Arafta kalmak

Telefon daha açık ve adamın kahkahası geliyordu "Sana kızını ben getireceğim ama arkadaşlarımın saçının teline zarar verirsen seni bu dünyadan silerim" dedim ve telefonu kapatıp otogara sürdüm

Biraz kuralları çiğneyerek neredeyse 10 dakika sonra otogora geldim hızlıca içeri girdim Lamina otobüsün kapısındaydı biletini kontrol ettiriyorum yüzünde siyah bir maske vardı koşarak otobüse ilerledim ve Laminanın bileğine yapışıp onu çekiştirmeye başladım

"Dur... Dur bırak beni Yusuf" ona döndüm sinirliydim çünkü onun yüzünden en yakın arkadaşlarım tehlikedeydi

"Bırakayım mı senin yüzünden en yakın arkadaşlarım ekibim tehlikede"
dedim büyümüş gözlerle bana bakıyordu ve başını iki yana sallamaya başladı

"Ben ben bir şey yapmadım bu sefer yapmadım gerçekten yapmadım" dedi ve çıkışa ilerlemeye başladı bende peşinden gittim ve kolunu tuttum

"Nereye" dedim kaçamadı kaçmamalı arkadaşlarımı kardeşim dediğim insanları kurtarmalıydım ne olursa olsun

"Beni ona götür istediği benim bu sefer olmaz bu sefer benim için birinin daha canı acımamalı" dedi ne diyeceğimi bilmiyordum hızlıca motoruma ilerledik sorgulamayacaktım

"Neden arkadaşlarını yakaladı ki" dedi motora bindim ve ona kaskımı uzattım takıp arkama bindi motoru çalıştırdım "Hey bir soru sordum"

"Başka zaman kaçak" dedim bir yandan da o adamı tekrar aradım "Kızın bende konum at" dedim adam yine kahkaha attı

"Tek gel" dedi buna sırıttım "iyi kızını eve bırakayım o zaman" dedim hala sırıtıyordum

"o sence insan mı kendi annesini ve kardeşini öldüren biri sence insan mı" dedi ben ne diyeceğimi bilemeden o telefonu kapattı

motoru durdurdum ve inip yönümü Laminaya çevirdim "Ne yaptın sen" dedim hiddetle o da motordan inip arkasına sığındı

"H.. Hi... Hiç bir şey" dedi sesi titriyordu ve kaskın altından belli olamasada korkak gözlerle bana baktığına eminim

"Anneni ve kardeşini mi öldürdün Lamina" dedim bir adım bir adım diyerek geri çekilmeye başladı ben de motorun öbür tarafına geçtim

"Ben yapmadım yemin ederim ben yapmadım o yaptı abim yaptı ben küçüktüm" dedi ağlamaya başladığı sesinden anlaşılıyordu

Hızlı bir araba Laminaya yaklaşıyor koşarak ilerledim ve kolundan tutup kendime çektim dengemi kaybedip yere düştük kaskın önünü açtım ve sulu gözlerine baktım

"Ne yaşadın Lamina Boz" dedim başını omzuma yasladı ve daha şiddetli ağlamaya başladı

__________________§________________

Konuma gelmiştik beraber içeri girdik Laminanın yüzünde maske daha duruyordu adam ayağa kalktı ve sırıtarak bize ilerlemeye başladı kızı arkama aldım

"Arkadaşlarım nerede" dedim adam başını en köşeye çevirdi çocuklar elleri ağızları bağlı bir şekilde orada duruyordu yanlarında ise 5 tane silahlı adam vardı

"Kızını aldın arkadaşlarımı çöz" dedim bana sırıtarak baktı

"Sen arkadaşlarını peşime tak kızımı benden kaçır tabi canım bende hemen senin dediklerini yapacağım" dedi kızı bileğinden tutup sürüklemeye başladı ve bir adamın önüne attı

"Aklın patrona götürün eti de kemiği de onun benim de peşimi bırakın" dedi adam Laminaya yerden kaldırdı ve götürmeye başladı Lamina boş gözlerle bana baktı

"Sıra gelelim sana" dedi adam bana ilerleyerek bu sefer sırıtma sırası bendeydi adam kaşlarını çattı

"Sen bana gelene kadar biz sana gelelim" dedim ve bende ilerledim "ŞİMDİ" diye bağırdım ve adama bir tane yumruk geçirdim Tarık abi ve diğer adamlar içeri girdi

"Abi kız nasıl" dedim Lamina ile ona çok benzeyen bir kızı yer değiştirmiştim yüzündeki maskeden dolayı adam tanımamıştır ve biraz da makyajla

"İyi abim dağ evine götürdük" dedi başımı salladım ve bizim çocukların yanına koştum

"İyisiniz demi" dedim Egemen hızlıca yakamı tuttu

"lan nasıl verdin kızı nerede senin vicdanın" ellerini itmeye çalıştım diğerleri de Egemeni bende uzaklaştırmaya çalışıyordu

"Gerizekalı bıraksana yakamı vermedim kızı o manken" dedim yakamı bıraktı ve inanmayan gözlerle bana baktı

"Lamina dağ evinde güvende" dedim Egemen sıkıca bana sarıldı

"Halal lan sana Yusufi" ona 'ne sandın oğlum' bakışı attım