Sessiz Yankılar

Gölgeler mi düşer geceye, yoksa yıldızlar mı kaybolur?
Rüzgâr mı saklar sözleri, ya da diller mi suskun olur?
Düşler mi anlatır gerçeği, gerçek mi düşlere boğulur?
Kim bilir hangi sırda, hangi gözyaşıyla yoğrulur?

Bir yaprak süzülür dallardan, vuslat mı, yoksa ayrılık mı?
Gözler mi konuşur sessizce, kalp mi unutur acıları?
Karanlık mı saklar umutları, yoksa gün doğarken mi yanar?
Küller mi kalır avuçlarda, yoksa sevda mı savrulur rüzgâra?

İzler kalır mı ardımızda, yoksa kaybolur mu yollar?
Anılar mı sarar tenimizi, yoksa hatıralar mı donar?
Bir kelime yeter mi anlatmaya, ya da suskunluk mu haykırır?
Belki de zaman siler her şeyi, yahut hatıralar mı kazınır?

Bilinmezliğin pençesinde, sorular mı ağırdır, yoksa cevaplar mı?
Sonsuzluk mu gizler bizi, yoksa anılar mı saklar?
Kim çözer bu düğümü, kim siler bu izi?
Yoksa cevapsız kalmak mı en büyük sır, en derin deniz?

Ne dersin, hüzün mü bu yoksa umut mu?
Bir son mu gelir her başlangıca, yoksa sonsuzluk mu?
Gözler kapansa da geceye, kim bilir hangi düşler uyanır?
Belki de her düş, yeni bir gerçeğe fısıldar.