Mektup

Bileklerime vuran ani acıyla inleyerek gözlerimi açtım karşımda baran vardı uyuyordu mışıl mışıl gülümsedim ama bileklerim hala acıyordu

Yataksa oturur pozisyona geldim ve bileklerime baktım kan vardı ne o kadar çok ne kadar fazla

“Gece” diyen baranın yeni uyanmış hırıltılı sesi geldim “hı” diye karşılık verdim “güzelim bir şey mi oldu” dedi ve doğruldu bileklerimi görünce “siktir ne oldu” dedi omuz silktim “bilmiyorum ağrı ile uyandım böyleydiler” dedim başını salladı

“Lavaboya gidelim bandajları açıp tekrar pansumanını yapalım” dediğinde başımı salladım içimde ki sevgi pıtırcığı oynarken baranın yanağına öpücük kondurdum ve lavaboya girdim elimi yüzümü yıkayıp aşağı salona indim

Baran hazırlanmıştı yanına oturdum bandajları yavaşça açtığında kesik izleri karşıladı beni “gece” dedi baran kısık sesi ile “abi lütfen sadece pansuman” dedim fısıltı gibi çıkan dedim ile pandumanı yapmıştım sargıyı tekrar sarmıştı başımın üstüne öpücük kondururken

“Ben göreve gideceğim 1 saate yakın göktu ile barlas gelecek ben birazdan gideceğim onlarda seni götürecek” dediğinde başımı salladım derken zil çaldı

“Bakayım” diyerek zıplayarak kapıya gittim kapıyı açınca göktu ile barlas ile göz göze geldi “girebilir miyiz prenses” dediğinde gülümsedim “buyrun” diyerek kenara çekildim onlar içeri girerken direk mutfağa yöneldik

Masa çok güzel kokuyordu “şimdiden ellerine sağlık abi” dedim gülümseyerek

Yemek yemeye başlarken göktu ile baran aralarında konuşuyordu sanırım ikisi arkadaştı

Barlas yanımda oturuyordu kulağıma eğilip “bunlar ne zamandır tanışıyo” dediğinde ona döndüm “bilmem sorsana” dediğimde omuz silkti ve yemeğine döndü

Yemekçimizi yemiştik baranın gitme saati yaklaşmıştı hepimiz kapıya çıkmıştı barana sımsıkı sarıldım “dikkat et tamamı yara almadan gel” dedim hüzünle geri çekildi yüzümü ellerinin arasına aldı

“Güzelim benim dikkat edeceğim ama ağlamak yok tamam mı hem ben senin deniz fenerin olmayacaksam neden yaşıyıorum ki

Senin Deniz fenerin olacağım sana yol göstereceğim demek

Tekrardan sımsıkı sarıldık barlas ve göktu arkamdaydı göktu barana sarılıdı baran “sana emanet” dedi göktu başını salladı barlarla tokalaştığında arabaya bindik ve yol aldık

İLAHİ BAKIŞ AÇISI

Baran Karahan gecesine sarılırken fark etti dünden beri siyah giyimli bir adam onları takip ediyordu göktu da fark etmiş olacakki barana gözüyle işaret etmişti

“Biliyordum” dedi baran sinirle fısıldayarak göktuya ‘halledeceğim’ bakışı attı

Herkes gidince eve tekrar döndü planı camdan o adama bakmaktı ama olmadı eve girdiği zaman masanın üstünde bir mektup buldu

Biliyordu ondan gelmişti “seni öldüreceğim” diye hırladı baran ve mektupu açtı

Sevgili oğlum baran görüyorum ki ben yokken geceye daha çok bağlanmışsın ama ben o bağı koparmayı iyi bilirim geceyi koruman bir işe yaramayacak o kız eninde sonunda anlayacak gerçekleri ve senden nefret ededek bunu sende biliyorsun

Ya sen söylersin

Yada benim Ağızımdan gerçekleri öğrenir

Ne kadar saklarsan sakla herşey benim bir eli kıpırdatmama bakar

Sevgilerle baban:)

GECEDEN
Araba durduğunda eve doğru ilerledik barlasa döndüm “tekrarda çok teşekkür ederim” dedim minnetle beni kolunun altına alıp saçlarımı karıştırdı “herzaman prenses” dedi sanırım Barla’sı sevmeye başlamıştım bu yaptığına güldüm

Ardından göktuya döndüm “göktu” dedim bana döndü dalmış gibiydi “buyur” dedi “baranla nerden tanışıyorsunuz” dediğimde kaşları havalandı

“Yanlış birşey mi dedim” diye sordum başını salladı “hayır sadece bilmemene şaşırdım”

Kapının önünde durmuş göktunun diyeceğini bekliyordum

“Aslında baran beni-“ diyecekken kapı açıldı karşımızda pars ve alp vardı

“Gece” dedi alp kollarını açtı “abiye sarılmak yok mu özlemiş seni” dediğinde güldüm ve kollarına girdim

Yüzüm pardon tarafındaydı parsla bakıştığımda gözlerini kaçırdı

Geri çekildiğimde göktu ile barlas içeri girmişti “demek baranın yanına gittin” dediğinde ofladım “baranı nereden tanıyorsun” tam ağızını açıp konuşacakken içeriden Berrin hanım seslendi

“Gece kızım gel içeri” dediğinde başımı salladık görmemesine rağmen Alp’in üstünde polis üniforması vardı
“İşe mi” dediğimde başını salladı ardından kızıl saçlarımın tepesinden öptü

“Hadi ben kaçtım güzellik” siyip yanağımdan makas alıp parsla gitti

İçeri girdiğimde herkez buradaydı uraz ile sarpın arasına oturdum

“Oo hanfendi eve gelmeyi düşünmüş” diyen bostana döndüm 2 diye geçirdim 3 bana laf atarsa yumruğumu suratına
Gsuratına geçirecektim az kalmıştı
“acaba hangi erkeğin altındaydın” dediğindw bende tamamen ipler koptu hızla ayaklanıp uüzünw yumruğumu geçirdim
“ağızından çıkan şaf karakterinin özeti olmuş LAN İT”diye bağırdım
bir yumruk
“kim kimin altında ha bi daha de görelim”
bir yumruk

“pislik herif amacın ne senin ha”

bir yumruk

olaylar o kadar üst üste gelmişti ki en sonunda patlamıştım yaşamak istemiyordum barana yumruk atmayı bırakmış ağlıyordum “yeter” siye bağıra bağıra burnu kanıyordu ama umtumda değildi

birinin beni belimden tutup kaldırdı boran haka yerdeydi ama tam göremiyordu birinin kucağındaydım
odaya girdiğimizde yatağa oturulttum karşımda göktu vardı ama onu alhılamayacak kadar için için ağlıyordum
yanıma yatmak için hamle yapmıştı ama geri çekildi rahatsız olabileceğimden korktu belki de
“gel” dedim hıçkırıklarımın ardından kısık çıkan sesim ile gülümsedi ve yanına yattı hala ağlıyordum tişörtünü tuttum sıkı sıkı ve ağlamdım
o ise ara ara tek bir saç tutamımı kokladı bir süre sonra sakinleşmiştim başımı kaldırdım kirpiklerimin arasından baktım ona bir süre bana baktı ve “gözlerin kızarmış bu halini hiç sevmedim havuç kafa” dediğinde suygukarım alt üst olduğu için kahkaha attım
“öyle mi diyorsun” dedim gülerek
“öyel diyorum” dedi ve elitle gözhaşlarımı sildi
“birlikte uyuyakımm mı” diye sordum
“her zaman başık gözüm üstüne” diye karşılık verdi
gözlerimi kapattım göktu saçlarımı okşuyordu ve ben mayışıyordum karanlıpa teslim olurken göktunun boğuk sesini duydum

“bu işin geri dönüşü olmayacak” cümlesiydi

İLAHİ BAKIŞ AÇISI

göktu geceyi kucağına alıp götürdüğünde berrin hanım aslan beyin yanına gitti biliyordu kocası şimdi bıranın boğazını sıkıp kenara atardı ve bunu bıranda biliyordu

“aslan” dedi berrin hanım yatıştırcı sesi ile aslan bey yerde olan bırsna baktı dişlerini sıkarak “odama geç boran efe bozok”

o gün boran büyük bir dayak yemiş sarp ve urazdan nefret dolu bakışlar yemişti

ama boran hayret etmişti bu kadar güçlü olamaz diye içinden geçirmişti yanağına buz tutarken

suratına geçirecektim az kalmıştı
“acaba hangi erkeğin altındaydın” dediğindw bende tamamen ipler koptu hızla ayaklanıp uüzünw yumruğumu geçirdim
“ağızından çıkan şaf karakterinin özeti olmuş LAN İT”diye bağırdım
bir yumruk
“kim kimin altında ha bi daha de görelim”
bir yumruk

“pislik herif amacın ne senin ha”

bir yumruk

olaylar o kadar üst üste gelmişti ki en sonunda patlamıştım yaşamak istemiyordum barana yumruk atmayı bırakmış ağlıyordum “yeter” siye bağıra bağıra burnu kanıyordu ama umtumda değildi

birinin beni belimden tutup kaldırdı boran haka yerdeydi ama tam göremiyordu birinin kucağındaydım
odaya girdiğimizde yatağa oturulttum karşımda göktu vardı ama onu alhılamayacak kadar için için ağlıyordum
yanıma yatmak için hamle yapmıştı ama geri çekildi rahatsız olabileceğimden korktu belki de
“gel” dedim hıçkırıklarımın ardından kısık çıkan sesim ile gülümsedi ve yanına yattı hala ağlıyordum tişörtünü tuttum sıkı sıkı ve ağlamdım
o ise ara ara tek bir saç tutamımı kokladı bir süre sonra sakinleşmiştim başımı kaldırdım kirpiklerimin arasından baktım ona bir süre bana baktı ve “gözlerin kızarmış bu halini hiç sevmedim havuç kafa” dediğinde suygukarım alt üst olduğu için kahkaha attım
“öyle mi diyorsun” dedim gülerek
“öyel diyorum” dedi ve elitle gözhaşlarımı sildi
“birlikte uyuyakımm mı” diye sordum
“her zaman başık gözüm üstüne” diye karşılık verdi
gözlerimi kapattım göktu saçlarımı okşuyordu ve ben mayışıyordum karanlıpa teslim olurken göktunun boğuk sesini duydum

“bu işin geri dönüşü olmayacak” cümlesiydi

İLAHİ BAKIŞ AÇISI

göktu geceyi kucağına alıp götürdüğünde berrin hanım aslan beyin yanına gitti biliyordu kocası şimdi bıranın boğazını sıkıp kenara atardı ve bunu bıranda biliyordu

“aslan” dedi berrin hanım yatıştırcı sesi ile aslan bey yerde olan bırsna baktı dişlerini sıkarak “odama geç boran efe bozok”

o gün boran büyük bir dayak yemiş sarp ve urazdan nefret dolu bakışlar yemişti

ama boran hayret etmişti bu kadar güçlü olamaz diye içinden geçirmişti yanağına buz tutarken