BÖLÜM 2: KİRAZ MEVSİMİ ÇİÇEKLERİ

Noran'dan:

"Aslanım, başaracağımızı biliyordum." dedim gülümseyerek. Gururu yüzündeki ifadeye yerleşmişti. Soyunma odasından içeriye Cole ve Zake girdi. "Senin yüzünden kaybettik! Topu kaptırmasaydın şimdiye kazanmıştık ama sen ne yaptın?" Zake sinirle Cole'un üzerine yürüdü.

"Dalgınlığına yenik düştün,aptal!" dedi Zake Cole'un yakasını tutarken. Kavgaya son vermeleri için aralarına girdim. "Hey! Sakin ol Zake, bu kimsenin suçu değil." dedim sesim yüksek çıkarken. Zake, Cole'un yakasını bırakarak birkaç adım geride durdu. Göğsü adrenalinden inip kalkarken sinirli bakışları yatıştı.

"Özür dilerim, her şey üst üste gelince sana patladım Cole." dedi ve gözyaşlarını serbest bıraktı. Kollarını Cole'un beline sararken Cole minik bir gülümseme sergiledi. "Sorun değil, bir daha yapma lütfen." dedi samimiyetle Zake'e bakarken.

Ninar, yeşil tişörtünü geçirip kavganın merkezine döndüğünde olayı anlamlandırmak ister gibi baktı. "Burada neler oluyor Zake?" dedi buz gibi bir sesle. Kimse konuşmayınca otoriter sesi devreye girdi. "Burada neler oluyor dedim, cevap ver!" dedi öfkesi kendini belli ederken.

"Oyunu kaybedince sinirlerime hakim olamadım, olan bu. Özür dilerim kaptan." dedi başını öne eğerek. Cole, Zake'e sıkıca sarıldı. "Buradayım, geçti." dedi kısık bir sesle. Ninar'ın omzuna elimi koydum ve konuştum.

"Sorunu hallettim, bir daha yapmayacak." dediğimde güven veren sesim gözlerindeki öfkeyi yatıştırdı. "Teşekkürler." dedi nazik bir tınıyla.

"Hadi, buradan çıkalım dostum." dedi Daniel kolunu omzuma dolayarak. Başımı onaylarcasına salladım ve gülümseyerek soyunma odasından çıktım.

"Seni izlemeye gelmediğini zannediyordum, dostum. Bu kızda tuhaf şeyler seziyorum." dedi sinsi bir yılan tıslaması gibi. Soyunma odasından çıktığımızda boynumda sıcak bir nefes hissettim.

"Bil bakalım ben kimim?" dedi Viya kıkırdayarak. "Bu oyunları bırak." dediğimde ellerini gözlerimden çekti. "Bir kere bana şans versen keşke." dedi yüzü asılırken. "Aşkına karşılık veremem, ben seni arkadaşım olarak seviyorum Viya." dedim sakin bir tınıyla.

Gözleri hırsın ritmine dönüşüp hızlıca yürüyerek gitti. "Bu kızdan kurtulamadın, dostum." dedi spor salonundan biz birlikte çıkarken.

Lika'dan:

Kral tahtının sarsılacağını fark edince sıradaki hamlesini düşünmeye başladı, ne yapsa krallığı kurtarabilirdi? , dedim içimden.

"Bil bakalım ben kimim?" dedi Viya kıkırdayarak. Yine ona yaranmaya çalışıyordu ama Noran kıza karşılık vermiyordu. Bu kızın derdi neydi?

Noran ve Daniel spor salonundan usul usul çıkarken Runa ile tribünden kalkıp çantalarımızı sırtımıza taktık. Kırmızı renkli tribünden çıktık ve spor salonunun çıkışına yöneldik.

Kral Harold, elindeki tacı gururla oğlunun başına yerleştirdi, olanları izleyen hizmetçiler Kral Yemini ettiler ve kız merakını saklayarak nefesini tuttu. Rüzgar kızın açık saçlarını denizin esintisi gibi savurdu, dedim içimden.

Çimenin hışırtı sesi hafif esen rüzgarın sesiyle ritim tuttu. Kampüsün ön tarafındaki kantine doğru koştum. "Beni bekle! Hey!" dedi şok içinde bir ses. Koşmayı bırakıp arkama baktım. "Kanka, beni bırakıp nerelere kaçıyorsun?" dedi dudaklarını büzerek.

"Rüzgara ayak uyduracaktım." dedim kıkırdayarak. Bakışları eski hâline geri döndü. "Bir daha beni bırakma." dedi drama yaparak.

Sen yeter ki yanımda ol ve yaşa, dedi kız arkadaşına sarılırken. Kızın ateş kızılı saçları yeşil gözleriyle tezat duruyordu, dedim içimden.

Runa ile kollarımızı birbirine doladık ve gülümseyerek sözel kampüse girdik. Öğrencilerin kimisi kantinde oturuyor kimisi sohbet ediyordu.

"Kanka, geçenlerde yarışmada birinci olmuştu." dedi yanımızdaki kişi geçerken. Birinci olan kimdi? Niye bu soruları merak ediyordum?

Aklıma takmadım ve kantin tarafına geçtik. Kollarımızı ayırıp yiyecek bölümüne yaklaştık. "Kaşarlı tost yesek ve yanına kahve alalım mı?" diye sordum.

"Olur, ay ışığım." dedi huzurlu bir melodi gibi tınısıyla. "İki kaşarlı tost, bir soğuk çay ve bir karışık meyve suyu." dedim abiye.

Abi arkaya gitti ve tostları halledip peçeteyle bize verdi. Cüzdanımı çantanın ön tarafından alıp parayı uzattım. Meyve suyunu ve soğuk çayı alıp boş masalardan birine oturduk.

Elimizdekileri masaya bıraktığımızda kot pantolonumu arka cebimden aldım ve mesaj sesi geldi. "Kim mesaj atmış olabilir?" dedim kısık ama meraklı bir sesle.

"Belki Noran'dan mesaj gelmiştir." dedi çapkınca sırıtarak. Masanın altından ayağımla bacağına hafifçe vurdum. "Saçmalama, o bana mesaj atmaz ki. Niye benimle ilgilensin?" dedim, gülümsememi saklamaya çalışarak.

Telefonun kilidini açtığımda mesaj uygulamasına girdim. Gruptan gelen bildirimleri görünce kaşlarımı kaldırdım. "Yarın quiz yapılacakmış." dedim mesajları okurken. Çalışmasaydım belki de hazırlıksız yakalanacaktım.

"O zaman yarın bu anı kutluyoruz!" dedi neşesini kıkırdamasına saklarken. "Çalışmanın emeğini vereceğine inanıyorum, sonuç ne olursa olsun sen benim ay ışığımsın." dedi, sesi güven veren yumuşak bir nota gibi.

Ders zili çaldığında yediklerimizi çöpe atıp içeceklerimizi bitirdik. Onları da çöp kutusuna atarak kurtulduğumuzda eşyalarımızı alıp koridora geldik.

"Görüşürüz, kiraz çiçeğim." dedim, güven veren kollarında kaybolurken. "Görüşürüz, ay ışığım." dedi huzurun melodisiyle dans eder gibi.

Adımlarım sakin notaların yankısını andırdı. Noran, gülerek sınıf kapısının kenarında arkadaşlarıyla muhabbet ediyordu. Sınıfa yaklaştığımda gülüşü sırıtmaya dönüştü. "Selam, kuzey yıldızı." dediğinde sesindeki eğlenen tınıyla.

"Selam." dedim nötr tonumu koruyarak. Kalbimin derinlerine inen tatlı sızı gülümsememi sağlasa da gizlemeye çalıştım.

Kral, aşçının selamını ondan beklenmeyen bir gülümsemeyle karşıladı. "Teşekkürler, gidebilirsin," dedi gülüşünü silerken.

Sınıfa girdiğimizde herkes fısıltıyla sohbet ediyordu. Noran, arka sırama oturduğunda ben de öndeki yerime geçtim.

"Tünaydın, arkadaşlar." dedi hoca mesafeli bir tınıyla. Elindeki malzemeleri kürsüsüne bıraktı ve yeni başlığı yazdı. Defterle kalemliğimi çıkardım ve ders kitabımı da çıkarıp notlar almaya başladım.

William Shakespare, tiyatro oyunları yazmış ünlü bir yazardır. Ünlü eserlerinden birininadı "Romeo ve Juliet"tir, dedim içimden.

"Bugünkü konumuz Şairler ve Şairlerin Şiirlerindeki temalar." dedi katı ses tonunu koruyarak. Ders kırk beş dakika sürmüştü ve on dakika teneffüse denk gelmiştik.

Notlarımı düzenledikten sonra kitap defterimi çıkarıp yeni bölümün taslağını yazmaya başladım. Kalemin tıkırtısı ses sanatlarının ritmi gibiydi.

"Kral, şarabını ahşap masaya yerleştirdikten sonra huzursuz bir iç güdüyle düşünmeye başladı. "Dikkatimi çekmemesi gerekiyor ama kız aklımdan çıkmıyor. Bana büyü mü yaptı?" dedi kral elini çenesine yerleştirerek."

Kalemi bırakıp elimi biraz dinlendirdim. Bölümün bitmesine az kalmıştı. İlham gidip geliyordu ve derslerime daha fazla odaklanmazsam bu sene sınıfta kalırdım.

Ben bunları düşünürken yanımdaki sandalye gıcırdadı. "Kuzey yıldızı, susamışsındır." dedi çilekli milkshake uzatırken. "Teşekküler, Güney Prensi." dedim sırıtarak.

"Gençler, yerinize geçin. Yoklama alacağım." dedi hoca monoton ve katı sesiyle. Noran, göz kırptığında kalbimdeki kıpırtı yanaklarımın ısısını ortaya çıkardı.

"Denny, Tonny, Kennie, Georgia, Wendie, Jane, Julia, Pinn..." dediğinde herkes sırayla burada olduğunu belirtti. "Lika, Noran." dediğinde burada olduğumuzu belirttik.

İki saatin ardından uykum gelen Fince dersinde son dakikalardı. "200. Sayfayı okuyup yapın. Bugünlük dersimiz sona erdi. Bir dahakine görüşmek üzere." dedi hoca eşyalarını alıp çantasını omzuna takarak.

Eşyalarımı toplayıp çantaya koyduğumda telefonumu cebime attım ve sıramdan kalktım. "Seni bırakayım istersen, kuzey yıldızı." dedi samimi bir ritimle.

"Kendim gidebilirim, Güney Prensi." dedim buz gibi bir sesle. Yüzündeki gülümseme sönerken arkamı dönüp aşagı indim. Kampüsten çıkıp Runa'yı beklemeye başladım. Sıkıntıdan bir ileri bir geri yürürken siyah bir araba kampüsün kapısının önünde durdu.

"Sen bilirsin, Kuzey Yıldızı. İyi günler." dedi ve güneş gözlüğünü düzelterek basıp gitti. Az önce neye tanık oldum öyle? , dedim içimden. "Ben geldim, kiraz çiçeğim." dedi neşeli bir tonla.

"Umarım çok bekletmemişimdir." dedi güvenli kollarıyla sarmalarken. "Senin uğruna beklemeye değer, ay ışığım." dedim sarılışına karşılık vererek.

Sonunda eve varmıştım ve ödevlerimin başına geçip halledince mola verdim. "Noran, niye benim aklımdan çıkmıyorsun?" dedim düşüncelere dalarken.

"Niye durup dururken milkshake verdin? Niye kalbim senin yanında atıyor, nefretimden mi?" dedim sessizlik fırtınası evde sürerken.

Aklımdaki düşünceleri susturup uykunun karanlık kollarına kendimi bıraktım. Krallık, yazması en cazip seçenek gelse de gözlerim yorgunluktan buna izin vermedi. "İyi geceler." dedim gülümsememi bozmadan.

*******************************

Canlarım! Bölümü begendiniz mi?

Sizleri seviyorum, bölümleri haftasonu yazıp atmaya karar verdim.

Noran'ın milkshake vermesi, kızımız buzlarını kırdı gibi ama bakalım sonra neler olacak.

Maçtan sonraki kavga sahnesi?