15.BÖLÜM-YILDIZLARIN ALTINDA

Kamp ateşi yavaş yavaş sönmeye başlamıştı.

Ekip çoktan çadırlarına çekilmişti. Gecenin sessizliğini yalnızca rüzgârın uğultusu ve ateşin çıtırtısı bozuyordu.

Leyla ateşin karşısında oturmuş, alevleri izliyordu.

Baran sessizce yanına geldi.

"Uyumadın mı?"

Leyla başını iki yana salladı.

"Bugün yaşananlardan sonra uyuyamadım."

Baran onun yanına oturdu.

Bir süre ikisi de konuşmadı.

Sessizlik bu kez rahatsız edici değildi.

Aksine, ikisine de huzur veriyordu.

Baran derin bir nefes aldı.

"Bir şey söylemem gerekiyor."

Leyla merakla ona baktı.

"Dinliyorum."

Baran gözlerini ondan ayırmadan konuştu.

"İlk tanıştığımız gün seni sadece korumam gereken biri sanıyordum."

Leyla gülümsedi.

"Sonra?"

"Sonra seni tanıdım."

Kısa bir sessizlik oldu.

"Şimdi ise... sana bir şey olacağı düşüncesi bile beni korkutuyor."

Leyla'nın gözleri doldu.

"Aslında ben de aynı şeyi hissediyorum."

Baran şaşkınlıkla baktı.

"Gerçekten mi?"

Leyla hafifçe başını salladı.

"Ne zaman olduğunu bilmiyorum ama... sana âşık oldum."

Baran'ın yüzünde uzun zamandır görülmeyen sıcak bir gülümseme belirdi.

Yavaşça ayağa kalktı ve Leyla'ya elini uzattı.

Leyla tereddüt etmeden elini tuttu.

Birbirlerine birkaç adım daha yaklaştılar.

Artık aralarında neredeyse hiç mesafe kalmamıştı.

Baran yumuşak bir sesle konuştu.

"İzin verir misin?"

Leyla gülümseyerek başını salladı.

"Evet."

Baran elini nazikçe Leyla'nın yanağına koydu.

İkisi de gözlerini kapattı.

Ve yıldızların altında, kamp ateşinin sıcak ışığında, ilk gerçek öpücüklerini paylaştılar.

Kısa ama içten bir andı.

Ayrıldıklarında ikisi de gülümsüyordu.

Leyla hafifçe güldü.

"Demek sonunda oldu."

Baran da gülümseyerek cevap verdi.

"Sanırım artık geri dönüş yok."

Tam o sırada kapı açıldı .İçeriye Demir girdi.

" Sabah beşte yola çıkıyoruz! Romantizminize arabada devam edersiniz"

Leyla gülmekten kendini tutamadı.

Leyla başını iki yana salladı.

"Romantik anlarımızı bölme konusunda gerçekten yetenekli."
Baran yüzündeki hafif gülümseme ile;
"Çekecegi var benden yeter artık buramıza kadar geldi ya!"

İkisi el ele ateşin başında birkaç dakika daha oturdu.

Karşılarında zorlu bir mücadele vardı.

Ama artık bunu yalnız değil...

Birlikte vereceklerdi.