8💫

(Lalin'in anlatımıyla)

İyi okumalar💗

Ertesi gün işten çıktığımda hava serindi. Eve giderken telefonumu birkaç kez kontrol ettim.
Arven yazmamıştı.
Bu kez ben de yazmadım.
Son günlerde onun mesajlarını bekler hâle gelmiştim. Bundan hoşlanmıyordum.
Birine alışmak, ona güvenmekten daha tehlikeliydi.
Çünkü alıştığın şey bir gün elinden çekilirse, eksikliğini daha çok hissederdin.
Eve geldiğimde çantamı bıraktım ve seraya geçtim.
Yeni açan birkaç çiçeğin fotoğrafını çektim. Sonra çizim defterimi çıkarıp onları çizmeye başladım.
Tam çizimin ortasındayken telefonum titredi.
Arven:
Müsait misin?
Lalin:
Şimdi evet.
Arven:
Ne yapıyorsun?
Lalin:
Çiziyorum.
Bir süre cevap gelmedi.
Arven:
Çizim mi yapıyorsun?
Lalin:
Evet.
Arven:
İyi misin bari?
Lalin:
Bence fena değil.
Arven:
Fotoğrafını at.
Elimi defterin üzerinde tuttum.
Lalin:
Olmaz.
Arven:
Neden?
Lalin:
Kimse görmüyor.
Arven:
Ben de mi?
Lalin:
Sen de.
Arven:
Tuhaf.
Lalin:
Biraz.
Arven:
Başka ne yapıyorsun?
Gözüm seranın içindeki çiçeklere kaydı.
Lalin:
Çiçeklerle ilgileniyorum.
Arven:
Senin çiçeklerin mi?
Lalin:
Evet.
Arven:
Evde mi?
Lalin:
Evin arkasında.
Arven:
Seran mı var?
Lalin:
Küçük bir tane.
Arven:
Bunu niye daha önce söylemedin?
Lalin:
Sormadın.
Cevap gelmedi.
Sonra:
Arven:
Başka ne saklıyorsun?
Bir an elim kalemin üzerinde dondu.
Bu sorunun basit olmadığını ikimiz de biliyorduk.
Lalin:
Çok şey.
Arven:
Mesela?
Lalin:
Onları söylemek için daha erken.
Arven:
Bana güvenmiyor musun?
Soruyu görünce içimde garip bir sessizlik oluştu.
Aslında mesele güvenip güvenmemek değildi.
Mesele, ona güvenmeye başladığımda kendimi durduramayacak olmaktan korkmamdı.
Lalin:
Henüz birbirimizi yeterince tanımıyoruz.
Arven:
Doğru.
Lalin:
Ama zamanla değişebilir.
Arven:
Belki.
Bu tek kelimeyi okuyunca gülümsedim.
Arven artık konuşmayı hemen bitirmiyordu.
Eskiden “git” derdi.
Şimdi “belki” diyordu.
Küçücük bir değişiklikti.
Ama bazen insanın hayatında en büyük şeyler, dışarıdan bakıldığında böyle küçük görünürdü.
Arven:
Çizdiğin şeyi bir gün göster.
Lalin:
Belki gösteririm.
Arven:
Yine belki.
Lalin:
Merak etmen hoşuma gidiyor.
Arven:
Fazla sevinme.
Lalin:
Sevinmedim.
Arven:
İyi.
Bir süre sonra son mesaj geldi.
Arven:
Yarın çiçek bırakacak mısın?
Gülümsedim.
Lalin:
Bilmiyorum.
Arven:
Tamam.
Telefonu kapattım.
Ama ertesi sabah hangi çiçeği bırakacağımı çoktan seçmiştim.
___________________________________
Evet bir bölğmün daha sonuna geldikk bölüm hakkındaki yorumlarınızı bekliyorum okuyordunuz bunu biliyorum ama lütfen okuyup yorum yapmayoda unutmayın 🌼