5.Bölüm

- "O adamla ne konuştunuz."
Ben heyecandan Clara'yı unutup arabanın dibine girdiğim sırada Clara birkaç şey kaçırmış sanırım.
- "O arabanın sahibi ve arabayı sürmeme izin verdi Clara"
dedim aşırı heyecanlı çıkan ses tonumla.
- "Ne? Şaka yapıyorsun, değil mi?"
- "Hayır, gerçek. Harika bir şey değil mi ama?"
- "Evet güzel olmasına güzel de adamı tanımıyorsun bile nasıl sana izin verdi?"
- "Bilmem belki fazla hayranlık duyduğum içindir."
- "Ya da senden etkilendiği için."
- "Saçmalama Clara"
- "Saçmalamıyorum bence öyle."
- "Saçmalıyorsun."
- "Aynen aynen."
Dedi alay ederek. Ona bıkkın bakışlar attım. Arabaların motorlarının sesleri duyuldu. Yarış başlamıştı. Pistte etraf toz duman olmuştu. Logan'ın arabası en öndeki Ferrari'nin bir arkasındaydı. İçimden BMW'nin kazanması için dua ediyordum hatta neredeyse hatim indirecektim. Bu hızlı yarışın ardından birinci tur bitmişti ve Ferrari birinciydi BMW ise ikinciydi ama daha birkaç tur vardı bu yüzden hala BMW'nin kazanacağına inanıyordum.
...
Son tur da bittikten sonra sonuç Ferrari ve BMW'nin berabere kalmasıyla bir sonraki yarışa ertelendi. Bir süre sonra Logan seyircilerin arasına ilerledi ve bir kaç arkadaşıyla sohbet ettikten sonra yanıma geldi.
- "Tebrikler iyi yarıştı."
- "Teşekkürler Lilian."
Hafifçe gülümsedim.
- "Arabaya binme sözünü unutmadım. Sürmek ister misin?"
Clara'ya döndüm. Eliyle 'git git'der gibi işaret etti.
- "Clara sen benim arabayı al o zaman."
Arabanın anahtarını Clara'ya verdim. Sonra Logan ve ben arabasının yanına gittik. Gerçekten arabası muhteşemdi. Logan binmem için kapıyı açtığında hemen sürücü koltuğuna oturdum ve önce arabayı süzdüm. Gerçekten harikaydı. Logan da bindikten sonra şehri turlamaya başladık.
- "Arabalarla aran iyi gibi." Dedi gülerek.
- "Tabii ki."
- "Yarışlara sık sık gelir misin? Gerçi gelsen görürdüm bence."
Flörtöz bir ton kullanıyordu. Gözlerini yüzüme dikmişti.
- "Yani gelmeye çalışırım diyelim."
- "Hımm... Anladım."
Bir süre sessizlik oldu ve pek konuşmadık. Birkaç sokak daha geçtikten sonra Logan'a döndüm.
- "Sanırım koltuğunu biraz fazla işgal ettim." Dedim gerginliği azaltmak istercesine alaylı konuşarak.
- "Benim için hiç problem değil. Ne zaman istersen."
- "Teşekkürler gerçekten çok güzeldi."
Arabanın bulunduğu yer evimden birkaç sokak ötedeydi o yüzden yürüyerek gidebileceğimi düşündüm. Kapıyı açıp inmeye yeltendim.
- "Nasıl evine gideceksin?"
- "Çok uzak değil zaten yürüyebilirim."
- "Olsun. İstersen seni eve kadar bırakayım, oradan kendi yoluma dönerim."
- "Peki öyle olsun."
Kısa bir sürüşün ardından evimin önümdeydik. Arabadan indiğimde o da inmişti. El sallayıp eve doğru yürümeye başladım.
- "Lilian!"
- "Efendim"
Cebinden telefonunu çıkarıp bana doğru yürümeye başladı.
- "Acaba telefon numaranı alabilir miyim? Belki tekrar sürmek istersin."
...
- "Hayır Clara, sadece arabayı kullandım."
- "Kafeye falan gitmediniz mi yani?"
- "Hayır."
- "Neyse en azından telefon numaranı verebilmişsin bu da bir şey."
- "Clara!"
- "Tamam bir şey demedim say."
Kapımın tıklatılmasıyla telefonu kulağımdan uzaklaştırdım.
- "Gel."
Annem içeri girdiğinde Clara'yla yaptığım telefon görüşmesini sonlandırdım.
- "Lilian baban çalışma odasına çağırıyor."
- "Tamamdır gidiyorum."
Aşağı inip babamın çalışma odasına girdiğimde Nathan'ın da orda olmasını beklemiyordum.