GİZLİ DOSYA

“Isabella'ya güvenme.”
Mesajı defalarca okudum. Bilinmeyen bir numara, tanımadığım bir kişi ve ailemin ölümünden geriye kalan bir yüzük...
Her şey birbirine bağlıydı.
Ama nasıl?
“Michael!”
Kapı açıldı ve Michael içeri girdi.
“Isabella hakkında her şeyi öğrenmek istiyorum. Nerede yaşıyor, kimlerle görüşüyor, ailesiyle ilişkisi nasıl... Hiçbir ayrıntıyı atlama.”
Michael başını salladı.
“Ya bize tuzak kuruyorsa?”
Pencereden dışarı baktım.
“O zaman tuzağına düşen kişi o olacak.”
Birkaç saat sonra Michael elinde siyah bir dosyayla odama girdi.
“Adı Isabella Blackwood. Babası Edward Blackwood, şehrin en güçlü mafya liderlerinden biri.”
Dosyayı açtım. İçinde Isabella'nın fotoğrafları ve ailesiyle ilgili bilgiler vardı.
Fakat son sayfaya geldiğimde elim durdu.
Babamın adı.
Yıllar önce çekilmiş bir fotoğrafta babam, Edward Blackwood'un yanında duruyordu. Üstelik birbirlerine düşman olduklarını düşündüğüm bu iki adamın yüzlerinde dostça bir gülümseme vardı.
“Bu fotoğraf ne zaman çekilmiş?”
“On iki yıl önce.”
Fotoğrafa uzun süre baktım.
Babam bana Blackwood ailesinin güvenilmez olduğunu söylemişti. Peki, neden onunla birlikte fotoğraf çektirmişti?
Dosyanın arasından küçük bir kâğıt düştü.
Üzerinde tek bir cümle yazıyordu:
“Anlaşma bozulursa ikisi de ölecek.”
Kâğıdı masaya bıraktım.
“Michael, babamın geçmişini araştır. Özellikle Blackwood ailesiyle olan ilişkisini.”
Michael kapıya yöneldi ama çıkmadan önce durdu.
“William, bir şey daha var.”
Ona baktım.
“Ne?”
“Isabella bu sabah ortadan kaybolmuş. Evinde kimse yokmuş.”
İçimde açıklayamadığım bir huzursuzluk belirdi.
Tam o sırada telefonum çaldı.
Bu kez arayan Isabella'ydı.
“Beni dinle,” dedi aceleyle. “Sana anlatmam gereken bir şey var.”
“Neredesin?”
“Bunu telefonda söyleyemem.”
“Isabella, oyun oynayacak durumda değilim.”
“Bu bir oyun değil, William. Babanın ölümünden önce seninle ilgili bir şey öğrenmiş olduğunu düşünüyorum.”
Bir an nefesim kesildi.
“Ne öğrenmiş?”
Telefonun diğer ucunda bir ses duyuldu. Isabella fısıldadı:
“Beni buldular.”
Sonra hat kesildi.
Telefonu elimde sıkarak ayağa kalktım.
Artık bu iş yalnızca intikam meselesi değildi.
Birileri Isabella'nın susmasını istiyordu.
Ve belki de aynı kişiler, ailemi öldürenlerle aynı kişilerdi.
Ama en büyük soru hâlâ cevapsızdı: Babam benden ne saklamıştı?