumlar cesetlerle kaplıydı. Hiçlik ordusu tamamen yok olmuştu.
Aatrox yavaşça kılıcını omzuna koydu. Sesi çölü inletiyordu:
“Hiçlik bitti.
Şimdi… gerçek savaş başlıyor.”
Karanlık, ilk büyük zaferini almıştı.