11. bölüm · 𝑌𝑎𝑟𝑎𝑙ı 𝐴𝑚𝑎 𝑆𝑒𝑛𝑖𝑛𝑙𝑒

9💫

Eddaaa ✍🏻

(Lalin'in anlatımıyla)

İyi okumalar💗

Akşam eve geldiğimde direkt yatağa uzandım. Bugün seraya girecek hâlim bile yoktu.
Telefonu elime aldım.
Arven çevrimiçiydi.
Bir süre birbirimize yazmadan çevrimiçi kaldık.
Sonunda mesaj ondan geldi.
Arven:
Ne yapıyosun
Lalin:
Yatıyorum sen?
Arven:
Ben de
Lalin:
E iyi bari aynı şeyi yapıyoruz
Arven:
Senin yaptığın daha mantıklı
Lalin:
Niye
Arven:
Çünkü ben uyumam lazım ama uyumuyorum
Lalin:
Niye uyumuyosun?
Arven:
Uykum yok
Lalin:
Yalan
Arven:
Nerden biliyosun
Lalin:
Tahmin
Arven:
İyi tahmin ediyosun
Lalin:
Bazen tutturuyorum
Arven:
Bugün niye çiçek bırakmadın
Gülmemek için kendimi tuttum.
Lalin:
Özledin mi?
Arven:
Yok
Lalin:
He tamam
Arven:
Sadece sordum
Lalin:
Yarın bırakırım belki
Arven:
Beyaz olsun
Lalin:
Sen gerçekten beyaz seviyorsun
Arven:
Nerden çıkardın
Lalin:
Her seferinde onu istiyosun
Arven:
Güzel çünkü
Lalin:
Tamamdır
Bir süre mesaj gelmedi.
Sonra:
Arven:
Sen kaç yaşındasın?
Bu soruyu beklemiyordum.
Lalin:
22
Arven:
Eczanede mi çalışıyosun?
Telefonu elimde tuttum.
Lalin:
Nerden bildin?
Arven:
Geçen gün söylemiştin.
Lalin:
Ben öyle bi şey söylemedim.
Arven:
Söyledin bence.
Gülümsedim.
Lalin:
Demek artık söylediklerimi hatırlıyosun
Arven:
Çok konuşuyosun
Lalin:
Sen de okuyosun ama
Arven:
Mecbur
Lalin:
Tabii
Arven:
Seradaki çiçeklerin hepsi senin mi?
Lalin:
Evet.
Arven:
Fotoğrafını at.
Lalin:
Olmaz demiştim.
Arven:
Bir tane at.
Lalin:
Sonra.
Arven:
Niye her şey sonra?
Bir an sustum.
Lalin:
Çünkü bazı şeyleri hemen gösterince anlamı kalmıyor.
Arven:
Sen baya değişiksin.
Lalin:
Bunu kabul ettim artık.
Arven:
Neyse ben yatıyorum.
Lalin:
İyi geceler.
Arven:
Sana da.
Sohbet kapandı.
Telefonu göğsümün üzerine bıraktım.
Arven'in bilmediği bir şey vardı.
Ben onu aslında ilk kez mesajla tanımamıştım.
Onu daha önce görmüştüm.
Hem de bir kere değil.
İlk gördüğümde adını bile bilmiyordum.
Sadece köşede tek başına oturan, çevresindeki insanlarla konuşmayan bir çocuktu.
Sonra adını öğrendim.
Arven.
Bir süre sonra nerede yaşadığını da öğrendim.
Sonra hayatındaki bazı şeyleri...
Ama bunların hiçbiri planlı değildi.
En azından başlangıçta.
Ben sadece merak etmiştim.
Sonra merak ettiğim şey, yavaş yavaş hayatımın bir parçasına dönüşmüştü.
Ve şimdi onunla her konuştuğumda, ilk gördüğüm o günü hatırlıyordum.
Ama ona bunu henüz söylemeyecektim.
Çünkü bazı gerçeklerin söylenmesi için doğru zaman vardı.
Ben o zamanı bekliyordum.
___________________________________
Bölümleri yazarken noktalama işaretlerine dikkat etmeye gerçekten çalışıyorum eğer yazdığım yanlış bir yer fln varsa kusura bakmayın final olduktan sonra düzenleyip yeniden paylaşırım kendinize iyi bakın🌟🌜