16.bölüm

okul başladığı için pek fazla yazamıyorum kusura bakmayın

“etrafında neler vardı neler hatırlıyorsun gece” diyen ses komutan kutay pars yelkenlinindi

beynim bilmediğim bir anı yükledi sanki beynime o depodayken yarı baygın haldeyekn ateş buğranın ses yankılanmıştı “en beklenmedik anda tekrar ortaya çıkacağım” demişti

kalbim hızlı hızlı atıyordu o anlar aklıma geldikçe

derin bir nefes aldım ve yazmaya başladım “zincirler kan ve daha çok kan ben yokken başka bir kişiler daha orada vardı bir sürü zincir vardı etrafı göremiyordum tek bir pencere bile yoktu beni ormana attıklarında gözlerim kapalıydı etrafı görmedim” yazdım

ormanda ki o an baranın uyan diyen haykırışları

gözlerim doldu alt dudağımı dişledim ağlama ağlama

“bu günlük bu kadar gece şimdi dinlenmene ve hızla toparlamana bak” dedi ve gitti ardından diğer herkez girdi

ilk gözlerim barana çarptı sarhoş gibiydi..

barlas yanıma geldi “biraz dışarı çıkıp yürüyüş yapmaya ne dersin” dediğinde başımı salladım

elim ile alp ve göktuyu gösterdim “onlarda gelsin” yazdım kâğıda ikiside memnuniyetle gülümsedi

uraz yanım geldi saçlarımı okşarken “üstünü değiştirmek için hemşire çağırayım mı” diye sordu hayır anlamında başımı salladım

“hadi çıkalım da giyinsin” diyen Alp’le herkez bir bir çıkmay başladı 2 kişi dışındı yine ve yine baran ardından şaşırsamda boran

baran borana “çıksana” dediğinde boran “ilerlersen”dedi “geceyle konuşacağım” diyen barandı

“bende konuşacağım”

onlara göz devirdim ve yavaş adımlarla banyoya geçtim Berrin hanım kıyafet getirmişti siyah badi ve gri eşorfman

giyinirken rahmimden dolayı zorlanmıştım ama giyinmeyi başarmıştım odadan çıktığımda boranın yüzünde morluk izin görmem ile şokla gözlerim aralandı

boran ise “heralde kimin yaptığını tahmin ediyordundur” dediğinde yavaş ama sinirli adımlarla defter ve kalemi alıp odadan çıktım herkes buradaydı

baranın yanına gittim ve yazdım “ne cürretle boran yumruk atarsın sen”dediğimde gözlerinde onunla konuşmamın heyecanı vardı

“çok kaşındı” diyerek sarılmak için bir adım attığında hızla geri çekildim ve yazdım “bana bak Baran Karahan bana 5 metreden fazla yaklaşma”

gözlerinde ki hüzün içimi yaktı ama umursamadım

“Bir daha borana yumruk atmayı geç dokunursan yüzümü dahi göremezsin baran Karahan” yazdım ve yüzüne fırlattım okuduğu an yutkundu

“Gece lütfen bir dinle” dedi onu ne dinleyecektim ben herşeyi biliyordum zaten

Barla’sın yanına geçtim ve hadi anlamında kaşımı kaldırdım barlas göktu ve sarpı çağırdı asansöre bindiğimizde başımı boyum yetmesede Barla’sın omuzuna yasladım

asansör durmuştu bahçeye yavaş adımlarla çıktığımda hava güneşliydi derin bir iç çektim göktu elimi tuttu ve yavaşça yürüyüş yolunda yürümeye başladık

Her adımımda o depoda ki anlar geliyordu aklıma

Beklenmedik bir anda ortaya çıkacağım derken ne demek istedi

Beynim allak bullak olmuştu

Bir süre öyle yürüyüş yaptık kimse konuşmadı ama ortam ilk defa gergin değildi huzurluydu

“Ben kantinden birşeyler alayım mı acıktın mı gecem” diyen barasla acıktığımı fark ettim ve başını salladım

Banklara oturduk başımı alpin omuzuna yasladım göktu beni sarmaladı gökyu acı bir gülümsemeyle baktı bana

Bi an gözleri dolacak sanmıştım o kadar kötü olmuştu

Bir süre sonra barlas elinde ki abur çuburlarla ve masa ile tabletle yanımıza ulaştı

Masayı açtı ve yiyecekleri üstüne koydu “bunlar sağlığı için zararlı barlas yememeli” dedi göktu

Barlas omuz silkti “bir güncük yese ne olacak göktu” diyerek göktunun yanına oturdu ve elini omuzuna attı

ben ise baranı düşünüyordum

gerçekten öyle bie şey yapmışmıydı

ya bu da psikolojimin bir oyunuysa

“gece”

“gece”

daldığım yerden gözlerimi bana seslenen barlasa çevirdim “bir şey mi oldu birtanem” başımı iki yana salladım “hmm” dedi ardından masaya koyduğu tabletten komedi filmi açtı

gözlerim ekrana kaydı film sarıyordu ve ben gerçek dünyadan kopup filmi izlemeye başladım ve bir yerden sonra fark ettim

ben film izlemeyi bile özlemiştim..

🥀

“bugün taburcu olabilirsin öğlene doğru tüm kontrolleri yaparız evde sağlıklı beslenmelisin yaralarına bol bol krem ve bol bol su içmelisin” dedi uraz başımı salladım

sonunda taburcu oluyodum

başımı sallamakla yetindim herkez sevinçle birbirine sarılırken baranı aradı gözlerim istemsizce kendime kızdım

kapı çaldı beynim baran diye sayıklarken içeri Berrin hanım ile Aslan bey girdi “kızım” dediler aynı anda yanıma gelip sarıldılar ikiside diğer günlerden çok çok daha iyiydi

Berrin hanım saçlarımdan öptü “oh müş kokulum hayırlı olsun” dedi başımla onayladım Aslan bey saçımı okşadı

“kızım benim”

“sanki biz tek kızı vardı bi kimdi ki zaten” diyerek alp göz devirmişti

tebessüm edemeden edemedim “7 erkek doğurmuşum burada 1 kızım olsun bir zahmet” diyerek sahte bir sinirle berrin hanım Alp’i azarlamıştı

🥀

İLAHİ BAKIŞ AÇISI

öğlene kadar kimse gecenin yanından ayrılmamış hep onunla ilgilenmişlerdi herkez kendi aralarında sessiz biranlaşma yapmıştır kendilerini yıpratarak geceyi ve etrafınakileri yıpratmayacaklardı

öğlene kadar pek bir şey olmadı Berrin hanım geceye bol bol yemek yedirmiş banyo yaptırmıştı

abiler -pars ve boran dışında- geceyi eğlendirmeye çalışmışlardı ama gecenin ağızında bir tebessümü bile görememişlerdi

öğlene karşı çıkmaları gerekiyordu fakat gece uyuya kalmıştı ve bu fırsatı değerlendiren baran..

herkez yavaş yavaş odadan çıktı alp gecenin anlına uzun bir öpücük bıraktı ve herkez dinlenme odalarına veya bahçeye dağıldılar

baran odaya yavaşça girdi gecenin uyanıp onu odadan kovmasını istemiyordu

içeri girdiğinde gece uzun ve derin bir uykudaydı yaklaştı gecenin kızıl saçları yastığı dağılmıştı ama o eski saçı eski gözleri ve eski yüzü yoktu..

yanına oturduğunda o koku burnuna dolandı yasmin kokusu..

bir süre gecenin yanında onun yüzünü izleyerek geçirdi onu seviyordu baran için gece kayıp bir kız kardeşti

Baran için Gece bir kız kardeşti, uğruna bütün dünyayı karşısına alabileceği bir kız kardeş

baran için gece canı yansa kendi canı yanmış gibi hissedeceği biriydi

Baran için gece herkes sırtını dönse bile arkasında duracağı bir kız kardeş

baran için gece geçmişini değiştiremese bile geleceğini koruyacağı bir kız kardeş.

baran için gece kendi elleriyle yaktığı dünyada ateşten sakınacağı tek insan

baran için gece kan bağıyla değil, kalbinin en derininde hissettiği bir bağla bağlı olduğu bir kız kardeş

Baran için gece herkesin düşmanı olsa bile asla düşmanı olamayacağı tek insan

baran için gece umuttu hayattı yaşama umuduydu baran için gece herşeydi..

gözlerini kapattı gece ile geçirdi bütün anılar bir bir gözünün önünden geçti

ona ilk sarılışı

abi diyişi

onun için girdiği ilk kavgadan

onu o kadar seviyordu ki

ve diğer herşey

elini tuttu sımsıkı bir daha bırakmamak üzeri ama kader buna izin vermeyecekti

🥀

adam temizlikçi kılığına girmişti gözleri uzun boylu esmer siyah saçlı baran Karahandı arıyordu

403 numaralı odaya doğru ilerletti elinde ki eşyalar dolu temizlik sepetini

yaklaştı yaklaştı içeriden tam tahmin ettiği gibi Baran Karahan çıktı adam sepeti daha hızlı sürdü baran karahanın yanından geçerken kasten bir şekilde sertçe ona çarptı

yerinden kıpırdamayan Baran Karahan adama döndü adam “görmedim pardon” dedi ve hızla elinde ki kağıdı baranın cebine koydu

hızla oradan uzaklaştı adam giyinme odasına gelince telefonla onu aradı

“hallettin mi” dedi adam

“evet efendim tam istediğiniz gibi koyduğum an fark etti”

“aferin bunun karşılığını alacaksın şimdi bütün delilleri yok et” dedi ve kapattı

adam telefonu kırdı üstündekiler çıkardı ve sanki hasta yakınıymış gibi oradan uzaklaştı

🥀

baran Karahan

hayır sil

KIDEMLİ YÜZBAŞI BARAN KARAHAN

bunu fark edmeyecek kadar saf değildi adamın gidişini izledi ardından nereye gittiğine baktı arkasından adamın fotoğrafını çekti ve kutay pars yelkenliye attı

siz: farelerini göndermiş(15:12)

köşeye oturdu ve elini cebine attı kağıdı alıp açtı

beynin senin bu kadar baran Karahan

kardeşin dediğin kızı kandırmak bu kadar kolaydı işte oyun bitti artık gerçekler o küçük fareyi fazla seviyorsun ama şimdi onu dört bir yandan kolla hatta kollayın o abileride babası da ama bilin ki bu hikayenin sonu kötü bitecek sizin kazanmanıza izin yok buradan çıkışda yok soyunuzu kurutacağım bu sözümü unutma son nefesinizi verirken hatırlatacağım:)