Hastane

Kapıyı kilitlemiş kapıya yaslanmış ağlıyordum için için hemde
Neden ben neden neden hayatım boyunca hiç mi mutlu olamayacaktım hiç
ölmek içi güzel bir gün gece
Beynimde ki ses geri gelmişti
Sanırım tek arkadaşım sensin
Evet!
Şimdi ne yapmalıyım
Ölmek için güzel bir gün gece
Arkamda ki kapı açılmaya çalıştığında arkadan demiralpin sesi geldi “ gece iyi misin” dediğinde manyakça gülümsedim “ ölmek için güzel bir gün” diye tekrar ettim beynimde ki sesi
Kapı sertçe açılmaya ve vurulmaya başlayınca “ gece ne diyorsun aç kapıyı” dedi ama ben hiçbir şey duymuyordum
“ gece gece! iyi misin” diyen urazın sesi geldi ardından sarpın sesi geldi “ gece ne yapmaya çalışıyorsun kapıyı aç” dedi ardından demiralpin “ ölmek için güzel bir gün falan dedi “ dedi
Gözyaşlarımı sildim banyoya ilerledim etrafı aramaya başladım tek bir kesici alet lazımdı
Aynanın arkasını açtım BİNGO!! bir sürü jilet vardı “ KIZIM” diye bir çığlık koptu Berrin hanımın çığlığıydı
“ gece kapıyı aç” güldüm hatta kahkaha attım hala kapıyı aç diyorlardı
“ gece lütfen abicim” demiralp di
Abi
Baran
Canıma kıyacaktım
Baranın sözü beynimde çınladı “ intihar etmek bilek kesmek yok”
Sözümde duramamıştım ölmek istiyordum
Ölmek bize yakışır gece
Öldür kendini hadi gece
Hadi
Hadi
Hadi
“ gece’m” diyen urazın sesi geldi sinirle soludum
“ NE GECE NE ARTIK YAŞAMAK İSSTEMİYORUM HERKEZ ÜSTÜME ÜSTÜME GELİYOR KİMSE DE GELİP İYİ MİSİN DEMİYOR BEN..BEN İYİ MİYİM ONU BİLE BİLMİYORUM” diye sesim çıktığı kadar bağırdım
“ çekilin kıracağım” diyen Aslan beyin sesi geldi korku ile hızla jileti sol bileğime çizik attım ardından sağ koluma heryer kan revan içindeydi
Kapı gürültü ile sarsıldı ama açılmadı tekrar ve tekrar açtığım yaraların üstüne çizik attım
“ kan” dedim fısıltıyla
Kapı gürültü ile açıldı yere çöktüm bilincim yavaş yavaş gidiyordu
Banyo kapısı açıldı ve karşımda bütün herkez vardı hatta boran bile vardı inanır mısın sevgili okur
Son kalan gücüm ile “ özür dilerim abi..affet abi”
YAZAR ANLATIMI İLEEEEE
baran karahan
Başını dosyalara gömmüş demir volkov dosyasına bakıyordu
Yurtdışında ki uyuşturucu çetesinin lideriydi
🥀
13:50
Telefonunun çalması ile kaşlarını çattı baran
aslan bey
Araması hayra alamet değildi pek sevdiği söylenemezdi sonuçta kardeşi onların elindeydi
“ alo” dedi onlara karşı buz gibi sesi ile
“ baran..” dedi ama devamı gelmedi yerinde dikleşen baranın aklına gece geldi
“ ne söyleyeceksen söyle işim gücüm var“ dedi içine korku saplanırken “ … hastanesine gelir misin” dediğinde zaman durdu
“ SEN NE DİYORSUN ASLAN” diye bağırdığında hızla odasından çıkmış arabaya binmişti
Kalbi ritim tuttururken son gaz ilerliyordu kardeşi can dostu tek varlığı herşeyi ne olmuştu ona da hastanedeydi
“ ALLAH KAHRETSİN” diye bağırdı aklına gece gitmeden önce onunla diyaloğu geldi
“ ben yokken intihar etmek bilek kesmek yok”
“ hiç mi”
“ hiç”
BOZOK AİLESİNDEN
kimse nasıl hasteneye geldiğini bilmiyordu tek bildikleri kardeşleri kızları intihara kalkışmıştı
Hastaneye geldiklerinde gece urazın kollarındaydı ve kanlar durmuyor akıyordu hala da
Herkez perişan olmuş durumdaydı Berrin hanım ayakda zor duruyor Aslan bey barana ne hesap vereceğini düşünüyor demiralp uraz sarp ve barlas çökmüştü yıllar sonra tanıdıkları kardeşleri ve şimdi karşılarında ki amaliyathanedeydi
Boran hala inanmıyordu onun kardeşi olduğuna evet kendisi de görmüştü annesine tıpatıp benziyordu aynı saç aynı göz hatta şakaklarında olan ben bile aynıydı
Ama sindiremiyordu insan düşünsene sevgili okur 17 yıl kardeşin diye başka birine sevgi gösteriyorsun ama kardeşin gördüğün kişi Bencil umursamaz biri ece kendisi Bozok ailesine o kadar da iyi davranmamıştı
Aslan beyin projelerini karşı tarafa para karşılığında satmış
Berrin hanımın yarışmasında yemek tarifini karşı tarafa yine para karşılığında satarak karşı tarafı 1-0 yapmış
Demiralpi bilerek vurdurtmuş
Okulda sarp ve kendisinin sevgili olduğunu söylemiş
Barla’sın dosyalarına su dökmüş ve yırtıp atmış
Boranın çizdiği resimleri karalamıştı ve birde boranı sinir hastası yapmış bacağından bıçaklamıştı
Ve daha da beterleri..
Herkez perişan durumdaydı
🥀
Amaliyathaneden telaşa bir doktor çıktığında “ 0 er pozitif kan” dedi herkesin kkanı negatifti
demiralp öne atladı “ benim..benim kanım uyumlu”dediğinde doktor başını salladı
Kan alma yerine geldiklerine demiralp bir an bitmeyecek sandı çok fazla kan almışlardı
Geri döndüğünde zayıflamıştı sanki doktor “ normal odada size serum takalım ayakda zor duruyorsunuz” dedi ama demiralp dinlemedi
“ kardeşim orada can çekişirken yatmayacağım”diye diretmişti
En sonunda Berrin hanım bayılmıştı kızının hasretinden
2 SAAT SONRA
amaliyathanenin kapısı açıldı ve doktor içeriden çıktı bütün bakışlar doktoru bulurken demiralp öne atladı
“ kardeşim iyi mi” dediğinde doktor konuşmaya başladı
“ hastanın durumu şu anlık stabil geç kalınmış bir müdahale oldu hasta buraya geldiğinde iki bileğindeki damarlarda kan yoktu çok derin kesikler vardı liflere kadar zarar vermişti eğer uyanırsa 2-3 gün burada kalacak ve bizim dikkatimizi çeken şey gece hanımın bileklerinde eski intihar izleri var bilekler dediğim gibi çok kan kaybettiği için bileklerini uzun bir süre kullanamayacak ”dedi
Herkes sevinmiş ama sevinmeleri uzun sürmüştü “ en fazla ne kadar “ diye sordu uraz güçsüzce
“ 1-2 ay en fazla ise 4-5 ay”
GECEDEN
Ölmek dileği ile gözlerimi açtığımda beni hastane odası karşıladı evet evet hastane odasıydı
Etrafa baktığımda kimse yoktu yine hayal kırıklığı ile gözlerimi sıkıca kapattım
Niye
Niye ölemiyorum
Niye huzur bulmak bu kadar zor
Karşımdan ses gelmesi ile karşıma baktım herkez oradaydı
Aslan bey Berrin hanım demiralp sarp uraz..
Demiralpin gözleri kıpkırmızıydı sadece onun değil herkezin öyleydi
Güçsüzce bakışlarımı bileklerime çevirdim sargıdalardı etraflarında kan vardı haraket etmiyorlardı bile
Ağlamak istiyordum ağlamak ve hiç susmamak
Kapı açıldığına doktor içeri girdi “ merhaba gece nasıl hissediyorsun” dediğinde “ kötü” cevabını verdim
Ruhende kötü piskolojikken de
Doktor bileklerime baktı “ bileklerin ağrıyor mu peki” diye sordu
Bileklerimin acısı bir anda vurdu dudaklarımdan bir inilti koptu “ çok” dedim “ serum takacağım senin için” dedi başımı salladım
Serumu takıp gittiğinde gözlerimi kapattım ağlamamak için dudaklarımı ısırdım
Kapı yine açıldığında içeri 3 kişi girdi
Demiralp,uraz,ve sarp 3 de çökmüştü ama benim gözüme takılan demiralp di çökmüş durumdaydı
Gözleri diğerlerinden de kırmızı göz çevreside öyleydi rengi etmıştı sanki koca cüssesi çökmüştü
3 de yatağımın başına geldi “ iyi misin” diye sordu demiralp konuşmadım çok yorgundum uyumak bile iyi gelmiyordu
“ doktor..dinlensin bileklerini haraket ettirmesin bol bol su içsin dedi” dedi uraz başımı salladım
Sağ tarafıma uraz ve sarp sol tarafıma demiralp geçip oturdular uraz elimi tuttu sıkı sıkı “ buradayız” dedi gülümseyerek gülümsemesi acı doluydu
YARIM SAAT SONRA
Bu yarım saatte demiralp uraz ve sarp 10 dakika durup çıkmıştı gece derin bir uykuya dalmıştı doktor sadece 1 kişinin girmesine izin vermişti o kişi uraz olmuştu
Saat gece 22:56 iken
koridoru inleten bir ses duyuldu “ KARDEŞİM NERDE” diye kükreyen baran odanın dışında bekleyen Aslan bey ve çocukların bakışları barana kaydı
Baran Aslan beyin yakasına yapıştı
“ SEN ŞEREFİN ADINA YEMİN ETTİN LAN”diye kükredi bütün çocuklar baranın yanına gelecekken Aslan bey eli ile durun dedi
“ LAN SANA BEN CANIMIN CANININ EMANET ETTİM SANA TEK NEFES KAYNAĞIMI HERŞEYİMİ EMANET ETTİM “ diye bağırmaya başlamıştı
Aslan bey başını eğdi “ KARDEŞİM NEREDE ASLAN” diye tekrar bağırdı Aslan bey gecenin kaldığı odayı gösterdi
Boran Aslan beyi sertçe itti ve gecenin odasına daldı gece derin bir uykudayken baranın bağırışına uyanmış uraz ise kardeşini izliyordu
Baranın gözler geceye sabitlendi
“ gece’m” dedi fısıltı ile Az önce bağırıp Çağıran baran gitmiş abi olan baran gelmişti
“ abi” dedi gece anında ağlamaya başlamıştı baran hızla gecenin yanına gitti ve ona sıkı sıkı sarıldı “ asla” dedi yemin eder gibi “ asla bırakmayacağım” dedi daha sıkı sarıldı
“ o hatayı bir defa yaptım daha yapmayacağım” dedi ve gecenin kızıl saçlarını sevdi ve kokusunu doya doya içine çekti
“abi ölmek is-“ dediğinde baran geri çekilmeden sözünü kesti “ Şş o kelimeyi devam ettirme sakın”dedi saçlarını sevdi kokladı sıkı sıkıya sardı içine sokmak ister gibi
“ çok zor baran ben çok kirliyim kim niye sevsin baran sen niye seviyorsun beni” siye hıçkıra hıçkıra ağlamaya devam etti
“ o adamın ellerini hissediyorum abi dokunuyor bana “ diye daha çok ağlamaya başladı “dokunuyor abi çok pisim gitmiyor elleri hergün aynı kabus”dedi
baranın içi yandı yandı kül oldu “ yok artık yok abim canımın canı yok artık bak ben varım yok artık “ dedi saçlarını seve seve
“ abi bileklerim açıyor canım açıyor dinsin artık bu acı bitsin gitsin abi acıyor abi abi acıyo abi” hıçkırdı ve devan etti “ sözümde durmadım abi yine kestim bileklerimi abi ölmek istiyorum abi”
🥀
gecenin hıçkırıkları ve ağlamaları iç çekmeye dönünce uyuduğunu anlayan baran istemeye istemeye geceyi yavaşça yatağa geri uzandırdı
başından beri onları izleyen urazın içi hem kıskançlıkla dolmuş hem de içi acımıştı
belkide o adamın yerinde ben olabilirdim dedi ben sakinleştirirdim kardeşimi ben teselli ederdim dedi
Baran uraza baktı ve sessizce fısıldadı
“ sen de kimsin” dedi sesi fısıltıdan ibretti uraz düşündü gecenin neyi oluyordu ki
“ abisi” dediğinde baran alayla güldü “ yıllardır karşısına çıkmayan ailesi ha” dedi ardından ayağa kalkıp odadan çıktı
Koridorda Aslan bey ve diğerleri vardı Berrin hanım ise hala serumun etkisinde uyuyordu
Baran herkesi dikkatlice süzdü demiralp kaşlarını çattı ve baranın karşısına dikildi “ hayırdır sen kimsin” dedi baran demiralpi takmadı ve Aslan beye döndü bir baş haraketi ile dışarı çağırdı
Baran demiralpin yanından geçecekken demiralp baranın kolundan tuttu “ cevabımı alamadım” dedi Aslan bey demiralpin yanına geldi “ Alp sonra oğlum sonra” dedi güçsüz tükenmiş sesi ile
Alp baranın kolunu bıraktı ve diğerlerinin yanına gitti Gökalp baranı baştan aşağı süzdü ve tek bir tahminde bulundu
Abisi kan bağı olmasada gönül bağı olan abisi
Herkesin kulaklarında çınladı baranın sesi “ KARDEŞİM NEREDE” onlarda geceye abi olmak istiyorlardı ama nereden başlayacaklarını bilmiyorlardı hele boran için herşey daha zordu
Hastaneden çıkan baran sinir küpü olmuştu Aslan beyde gelince sinirle ona döndü “ ne yapmaya çalışıyorsun sen aslan “ dedi dişlerinin arasından
“ baran oğlum bir dinle” dedi Aslan bey baran sinirle elini saçlarına daldırdı “ söyle lan söyle ne yalan uyduracaksın anlat hadi” dedi sinirle
“ boran ile kavga ettiler sonra kalkıp gitti demiralp de merak etmiş gidip bakmış sonra..” devamı gelmedi bir babanın yıllar sonra kavuştuğu kızının intiharını izlemiş bir acı vardı içinde
Baran sinirle dişlerini sıktı “ lan o kız bunca zaman sevgisizlikle büyümüş şiddetle tacizle büyümüş biri şimdi ailesi çıkmış karşısına..” devam etmedi ve sustu ardından “ o boranı sikeceğim” diyerek hırsla hastaneye dönmüştü
Aslan bey birşey yapmadı oğluydu ama hak ediyordu
Aslan beyin adımları yaşamsızlıkla tek nefes kaynağı olan eşinin odasına gitmişti kapıdan içeri girdiği an omuzları çöktü gözleri yaşla doldu
Eşi serumun etkisi ile uyuyordu Aslan beyin güçsüzlüğünüze çaresizliğinizde herşeyini görmüştü Berrin hanım
Aslan bey sandalye çekip eşinin başucuna oturdu ve Berrin hanımın elini tuttu saatlerce ağladı kızı için ağladı 17 yıl için ağladı herşey için ağladı..