Sesiz ev

Sessiz Ev
William dizlerinin üzerine çöktü. Gözleri ailesindeydi ama aklı gördüklerini kabul etmiyordu.
“Hayır... Lütfen.”
Ellerinin titrediğini hissetti. Hayatında ilk kez ne yapacağını bilmiyordu. Her zaman güçlü olması öğretilmişti. Bir Demir ailesi üyesi asla diz çökmezdi.
Ama o gece William artık eski William değildi.
Telefonunu çıkardı ve güvendiği tek adamı aradı.
“Michael, hemen eve gel.”
“William? Sesin neden böyle?”William gözlerini kapattı.
“Ailem öldürüldü.”
Telefonun diğer ucunda sessizlik oldu.
“Ne? Kim yaptı bunu?”
William başını kaldırıp karanlık koridora baktı.
“Bilmiyorum. Ama öğreneceğim.”
Bir süre sonra Michael eve geldi. Evi kontrol ettikten sonra William'ın yanına yaklaştı.
“Bunu yapanlar profesyonel. Neredeyse hiç iz bırakmamışlar.”
William ayağa kalktı.
“Her zaman bir iz vardır.”
Tam o sırada yerde, babasının elinin yakınında küçük, siyah bir zarf gördü. Üzerinde yalnızca tek bir harf vardı:
W.
Zarfı açtı. İçinden kısa bir not çıktı.
Gerçeği öğrenmek istiyorsan, düşmanına bak.
William notu birkaç kez okudu.“Bu ne demek?” diye sordu Michael.
William cevap vermedi. Çünkü zihninde tek bir isim belirmişti: yıllardır ailesiyle düşman olan adam.
Ama bir şey onu rahatsız ediyordu.
Babası bu notu neden saklamıştı?
Ve neden üzerinde William'ın baş harfi vardı?
Notu cebine koydu. Gözlerindeki acı yavaş yavaş yerini soğuk bir kararlılığa bıraktı.
“Yarın herkes benim öldüğümü düşünecek,” dedi.
Michael şaşkınlıkla ona baktı.
“Ne yapacaksın?”
William kapıya doğru yürüdü.
“Beni tanıdıklarını sanıyorlar. Onlara gerçek William'ı henüz göstermedim.”
Dışarıda yağmur hâlâ yağıyordu.
William son kez arkasına baktı.
Bu gece ailesini kaybetmişti. Yarın ise düşmanları korkmayı öğrenecekti.