11. bölüm · Ispanyol mafyam

9 bölümm

Elaa Elaa

Ela bir süre sessiz kaldı, sonra aniden doğruldu. Sarı tokayla tutturduğu dağınık saçları hareketiyle hafifçe sallandı.
“Benim kıyafet almam lazım,” dedi net bir sesle. “Biri benimle gelmeli.”
Mars daha cümle bitmeden koltuğa yayıldı.
“Ben gelmem. Siz halledin.”
Ela gözlerini devirdi.
“Çok yardımcı oldun gerçekten.”
Aras masanın diğer tarafında oturuyordu. Siyah gömleğinin kolları sıvalıydı, yüzünde her zamanki ciddi ifade vardı. Sanki dünyadaki tek amacı insanları korkutup susmalarını sağlamakmış gibi bakıyordu.
Derin bir nefes verdi.
“Tamam,” dedi kısa bir şekilde. “Ben gelirim.”
Ela kaşını kaldırdı.
“Emin misin?”
“Değilim.”
“Ne romantik cevap ama.”
“Seninle mağaza gezmek işkence gibi çünkü.”
Ela sırıtıp ayağa kalktı.
“Ağlama o zaman.”
Yarım saat sonra Ela hazırdı. Açık mavi oversize bir hoodie giymişti, altında kısa beyaz etek vardı. Saçları yarım toplanmıştı ve dudaklarında parlak bir gloss vardı.
Fazla uğraşmamış gibi görünüyordu ama yine de dikkat çekiyordu. Sinir bozucu şekilde.
Kapıya geldiğinde Aras bir an durdu.
Bakışları Ela’nın üzerinde birkaç saniye fazla kaldı.
Ela bunu hemen fark etti.
“Ne var?”
Aras gözlerini kaçırmadan cevap verdi.
“Çok konuşuyorsun.”
Ela güldü.
“Bakışların başka şey diyor ama.”
Aras hiçbir şey demeden kapıyı açtı.
Arabada kısa bir sessizlik oldu. Şehir ışıkları camlardan içeri vuruyordu. Ela koltuğa yayılmış telefonuyla oynuyordu. Aras ise tek eli direksiyonda ciddi ciddi yolu izliyordu.
Ela aniden ona baktı.
“Bu kadar somurtkan olmak yorucu değil mi?”
“Senin kadar hareketli olmak daha yorucudur.”
Ela dramatik şekilde iç çekti.
“Beni kıskanıyorsun.”
Aras kısa bir bakış attı.
“Kafandaki hayal dünyasını seviyorum.”
Ela kahkaha attı.
Arabadan indiklerinde mağazanın camları ışıl ışıldı. İçerisi pahalı parfüm kokuyordu. Her yerde düzenli dizilmiş kıyafetler, aynalar ve fazla mutlu görünen insanlar vardı. İnsanlık gerçekten alışveriş yapınca neden enerji içeceği içmiş gibi davranıyor, bilinmez.
Ela yürümeye başladı ama Aras tam yanında ilerliyordu.
Ela birkaç saniye sonra ona baktı.
“Çekilir misin?”
Aras kaşını kaldırdı.
“Neden?”
“Kısmetimi kapatıyorsun.”
Aras bu sefer bilerek daha da yaklaştı.
“Şimdi tamamen kapattım.”
Ela omzuyla onu itti.
“Gıcık herif.”
“Teşekkür ederim.”
Ela rafların arasında dolaşmaya başladı. Bir elbiseyi beğeniyor sonra burun kıvırıp yerine asıyordu. Aras ise elleri cebinde onu izliyordu. Sıkılmış görünüyordu ama Ela başka biriyle konuşunca bakışları hemen sertleşiyordu.
Ela sonunda siyah kısa bir elbise aldı.
“Bunu deneyeceğim.”
Aras elbiseye baktı.
Kaşları anında çatıldı.
“Hayır.”
Ela dönüp ona baktı.
“Daha denemedim bile.”
“Gerek yok.”
Ela şok olmuş gibi ağzını açtı.
“Sen çok sinir bozucusun.”
“Sen de bela çekiyorsun üstüne.”
Ela inadına sırıtıp kabine yürüdü.
Perdeyi kapatmadan önce kafasını çıkarıp konuştu.
“Kıskandın mı?”
Aras duvara yaslandı.
“Git dene şu elbiseyi Ela.”
Ela güldü ve perdeyi kapattı.
Birkaç dakika sonra perde hafifçe aralandı.
Ela dışarı çıktı.
Elbise gerçekten çok kısaydı. İnce kumaş vücuduna tam oturuyordu. Uzun bacakları ışığın altında daha da belirgin görünüyordu.
Ve Aras’ın yüzü direkt değişti.
Çenesi sıkıldı.
Bakışları sertleşti.
Ela aynaya bakıp döndü.
“Bence güzel olmuş.”
Aras aniden yürüyüp onu tekrar kabine itti.
Ela şaşkınca perdeye tutundu.
“Hey!”
“İçeri gir.”
“Ne saçmalıyorsun sen?!”
Aras perdeyi eliyle tutup ona ciddi ciddi baktı.
“Şu elbiseyi çıkart.”
Ela gözlerini büyüttü.
“Sana ne?!”
“Çok kısa.”
Ela sinirle güldü.
“Allahım deliricem. Ben giyiyorum elbiseyi sen değil.”
Aras eğilip daha alçak sesle konuştu.
“Evet. Ve mağazadaki herkes sana bakıyor.”
Ela birkaç saniye sustu. Sonra inadına gülümsedi.
“Kıskandın.”
Aras hiç inkâr etmedi.
“Evet.”
Ela’nın yüzündeki sırıtış bir saniyeliğine duraksadı ama hemen toparlandı.
“Problem senin o zaman.”
“Doğru.”
“Psikopatsın.”
“Bunu zaten biliyordun.”
Ela homurdanarak perdeyi sertçe kapattı.
“Bok kafa!”
Aras dışarıdan sakin sakin cevap verdi.
“Çabuk değiş.”
Birkaç dakika sonra Ela bu sefer daha sade beyaz bir elbiseyle çıktı. Diz hizasındaydı, omuz kısmı açıktı. Saçları omzuna dökülmüştü.
Aras baktı.
Bu sefer bakışları biraz yumuşadı.
Ela bunu fark edip kollarını bağladı.
“Şimdi ne var?”
Aras birkaç saniye sustu.
“Bu daha güzel.”
Ela gözlerini devirdi.
“Kontrol manyağı.”
Aras hafifçe sırıttı.
“Ve sen fazla dikkat çekiyorsun.”
Ela yanından geçerken omzuna vurdu.
“Alış bence.”
Aras onun arkasından bakıp düşük sesle mırıldandı.
“Maalesef alışıyorum.”

Selam aşklarımm yeni bölüm gelddiii insallah beyenirsiniz ki beyenirseniz kitabi beyenmeyi unutmayin öptüm fıstıklarımm