14 bolum

Gece çoktan ilerlemişti.

Ev sessizdi aslında… ta ki aşağıdan gelen kahkaha seslerine kadar.

Salonun ışıkları açıktı. Masanın üstü dağılmıştı, boş bardaklar gelişigüzel duruyordu. Hafif müzik vardı arkada.

Deniz koltuğa yayılmış kahkaha atıyordu.

“Yemin ederim Türkiye’ye gelince ömrüm uzuyor.”

Mars güldü.

“Senin ömür tamamen boş muhabbetle uzuyor.”

Pars mutfak tezgahına yaslanmıştı. İçmiyordu, sadece diğerlerini izliyordu.deniz aras ve kaanın kuzeniydi ve ispanyada mafyalık yapıyordu.

Aras ise koltuğun köşesinde oturuyordu.

Normalde içince bile değişmezdi.

Ama bu gece farklıydı.

Sessizdi ama fazla sessiz.

Elindeki bardağı çevirip duruyordu.

Deniz kaşını kaldırdı.

“Senin kafa gitmiş.”

Aras kısa bir bakış attı.

“Gitmedi.”

Mars direkt güldü.

“Ela yüzünden içiyor resmen.”

Aras ters baktı.

“Kes sesini.”

Ama Mars haklıydı.

Aras’ın kafasında sürekli Ela vardı.

Görevde başka adama sarılması.

Korku filminde korkup ona yapışması.

Fotoğraf çekerken sırıtması.

Bir insan bu kadar sinir bozucu olmamalıydı gerçekten. İnsanlık zaten yeterince problemli, bir de Ela gibi yürüyen kaos eklenmişti.

Aras bir bardak daha içti.

Deniz hafif sırttı.

“Geçmiş olsun.”

Tam o sırada üst kattaki kapı açıldı.

Ela ve Nisa uykulu şekilde aşağı indiler.

Nisa saçını topluyordu.

“Bu ses ne ya…”

Ela merdivenden inerken homurdandı.

“Sabah mı oldu bunlara?”

Sonra salonu gördüler.

Boş şişeler.

Dağılmış masa.

Aras’ın hali.

Ela direkt ellerini kafasına vurdu.

“Allahım ya.”

Nisa da aynı şekilde baktı.

“Siz ne yaptınız?”

Mars kahkaha attı.

“Aras sarhoş oldu.”

Ela direkt Aras’a döndü.

“NE?”

Aras başını kaldırdı.

Bakışları biraz bulanıktı ama hâlâ dümdüz ona bakıyordu.

Ela inanamayarak güldü.

“Yok artık.”

Deniz sırttı.

“Ben de aynı tepkiyi verdim.”

Ela kollarını bağladı.

“Bravo. Muhteşem fikir.”

Aras omuz silkti.

“Abartma.”

Ela sinirlendi.

“Abartma mı? Sen normalde sarhoş bile olmuyorsun.”

Aras birkaç saniye sustu.

Sonra hafifçe:

“Bugün oldum.”

Ela gözlerini devirdi.

“Fark ettik.”

Nisa direkt Kaan’ın yanına gidip kolundan tuttu.

“Hadi yürü.”

Kaan sakin şekilde ayağa kalktı.

“Tamam.”

Nisa söyleniyordu hâlâ.

“Çocuk gibi dağılmışsınız gece gece.”

Kaan hafif sırttı.

“Ben içmedim.”

“Ama bunlarla oturdun.”

Sonra Nisa Kaan’ın koluna tutunup onu yukarı götürdü.

Ela ise Aras’ın önünde durmuştu.

Sinirliydi.

Gerçekten sinirliydi.

“Hadi yürü Aras.”

Aras kafasını kaldırdı.

“Nereye…”

Sonra hafif sırttı.

“…sana mı?”

Ela direkt kafasına vurdu.

“MAL MISIN SEN?”

Deniz kahkahadan öldü.

Mars koltuğa düştü resmen.

Aras hâlâ sırıtıyordu.

“E yürüyom zaten.”

Ayağa kalktı.

Ama hafif sendeledi.

Ela refleksle kolundan tuttu.

“Oha.”

Aras ona baktı.

“Ne?”

Ela sinirle güldü.

“Gerçekten sarhoşsun.”

Aras başını hafif yana eğdi.

“Belki.”

Ela gözlerini devirdi.

“Harikasın.”

Sonra kolundan çekmeye başladı.

“Hadi.”

Aras yürürken bir anda kolunu Ela’nın omzuna attı.

Bütün ağırlığı Ela’ya geldi.

Ela direkt bağırdı.

“OHA ARAS BELİM KOPTU.”

Mars kahkahayı bastı.

“Geçmiş olsun.”

Ela ters baktı.

“GEL TAŞI O ZAMAN.”

Deniz koltuğa yayılmıştı.

“Ben misafirim.”

Pars direkt omzuna vurdu.

“Kes sesini.”

Sonra Mars’la birlikte Deniz’i kaldırmaya çalıştılar.

Deniz dramatik şekilde iç çekti.

“Yine sap kaldık amınaa.”

Mars kahkaha attı.

“Sus lan.”

Ela hâlâ Aras’ı taşımaya çalışıyordu.

“Cidden kaç kilosun sen?”

Aras gözlerini kapatmıştı neredeyse.

“Bilmem.”

“Kamyon gibisin.”

Aras hafifçe güldü.

Ela kapıyı açtı.

“Hadi düş yatağa.”

Aras yatağa oturdu.

Ela battaniyeyi üstüne attı.

“Bir daha bu kadar içersen gebertirim seni.”

Aras başını kaldırıp ona baktı.

Ve o bakış birkaç saniye fazla uzun sürdü.

Ela kaşını kaldırdı.

“Ne bakıyorsun?”

Aras çok yavaş şekilde:

“Çok konuşuyorsun.”

Ela direkt sinirlendi.

“İyi geceler.”

Tam dönecekti ki—

Aras bir anda onun bileğini tuttu.

Ela geri döndü.

“Ne var?”

Aras cevap vermedi.

Sadece hafifçe çekti onu kendine.

Ve dudaklarını onun dudaklarına bastırdı.

Kısa.

Sarhoş bir öpücük.

Ama gerçekti.

Ela bir saniye durdu.

Sonra hemen geri çekildi.

Aras’ın gözleri hâlâ yarı kapalıydı.

Ela direkt saçını düzeltti.

“Sen var ya…”

Cümleyi tamamlamadı.

Sadece kapıya yürüdü.

Ve çıkmadan önce son kez baktı.

Aras çoktan yatağa düşmüştü bile.

Sanki az önce olan şey hiç yaşanmamış gibi.

Ela kapıyı kapatıp koridorda kaldı.

Kalbi saçma şekilde hızlı atıyordu.

“Allahım…”

Ve en sinir bozucu kısmı?

Aras sabah hiçbir şey hatırlamayabilirdi.

Selamm ballı turtalarim yeni bölüm geldddiii🥯🥞💝💕💝💕💞💕💖💞💕💞💕💞