Bölüm 1 : UYANIŞ

Shurima’nın kızgın kumları altında, zamanın bile unuttuğu bir öfke yatıyordu.
Binlerce yıldır orada, derinlerde, karanlık bir hapishanede zincirlenmişti. Ne güneş ulaşabiliyordu oraya, ne rüzgâr, ne de herhangi bir canlı. Sadece sonsuz bir sessizlik ve bastırılmış, kaynayan bir nefret vardı. O nefret artık uyanıyordu.
Önce kumların üzerinde çok hafif bir titreşim oldu. Sanki yerin altında dev bir kalp yeniden atmaya başlamış gibi. Bir kum tanesi kaydı, ardından bir diğeri… Sonra tüm kum tepesi yavaş yavaş hareket etmeye başladı. Titreme arttı, arttı, sonunda yer sarsılmaya başladı. Kumlar dalga dalga kabardı, sanki altında bir canavar kıpırdanıyordu.