Gün Gelir

Gün Gelir

Aynı çatı, aynı kan, aynı soy,
Ama yüreklerde dargın bir koy.
Biri doğudan, biri batıdan,
Bakışlar buz, sözler bir yılan.

Küçük bir mesele, büyüdü dağlar,
Sevgi yok olmuş, kalmış ihtar.
Ne bir selam, ne bir sıcak söz,
Gönüller boş, dünya kocaman bir köz.

Gün gelir bir gece, sarsılır yer,
Ateş yükselir, titrer kader.
Her şey yıkılır, kül olur hayat,
Bir zaman güçlüydü, şimdi murat.

Bütün sevdikler göçüp gider,
Sessiz çığlık, dillerde keder.
O iki kişi tek başına kalır,
Dün düşmandılar, bugün yan yana durur.

Ne para geçer, ne taht ne pul,
Gönülde sevgi en büyük kul.
Bir damla suya muhtaç olurken,
Bir sıcak söze yanar yürekten.

Anlarlar ki geç kalmış her şey,
Kırılan kalpler, boşa dökülen nehir.
Keşke dememek için bugün sarıl,
Gün gelir, kimse kalmaz, yalnız kalır.