Yeni yerler yeni insanlar

Kadın karakterimiz: Lamina Boz siyah saçlı kahverengi gözlü ve anneden gelen gözlerinde çekiklik vardı beyaz ve hassas bir teni vardı babası ve abisi yüzünden yüksek sesten çok korkuyordu

Erkek karakterimiz ve çetesi: Yusuf Tuna anne ve babası okulun sahibi kumral saçlı ela gözlü elinin bilek bölümünde çete olarak yaptırdıkları ateş dövmesi var
.
1. Üye: Egemen Taş sarı saçlı mavi gözlü erkek güzeli babası şirket yönetiyor çetenin tedarikçi ne ihtiyaç varsa dakikasında bulur bekar kızlarla günü birlik takılır

2. Üye: Karan Güneş kahverengi saçlı mavi gözlü çetenin çapkını ve yakışıklı bir üye çetede ki hacker en saklı bilgiyi bile bulur

3. Üye: Emre Yürek siyah saçlı sevgilisi vardı ama ölünce kimseyle beraber olmadı çetenin en sessizi ve en bağlısı Yusuf uğruna canını verir eskiden kafes döğüşlerine katılırdı

4. Üye: Kaan Bozkır sarı kumral arası saç tonu ve yeşil gözlü Grubun beyni ve planlayıcısı. Çok az konuşur, ama konuştuğunda herkes dinler. Fiziksel kavgaya girmek yerine grubun arka plandaki hamlelerini planlar ve okul içi "bilgi akışını" kontrol eder. Sevgisi var

5. Üye: Arda Yılmaz dış görünüş olarak Karanın kopyası Grubun en hareketli ve öngörülemez üyesi. Kuralları umursamayan, riski seven ve liderin kararlarını ikiletmeden uygulayan biri. Esprili ve rahat bir tavrı vardır ama kriz anlarında anında ciddileşir. Sevgili var

________________§__________________

Her şeyden kaçmak istiyordum özellikle ev demeye bin şahit isteyen o yerden ev nedir yuva nedir sevgi ve saygının olduğu o yerdir ama orada yoktu babamın şiddetinden abimin itip kakmasından çok bunalmış derslerime yoğunlaşmıştım çünkü o evden kurtulmak istiyordum

%100 bursla bir okula girmiştim aslında zenginlerin okuluydu ama aralarında benim gibi burslu olanlarda vardı yarın da okulun ilk günüydü eskiden okula gönderilmediğim için 18 yaşında 11. sınıfım babam ve abime hiç birşey söylememiştim çünkü biliyordum ki beni eve hapsederler bugün herkes uyuyunca kaçacaktım ve izimi kaybettirecektim

"Lamina neredesin lan gel buraya" babamın sesi ile yerimden sıçradım ve koşarak salona gittim abimle büyük koltukta oturuyordu "git ve yiyecek bireyler hazırla misafirler gelecek" inşallah düşündüğüm kişiler değil Allahım lütfen onlar olmasın

Hemen mutfağa gittim ve meze hazırlamaya başladım zaten abim gelirken alkol almıştı her şey hazırdı kapı çalınca gidip açtım tam tahmin ettiğim kişilerdi babamın arkadaşı Hakan amca iki oğlu Murat ve Yasin onlardan nefret etme sebeplerim her geldiklerinde baba ve oğullar beni köşeye şıkıştırır fırsat buldukça dokunurlardı

Hakan amca babama seslendi " Yasin bugün müsaitseniz sizde kalacağız" dedi beni süzerek derince yutkundum bugün buradan gitmem gerekiyordu yoksa her şeyin sonu olurdu onlar mutfaktaki masaya geçti ve bende hızlıca odama gidip sırt çantamı çıkardım aşağı radyo sesi geliyordu hızlıca kıyafetlerimi çantaya katlamadan koydum ve sakladığım parayı da çıkardım hem çalışıp hem okudum maaşıma babam ya da abim el koyardı ama bahşişleri saklardım şimdi de kullanma zamanı gelmişti tüm ihtiyacım olan eşyalarımı yanıma aldım ve üzerime kollarımda ki yaraları örtmek için hırka geçirdim ve yüzüme maskemi geçirdim çünkü yüzümde de iyi yara vardı camı açtım ve korkuluklardan tutunarak kendimi aşağı attım götümün üstüne düşmüştüm

"Sizden nefret ettiğim kadar kimseden nefret etmedim inşallah kendi karanlığında boğlursunuz" dedim yüzlerine söyleyemezdim hızlıca otogara gittim zaten 2 gün öncesinden bilet almıştım

Hemen İstanbul otobüsüne bindim çoktan yokluğumu fark etmişlerdir yakalanmam benim için ölüm fermenı olurdu hattımı kırıp atmıştım İstanbul da yeni hat alacaktım